Skólablaðið - 01.11.1965, Page 10

Ingóifur Margeirsson :
FORMÁLI I
Þegar börnin höföu komizt að raun um, að sumarið hafði kvatt þau og
fallandi haustblöðin bundu enda á sumargleðina, lyftu þau höfðum sínum
til himins og biðu eftir fyrsta snjónum.
Þannig höfðu þau staðið allt haustið með 6m af hverfandi sólargeislum
fyrir eyrum og glampa eftir hvítri jörð í augum. Þau stóðu þarna á
götunni þögul og horfðu til himins eins og þau væru að bóða eftir gamal-
kunnum gesti, sem þó var alltaf framandi.
Þegar leikur barnanna hafði hljóðnað í andarslitrum sumarsins var eins
og umhverfið væri að hlusta, bíða.
Trén leyfðu vindinum að næða 1 gegnum greinarnar án þess að bregða
á leik við hann, þangað til vindurinn fór að hlusta líka og leið 1 gegnum
loftið eins og gegnsæ augnablik horfinnar æsku.
Fölt sólskinið festist á frosinni jörðinni og meitlaði tærar myndir 1 vit-
und barnanna. í fjarska dró fjallið þungt andann og rauðleitir haust-
geislarnir töfruðu fram kynlega skugga deyjandi lita. Undir skugga
himinblámans sveif sumarið í burtu og bak við framhlið umhverfisins
leyndist veturinn með fölt bros á vörum.
Allt umhverfið varð kyrrstaða, hin minnsta hreyfing olli huganum
gleði og sorg í senn; reykur frá húsum, sem liðaðist upp 1 loftið, lit-
um skreytt laufblað, sem vindurinn velti við ; hvít gufan frá vitum
fólksins.
FORMÁLI II
GEGNUM FROSTRÓSIRNAR
LÍtill drengur hefur setið allan daginn við gluggann og horft á frostið
dansa á greinum trjánna. Hann hefur horft á það draga furðulegustu
frostrósir á gluggann hjá sér og þegar hann sér ekki lengur út fyrir