Embla - 01.01.1949, Blaðsíða 29

Embla - 01.01.1949, Blaðsíða 29
látnar koma fram á hátíðunum, sem haldnar voru guðunum til dýrðar. Þessir skólar, ef nefna má þessar stofnanir því nafni, voru í nánu sambandi við guðsdýrkunina, og voru gjarna helgaðir ein- hverjum vissum guði eða gyðju. Sapphó hafði einn slíkan skóla; liann var helgaður Afrodite, ástargyðjunni. Þar kenndi hún ung- um stúlkum að tigna fegurðina í ýmsum myndum. Að sögn henn- ar sjálfrar elskaði hún skraut og glæsileik, dýr ilmvötn, mjúk hæg- indi og kostulega dúka. Ekki var henni síður hugleikið um fagran klæðnað, og í kvæðum sínum lýsir hún með sterkum orðum skrautlegum búningum. Hún talar um marglita skó fagurgerða, purpurakjóla, þunnar, fíngerðar treyjur og dýra" höfuðdúka. Vafalaust hefur hún kennt neméndum sínum að bera klæði sín með virðuleik. Hún spyr eitt sinn á þessa leið: Hvernig getur þú látið töfrast af svo óglæsilegri stúlku, hún kann ekki einu sinni að sveipa klæðunum um ökla sér. Aftur á móti fer hún niðrandi orðum um konu, sem hældist um yfir hringum sínum. Heimska kona, einn hringur er ekki þess virði að vera stolt af honum. En hún elskaði blóm og talaði um þau eins og hina fegurstu skart- gripi, sem prýddu konurnar. Manstu, segir hún, þegar við lögðum sveiga úr rósum og fjólum að höfði þér og vöfðum fléttum úr vorblómum um hvítan háls þér. Blómin höfðu líka trúarlegt gildi. Guðirnir sýndu þeim miskunn, sem gengu fram fyrir þá prýddir blómum, en sneru ásjónu sinni frá þeim, sem ekki báru neina kransa. Sapphó kvað Ijóð sín fyrir ungu stúlkurnar, nemendur sína. Hún opnaði þeim hug sinn og leitaðist við að kenna þeim list sína. Við guðsþjónustur sínar sungu þær og dönsuðu í tungls- ljósinu kringum blómskrýtt altarið. Sorgin er ekki fögur, en það er gleðin, og hjá þeim, sem tigna fegurðina, mega ekki heyrast kveinstafir. Hellenar dáðu æsku og fegurð, og sú aðdáun léði viðmóti eldra fólks við yngra sinn svip og gat leitt til siðspillingar. Sapj^hó hefur fengið þann dóm, að í húsi hennar hafi dafnað siðleysi, en heilbrigð skynsemi segir okkur, að slíkt séu fráleit ósannindi. Hefði svo verið, er fullvíst, að höfðingjarnir í Hellas hefðu ekki sent henni dætur sínar til fræðslu og fósturs, enda er það sannað, EMBLA 27
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118

x

Embla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Embla
https://timarit.is/publication/759

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.