Svava - 01.10.1899, Blaðsíða 36

]80 SVATA [Októbee
arinu, vav Guðmáv, Kavl og Folki komniv á hesta sína
og viðniv á stað. Folki veið í miðið með Ingivíði á kné
sév, og af því vinduvicn blés á móti þeim, blakti lík-
blæjan hvíta aftuv fyviv þá, svo ekki vav unt að sjá hev-
klæði þeivva, en ef eitthvað af J)eim sást, glitvaði það í
sólavljósinu sem gullteinav innan um drifhvfta litinn á
blæjunni. N'unnuvnar, sem þutu út að hliðinu, héldu
þetta veva engla með væng-jum. En dyvavörðurinn taut-
nði við sjálfan sig :
’Hvað ætti hevra Svantepolk segi, þegav Iiann hoyr-
iv að þrív englar, sem mjög líktust þvein allmenmim
vidduvum, haíi tekið dóttnr hans með sér til himna‘.
En nunnuvnav gáfu eugan g-anm ao jafn óguðleguni
nninnsöfiuiði.
*
’ TAKLINISr ev kominn heiin, fokvonduv yfiv því að
^ menn skuli hafa divfst að velja víkinu konung án
hans vitnndav'.
Þessi fvegn flaug um alt víkið og havst einnig til
eyvna Ivavs Blaa.
’Hann jafnav sig líklega', sagði Ivav Blaa, og’ fóv
hvevgi til að finna javiinn. Fám vikum síðar stefacli
jarliun þeim höfðingjum, sein þátí tóku í konungsvnl-
iiiu. á sinn fund í. Uppsölum. /