Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1942, Blaðsíða 18

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1942, Blaðsíða 18
200 TÍMARIT MÁLS OG MENNINGAR fullskipaður. Þar eru 70 nemendur.“ Og svo bœlir liann við: „Hann býr við Iélegri húsakost en flestir ef ekki allir skólar landsins." (Mgbl. 25. nóv. s.l.). Þessi setning úr 'ræðu ríkisstjóra var birt „Fagrar listir feitletruð sem fyrirsögn í einu dagblaðanna. er ekki hægt að En skyldi nú sú skoðun, sem i henni felst, skipuleggja.“ eiga við mikil rök að styðjast? Við könn- umst við svipuð kjörorð á öðrum sviðum. Það hefur jafnan verið kjörorð auðmannastéttarinnar, að atvinnu- reksturinn væri ekki liægt að skipuleggja, þá nyti sín ekki ein- staklingsframtakið, og verzlunarmálin væri ekki liægt að skipu- leggja, þá nyti sín ekki hin frjálsa samkeppni. Nú er hins vegai staðreynd, sem ekki verður lengur móti mælt, að einmitt slcipu- lagsleysið og samkeppnin leggja atvinnulífið og viðskiptin i rúst- ir og gerspilla þar á ofan þeim mönnum, sem starfa á þessum grundvelli. En þá er listastarfsemin tekin undan og sagt með miklum fjálgleik: Listamennirnir eru frjálsir andar, ótemju- eðlis, listirnar má ekki skipuleggja. Listamönnunum er auðvitað ljúft að ala á þessum skilningi. Það er stórt í munni að vera „frjáls andi“. Það var ekki heldur smátt í munni lijá kaup- mönnunum að vera „fulltrúar hinnar frjálsu verzlunar". En ef hvorumtveggja skyldi nú vera þetta „frelsi“ álíka mikils virði? Og ef heilbrigði og þróun listanna væri álíka borgið með þessu frelsi eins og viðskiptamálunum með verzlunarfrelsinu? Auð- vitað gildir um listir liið sama og aðrar greinir þjóðfélagsstarf- seminnar, að þær taka ekki verulega að blómgast fy.rr en þær hafa verið skipulagðar. Það felur ekki í sér, að það eigi að fara að binda rithöfundinn við skrifborðið né tónsnillinginn við hljóðfærið, né skipa þeim fyrir verkum né hefta gáfur þeirra. Einmitt sinnuleysi þjóðfélagsins um listir sprettur m. a. af þess- ari afstöðu, sem listarmönnum er gjarnt að hafa gagnvart sjálf- um sér og starfi sínu. Og fy.rir sinnuleysi þjóðfélagsins, skipu- lagsleysi listastarfseminnar, tortímast margsinnis beztu hæfileik- ar á sviði lista og menningar. Skipulagsleg og félagsleg starf- semi á við á þessu sviði, eins og öllum öðrum. í skipulagning- unni felst í raun og veru ekki annað en gefa listamönnunum starfsskilyrði og tækifæri til að leggja krafta sína fram, og flestir þeiri’a munu skapa betri verk, þegar þeir standa ekki einangraðir, heldur finna þjóðarsamúð og skilning. Og það er jafnvel síður en svo einhver hætta á ferðum, þótt listamönnum séu gefin ákveðin verkefni. Hver vill halda þvi fram, að þeir listamenn, er fengu verkefnin að skreyta kirkjur miðaldanna, hafi ekki komizt eins langt í list og komizt varð á þeim tíma?
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.