Embla - 01.01.1949, Blaðsíða 102

Embla - 01.01.1949, Blaðsíða 102
húshorninu, sá hann lítið, baugótt andlit, döpur augu, seni störðu, en ekki á neitt. Nonni stirðnaði upp, gat ekki skilið strax til fulls, hvað liann sá. En svo gekk hann til Baugs, lagðist niður við hliðina á honum, grúfði andlitið í blauta ullina og grét. Baugur fór að reyna að róta sér ögn til, og þá fór Nonni að reyna að hjálpa honum, laga um hann og rcyta gras uppi á húsinu og færa honum í lófa sínum. Jú, hann bragðaði ögn. Nonni lifnaði allur, hann fór að strjúka og kjassa litla Baug, þurrka alla bleytu framan úr honum. Baugur undi því vel, tíndi strá við og við af því, sem Nonni rétti honum, horfði á hann með vaknandi líf í augunum og stakk snoppunni í lófa hans við og við. „Þú ert ekki heppinn með lambið þitt, Nonni minn," sagði Sveinn bóndi, þegar þeir gengu heim frá réttinni. „Nú máttu hafa skipti við okkur á Baug og litlu Gránu. Komdu nú heim.með okkur." Nonni hlýddi tafarlaust, en hann gat ekki skilið, hvað Sveinn átti við, nei hann vildi ekki hafa skipti. Baug hlaut að batna, honum var farið að batna. Hann fór aðeins heim í bæinn til að ná sér í brauðbita og hljóp svo strax út í regnið aftur og ofan að kvíhúsinu. En þetta, að hafa skipti, ónáðaði hann alltaf. Það fór að smáskýrast, hvað það myndi þýða. Það átti þó aldrei að slátra Baug. Nei, til þess mátti hann ekki hugsa. En hann mátti til að fara suður að réttinni og segja eitthvað við Svein um þetta. Hann fór og staðnæmdist í dyrunum hjá Sveini. Hann stóð þegj- andi nokkra stund, svo sagði hann: „Sveinn, mig langar meira til að eiga Baug." „Mikið flón ertu, það er ekki hægt að láta hanri lifa." Svo var ekki meiri tími til að sinna litla drengnum, það þurfti að draga í sundur féð. Nonni var eins og á glóðum. Hann vissi ekki, hvað liann átti að gera, ekki við hvern hann átti að talá, allir mundu segja, að hann væri flón. Hann fór ekki úr húsinu frá Baug, fyrr en hann var drifinn heim og í rúmið. En hann liélt áfram að hugsa upp einhver ráð til að frelsa Baug. Hann las öll þau vers, sem hann kunni og bað guð og lofajði öllu sem hann hélt, að guð vildi, að vera viljugur að læra, duglegur að vinna og hlýðinn, stríða aldrei og skrökva aldrei á ævi sinni, ef Baug batnáði, og svo ætlaði hann að vita, hvort hann dreymdi ekki einhver ráð. Með það sofnaði hann. 100 EMBLA
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118

x

Embla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Embla
https://timarit.is/publication/759

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.