Víkurfréttir


Víkurfréttir - 15.12.1983, Blaðsíða 52

Víkurfréttir - 15.12.1983, Blaðsíða 52
JÓLABLAÐ VÍKUR-fréttir mér Ijóst, aö ég hafði haldið að Al-Anon félagsskapur- inn mundi brátt leysa allan minn vanda. Ég bjóst við að fá lausnina á mínum vanda- málum þarna með góðum ráðum og klapp á kinn. En það var nú eitthvað annað. Ég hélt að ég væri þarna til þess að „kenna" manninum minum að drekka eða hætta, en það kom eins og þruma úr heiðskíru lofti, að ég væri komin til þess að gera eitthvað fyrir sjálfa mig. Þetta var ægileg upp- götvun. Það var ekkert aö mér, ekki drakk ég, ég var heilbrigð. Næsta mál var öllu verra. Að drykkjuskap- ur manns mins væri sjúk- dómur Það lá við að ég hætti við allt saman. Sjúk- dómur, þetta hafði ég aldrei heyrt. Ætlaði einhver aö fara að segja mér, að svona ræfilsháttur væri sjúkdóm- ur? Sem betur fer náði skyn- semin tökum á mér og yfir- vann hrokann. Ég ákvað að fara á námskeið hjá áfeng- isvarnadeild Heilsuvernd- arstöövarinnar, svokallað fjölskyldunámskeið. Fyrsti fyrirlesturinn þarfjallaði um sjúkdóminn alkóhólisma. Síöan tók hver fróðleikur- inn við af öðrum og brátt kom að því að ég skildi, að þaö var ekki síður ég serr var hjálpar þurfi en maður- inn minn. öll fræðslan beindist aö því að breyta sjálfri mér til hins betra, sjá galla mína og kosti, endur- meta sjálfstæði mitt og rétt, gera mig ábyrga fyrir sjálfri mér, m.ö.o. hætta að kenna öðrum um hvernig fyrir mér var komið. Ég er sjálf ábyrg fyrirlífi mínuogégtekámig afleiðingar gjörða minna. Á þessu námskeiði, sem tekur 4 vikur, fékk ég fleiri kjaftshögg en ég hafði áður komist í tæri við. Að breyta sjálfri mér - ég sem haföi verið svo góð, bjargað öllu, staðið mig svo vel, kyngt alls konaróþverra, látiðnið- urlægja mig, - gat það raun- «t£íQf Utvegsbanki íslands Keflavík sendir uiðskiptauinum sínum á Suðurnesjum bestu óskir um gleðileg jól, gott og farsælt komandi ár, með þökkfyrir uiðskiptin á árinu. Verslunarbanki íslands hf. Útibú - Keflavík óskar uiðskiptauinum sínum og öðrum Suðurnesjamönnum gleðilegra jóla og farsœis komandi árs, og þakkar uiðskiptin á rinu sem er að líða. verulega átt sér stað, að ég væri ekki algóð. Alla tíð hafði ég einblínt á drykkju manns míns, galla hans, að minu mati átti hann enga kosti. Allar gjörðir hans voru að minu mati alrangar og vitlausar, hann átti eng- an tilverurétt. Hann var veikur af sjúkdómi, sem hann kaus sér ekki og e.t.v. er það erfiöast við þennan sjúkdóm, að sá sem með hann gengur er sá allra sið- asti til að sjá hann eða við- urkenna. Á skömmum tíma varð mikil hugarfarsbreyting hjá mér. Ég fór að horfa á sjálfa mig í stað þess aö einblína alltaf á hann - og ekki leið á löngu áður en ég var svo upptekin af að betrumbæta mig, að lífið fór að hafa ein- hvern tilgang á ný. Ég fór að skoða börnin mín. Hvað var langt síðan ég hafði gert það? Hvar höfðu þau verið öll þessi ár? Hvað héldu þau - hvernig hafði þeim liðið? Gat verið að ég hefði gleymt þeim? Mér varð Ijóst, að í öllu mínu pislarvætti, þar sem allt snerist um aum- ingja mig, höfðu þau orðið útundan. Hvernig ætli það sé að heyra aldrei eitt ein- asta blíðuorð milli foreldra, mamma alltaf i æstu skapi, pabbi aldrei heima, mamma er alltaf að skamma pabba, pabbi er fullur - þau eru bæði vitlaus. Skömmu áður hafði ég haldið að þeim liði vel og væru í fullkomnu jafnvægi. Hvar höfðu for- eldrar mínir og vinir verið síðastlin ár? Hvernig skyldi þeim líða? Það var annars nokkuð langt siðan ég hafði haft samband við mína gömlu góðu kunningja. Það voru m.a. svona ótal marg- ar hugsanir, sem þyrfti að sinna. Ég varð að læra að bera aftur virðingu fyrir sjálfri mér, manninum mín- um og börnum. Ennfremur lærði ég fljót- lega að skilja, að ég ber enga ábyrgð á hegðun alkóhólistans - ég get aðeins boriðábyrgðá minni eigin hegðun. ( áraraðir hafði ég skammast mín fyrir hegðun hans, sérstaklega ef við vorum á mannamót- um. Ég ætlaði niður úr gólf- inu úr skömm vegna fram- komu hans og drykkju. Hvers vegna hafði ég verið að eyða allri þessari orku í alkóhólistann? Ekki átti ég sök á þessari hegðan. Mér var algjörlega frjálst að forða mér, ef ég fann til óþæginda, eða þá að sætta mig við þau. Þetta gat eng- inn ákveðið fyrir mig - ég sjálf var nú fær um að taka mínar eigin ákvarðanir. Er ekki nær að eyða orkunni í að breytasjálfumsérogláta aðra í friði? Almenningsálitið haföi alltaf haft mikið að segja i mínum huga. Hvað hugs- aði fólk, hvernig talaði fólk um okkuro.s.frv.? Þarnafór einnig heil orkulind til spill- is. Af hverju látum við það skipta okkur svo miklu máli? Almenningur er ekki fullkomnari en ég og því skyldi ég hlusta eftir áliti hans. Við verðum að gera okkur Ijóst, að við erum ekki að lifa samkvæmt því, sem einhverjum úti í bæ finnst eða heldur, við erum að lifa okkar eigin lifi. Hins vegar lærum við að bera full- komna virðingu fyrir skoð- unum annarra og okkar eigin skoðunum." Þegar ég bað þig að segja mér frá lífi þínu með alkó- hólista, sagðist þú vera gift VIRKUM alkóhólista. Hvað þýðir það? „Sjúkdómurinn alkóhól- ismi er ólæknanlegur. Það er hins vegar hægt að halda honum niðri með meðferð, sem felst / algjörri hugar- farsbreytingu. Til þess að árangur náist verðursásem við vandamálið á að stríða, að viðurkenna vanmátt sinn gagnvart áfenginu, sem sagt, hann verður sjálfur að játa að hann eigi við vanda- mál að stríða og biðja hjálp- ar. Á meðan hann hefur ekkert gert í sínum málum er hann kallaður virkur alkóhólisti, en sá sem hjálp hefur fengið verður alltaf alkóhólisti, þar sem sjúk- dómurinn er ólæknanleg- ur." Eftir að hafa hlustað á sögu þina virðist nokkuð greinilegt, að þessi sjúk- dómur snerti ekki aðeins þann, sem við hann á að striða. Er þarna komin skýr- ingin á því, að alkóhólismi sé fjölskyldusjúkdómur? ,,Já, ég hefi reyntaðsegja
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Víkurfréttir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víkurfréttir
https://timarit.is/publication/1102

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.