Iðjuþjálfinn - 01.06.2015, Page 23

Iðjuþjálfinn - 01.06.2015, Page 23
23 mismunandi verk og aukið vinnufærni sína. Metin er m.a. starfshæfni einstaklinga, t.d. vinnuframlag, mæting, sjálfstæð vinnubrögð, hvernig þau virka félagslega í atvinnusamhengi, styrkleikar, starfsagi og hvernig tekist er á við væntingar og kröfur. Auk ADL og Verkstæðis, kenni ég og sé m.a um ensku, hreyfingu og fréttakaffi. Finnur þú mun á starfi iðjuþjálfa á Íslandi og Danmörku? Bæði já og nei. Nú vinn ég í þverfaglegu teymi með kennurum, félagsráðgjöfum, uppeldis- og menntunarfræðingum og iðjuþjálfum. Allir starfsmenn eru ráðnir sem „pedagógískir starfsmenn“ sama hvaða menntun þeir hafa, svo það er öðruvísi en á Íslandi. Mér fannst þetta svolítið skrítið í byrjun en mér finnst þetta mjög gott fyrirkomulag í dag. Við höfum þrátt fyrir þetta öll okkar sérþekkingu, auk þess að hafa sérþekkingu á einhverfurófsröskunum og fylgiröskunum. Í raun er þessi þverfaglega samvinna lík þeirri sem fer fram heima á Íslandi. Hver og einn starfsmaður vinnur á sviði þar sem hans þekking nýtist sem best. Það má segja að með þessu fyrirkomulagi sé minni samkeppni milli fagstétta. Mín sérþekking sem iðjuþjálfi nýtist einstaklega vel í vinnu sem þessari þar sem iðjuþjálfasýnin leggur áherslu á heildræna nálgun, þ.e. að það sé jafnvægi á milli eigin umsjár, atvinnu og tómstundalífs en einnig á vellíðan og styrkleika einstaklingsins. Þekking mín á skynúrvinnslu, ADL, og áhrifum umhverfis á einstaklinginn, einnig á sérhæfðum matstækjum iðjuþjálfa, hefur líka haft mikið að segja og hefur komið sér einstaklega vel í vinnu sem þessari. Launakjör iðjuþjálfa í Danmörku eru góð og um margt betri en á Íslandi þó vissulega sé munur á hvort viðkomandi sé starfsmaður hjá ríkinu, sveitarfélögum eða í einkageiranum þar sem síðast taldi kosturinn er oftast best borgaður. Nú ert þú í námi. Getur þú sagt okkur frá því? Ég er að taka námskeið í KRAP (kognitiv, ressourcefokuseret og anerkendende pædagogik) sem sprettur upp úr uppeldis- og menntunarfræðum. Í KRAP er lögð áhersla á að fagfólk vinni út frá viðurkenningu (acceptence), þ.e. að taka einstaklingnum eins og hann er og reyna að skilja hans upplifun af heiminum, auk þess að aðalfókus er á styrkleika einstaklingsins. Í KRAP er fókusinn fjarlægður frá því sem er „að“ hjá einstaklingnum og áhersla lögð á það sem getur stuðlað að eða hvatt til aukins þroska. KRAP er með öðrum orðum nokkurs konar „bútateppi“ sem samanstendur af mismunandi þáttum. Aðalþættirnir eru sá hugræni, styrkleikasýnin, viður- kenningin, innsæið og aðferðirnar til að stuðla að aukinni færni, ásamt hugmyndum um að ráða við aðstæður og finna leiðir til þess. Hver þáttur inniheldur úrval af „verkfærum“, aðferðum og innsæi sem notandinn af KRAP fær í verkfærakassann sinn. Námið er tekið með vinnu og stendur yfir í rúmt ár, kennd er bæði hugmyndafræði og verklegir þættir. Námið er því mjög hagnýtt. Við fáum verkfæri/heimaverkefni sem við tökum með okkur til baka á vinnustaðinn og nýtum í vinnu okkar með skjól- stæðingunum. Mér finnst þetta afar áhugavert og spennandi. Stefanía Rósa Sigurjónsdóttir er 75 ára og búsett á Akureyri. Hún fær vikulega þjónustu frá iðjuþjálfa frá Akureyrarbæ, auk þess sem hún hefur kynnst störfum iðjuþjálfa á endurhæfingarstöðum. Hér segir Stefanía Rósa okkur stuttlega frá veikindum sínum og af áhrifum þeirra á líf sitt en jafnframt af reynslu sinni af störfum iðjuþjálfa. Veikindin og áhrif þeirra. Ég er með Parkinsonveiki sem hefur töluverð áhrif á hreyfingar mínar. Veikindin hafa náttúrulega ótrúleg áhrif á lífið í dag. Það var verst þegar ég hætti að keyra og hætti að komast út sjálf og er öðrum háð við það eins og er í mínu tilfelli. Ég hef svo svakalega gaman af að hitta fólk og það að komast ekki út á meðal fólks er það sem mér finnst verst. Það er líka þegar maður greinist með svona sjúkdóm þá hætta svo margir að koma til manns, því þeir eru hræddir við þetta. Það var nefnilega þannig að við vorum með svo stórt hús í Brekkugötunni og það komu svo margir til okkar hvort sem við vorum heima eða ekki, en þegar ég greinist með Parkinson þá hætti fólk að koma því það vildi ekki ónáða veiku konuna, það var svolítið sérkennilegt. Það var það leiðinlegasta af öllu því ég er ekkert þannig veik og þarf jafnvel meira á því að halda en áður að hitta annað fólk. Hvar hefur þú verið í þjónustu iðjuþjálfa? Ég hef verið í iðjuþjálfun á Kristnesi, Reykjalundi og fengið þjónustu iðjuþjálfa hjá Akureyrarbæ. Ég hefði bara viljað fá meiri þjónustu iðjuþjálfa. Eins og þegar maður komst niður í iðjuþjálfunina á Kristnesi þá var það mjög gaman og gagnlegt. Það er alveg yndislegt fólk þarna. Það sem mér fannst verst var að það voru tölvur niðri en það voru náttúrulega líka karlmenn veikir og þeir yfirtóku bara gjörsamlega tölvurnar. Á Reykjalundi voru pöntuð hjálpartæki eins og vinnustóllinn minn sem hefur Saga skjólstæðings reynst mér mjög vel. Síðar hefur svo ráðgjafi iðjuþjálfa hjá Akureyrarbæ pantað rafmagnsvinnustól. Ég hef einnig verið að fá iðjuþjálfa heim undanfarið, til að aðstoða mig við tölvuvinnu . Aðgengi að iðjuþjálfun Ég hef litla skoðun á því. Sumir eru alltaf kvartandi og óánægðir með hlutina. Mér finnst svo gott að geta gert ýmislegt heima líka og því væri gott að fá þjónustuna heim. Ég hefði einnig viljað hafa meiri aðgang að iðjuþjálfun þegar maður fer í hvíldarinnlögn á öldrunarheimili. Þar vantar mann meira að hafa fyrir stafni og til að byggja sig upp. Heilræði til verðandi iðjuþjálfa Það er mikilvægt að iðjuþjálfar byrji á því að benda manni á í upphafi hvað er hægt að gera, þannig hefur maður meiri hugmynd um það. Það þyrfti t.d. að benda fleirum á að fá ráðgjöf iðjuþjálfa heim.

x

Iðjuþjálfinn

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Iðjuþjálfinn
https://timarit.is/publication/1164

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.