Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.1976, Síða 8

6
MÚLAÞING
náttúrugripasöfn, er opnað hafa sýningar fyrir almenning,
þ. e. á Akureyri, í Vestmannaeyjum og í Neskaupstað, og
hafa þau um skeið hlotið árlegan styrk úr ríkissjóði. Einnig
er kominn góður vísir að slíku safni á Húsavík í eigu Húsa-
víkurkaupstaðar og Suður-Þingeyjarsýslu undir forystu
Jóhanns Skaftasonar sýslumanns. —■ Löggjöf vantar hins
vegar enn um stöðu þessara safna og hugsanleg tengsl við
Náttúrufræðistofnun íslands á svipaðan hátt og er milli
Þjóðminjasafns og byggðasafna og Þjóðskjalasafns og hér-
aðsskjalasafna. Á síðasta ári starfaði nefnd á vegu'm
Menntamálaráðuneytisins, sem skilaði áliti í formi tillagna
um frumvarp til laga eða lagaviðauka um náttúrufræði-
stofur landshlutanna, en frumvarp þetta hefur enn ekki
veiið flutt á Alþingi.
Ef kveða ætti upp almennan dóm um stöðu safnamála í
landinu, yrði hann í mínum huga heldur neikvæður. Ríkis-
vaidið og löggjafinn hefur verið afar svifaseinn og fjár-
veitingavaidið að sama skapi skam’mtað smátt og ómark-
visst. Utan Reykjavíkur hefur að langmestu leyti verið
treyst á starf áhugamanna^ en skipulegur stuðningur safna
í höfuðstaðnum við söfn utan hans verið næs-ta lítiU. Hafa
söfn þar raunar einnig verið í svelti með fjárráð og mann-
afla og átt fullt í fangi með dagleg verkefni. Það sem áunn-
ist hefur utan Reykjavíkur hingað til í þessu efni er fyrst
og fremst að þakka fórnfúsu starfi áhugaliðs og skilningi
einstaka sýslu- og sveitarféiaga og nú síðast sveitarstjórna-
sambands hér á Austurlandi.
Þá vil ég víkja frá þessum almenna ramma að safna'mál-
um hér á Austurlandi og byrja einnig þar á stuttu sö'gu-
legu yfirliti. Ef frá eru tekin bókasöfn á vegum sveitarfé-
laga hefur minna þokað áleiðis í safnamálum hér eystra
til skamms tíma en í öðrum landsfjórðungum. Er það nokk-
uð hliðstætt því, sem verið hefur á öðru'm sviðum félags-
og menningarmála og ástæður m. a. landfræðilegar, þ. e.
strjál byggð og lengst af erfiðar samgöngur og það óbeina