Embla - 01.01.1949, Blaðsíða 56

Embla - 01.01.1949, Blaðsíða 56
erfiðleikum og andstreymi, þó að þeir seiddu það ekki inn í sál sína að óþörfu. Húsbóndinn hafði miklar mætur á kvæðum Gríms Thomsens, en fyrir kvæðið „Ólund" sagði hann, að Grímur ætti enga þökk skilið. — Glaðlyndi og prúðmennska voru þeir eigin- leikar, sem þau hjón vildu efla hjA heimilisfólki sínu. Og sá mátti vera meira en h'tið myrkur í skapi, sem ekki fann bjartsýni og samúð glæðast í huga sínum í návist þeirra. Sambúð þeirra hjóna var líka svo fögur, að lengra verður varla til jafnað. Mörg dæmi mætti nefna um það, hve samrýnd þau voru. Fyrri part daga á vetrum vann húsbóndinn við kennslu og smíðar, en seinni part- inn sat hann önnum kafinn á skrifstofu sinni. Þá var það oft, að hann brá sér ofan í baðstofu og sagði við konu sína: „Ætlarðu ekki að líta upp til mín og stytta fyrir mér daginn?" Aldrei brást þeim hin gagnkvæma virðing og nærgætni, yljuð af æskuhrifn- ingu, sem entist þeim til ellidaga og gaf þeim þrótt til að standast þá storma, sem á þeim dundu, án þess að bogna eða bugast. Mörg- um, sem voru í Ólafsdal, munu vera í minni þær stundir, þegar húsbóndinn var að koma heim úr ferðum sínum, hvort sem þær höfðu tekið lengri eða skemmri tíma. Þá var allt gert, sem í liúsmóðurinnar valdi stóð, til þess að gera heimilið sem hlýlegast og heimkomuna sem ánægjulegasta. Gleði hennar, er lu'm þá fagn- aði honum, var svo lijartanleg, að heiinkoman varð sannkölluð hátíðisstund. En þær voru raunar margar hátíðisstundirnar í Ólafsdal og við fleira en eitt bundnar. Sérstaklega vil ég nefna þær stundir, þegar allt heimilisfólkið safnaðist saman til húslestra. Þeir voru lesnir á hátíðum og sunnudögum á vetrum og auk þess á hverjum virk- um degi á föstunni. Ástríður, dóttir hjónanna, lék á hljóðfærið, unga fólkið söng og einhver skólapilturinn las lesturinn. Hús- bændurnir sáu um, að þessi athöfn færi alltaf virðulega fram og með miklum hátíðleik. — Það voru líka ógleymanlegar hátíðis- stundir, sem við áttum stundum í beztu stofunni, þegar safnazt var þar saman, einkum á sunnudagskvöldum á sumrin. Sú stofa var búin veglegri húsgögnum en þá þekktust annars staðar til sveita, og þar var mikið af blómum. í augum okkar, sem þar gengum sjaldan um, var þessi stofa helgidómur. 54 EMBLA
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118

x

Embla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Embla
https://timarit.is/publication/759

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.