Tímarit Hjúkrunarfélags Íslands - 01.03.1973, Síða 33

EFRI MYND:
Innfæddir dansa
klæddir og mál-
aöir að helgi-
siðnm.
NEÐRI MYND:
Frumbyggjabörn
í skólaeinkennis-
búningum í
Norður-
Queenslandi.
einu af hinum mörgu stóru
námufyrirtækj um í Vestur-Ástr-
alíu. Fyrirtækið leggur henni til
vel búið sjúkraskýli til að taka
á móti sjúklingum, að mestu
leyti námumönnum. Margir
þeirra hafa flutzt hingað frá
Evrópu, og eru þeir og f jölskyld-
ur þeirra ekki vön slikum brenn-
andi hita sem þar er. Þurrkur
(dehydration) og sólstingur eru
aðalkvillarnir.
Smáir hópar frumbyggja
(Aboriginal) hafa bólfestu ekki
langt frá námunum. (Um for-
tíð þessara frumbyggja er ekki
mikið vitað nema það, að þeir
hafa búið hér í margar aldir og
voru á steinaldarstigi, þegar
hvítt fólk kom hingað fyrir tvö
hundruð árum. Það eina, sem
hægt er að ráða um fortíð þeirra,
er frá gömlum þjóðsögum og
söngvum, listmunum og mynd-
um, höggnum á veggi í hellum.
Ekkert ritað mál virðist vera
til). Þetta fólk er að sumu leyti
enn á steinaldarstigi, og það er
aðeins síðustu árin, að eitthvað
hefur verið gert til að hjálpa
þessu frumstæða fólki í áttina
til betri lífsskilyrða og menning-
ar. Hreinlætisskortur, ófullkom-
in næring og áfengisböl (alco-
holismi) eru á háu stigi. En
vegna vonleysis og vantrausts er
oft erfitt að fá þetta fólk til að
þiggja hjálp frá hvítu fólki, svo
að mikið veltur á skilningi, þol-
inmæði og vingjarnleika hjúkr-
unarkonunnar, ef hún á að geta
leiðbeint þeim um hreinlætismál
og heilsuvernd.
Systir Joan býr í Tasmaníu,
sem er syðsta fylkið og eyja frá-
skilin meginlandinu. Hún er
kennsluhjúkrunarkona í stóru
sjúkrahúsi í Hobart (höfuðborg
Tasmaníu) og hefur skírteini
(Diploma) í kennsluhjúkrun og
spítalastjórn frá „Royal Austr-
ulian College of Nursing". Hún
spáir því, að í náinni framtíð
verði miklar breytingar á hjúkr-
unarmenntun í Ástralíu. Nem-
arnir sætta sig ekki lengur við
að búa í heimavist og þurfa að
vera heima á tilsettum tíma á
kvöldin (klukkan hálf-tólf í
flestum sjúkrahúsum). Foreldr-
ar ungra stúlkna vilja aftur á
móti ekki að þær búi einar úti í
bæ, svo að þessi mismunandi
sjónarmið hljóta að valda
árekstrum. Margar aðrar
atvinnugreinar eru líka á boð-
stólum nú á tímum, svo að um-
sækjendur um hjúkrunarstörf
eru færri en áður. Margir
nemendur hætta í miðju námi.
Breytingar á hjúkrunar-
menntun virðast þess vegna vera
óhj ákvæmilegar, ef bæta á úr
núverandi skoi-ti á hjúkrunar-
konum. Vel getur verið, að dag-
ar kennslusjúkrahúsa, eins og
við þekkjum þau nú hér á landi,
séu taldir. Margir aðhyllast þá
tillögu, að nemarnir ættu heldur
að fara í háskóla í tvö ár og
vinna eftir það í hinum ýmsu
sjúkradeildum á sjúkrahúsinu,
en deildarstörf, sem eru ekki
mjög vandasöm eða krefjast
minni kunnáttu, yrðu fram-
kvæmd af sjúkraliðum, sem hafa
numið á átján mánaða nám-
skeiði.
Systir Mary er heilsuverndar-
hj úkrunarkona í Norður-
Queenslandi, og er starf hennar
m. a. að líta eftir framförum og
heilsufari frumbyggjabarna,
Framh. á bh. JjO.
TÍMARIT H JÚ KRU NARFÉLAGS ÍSLANDS 27