Svava - 01.10.1899, Blaðsíða 3

Október] SVAYA 147
Innnnrúmið, og sameiginlegt iunbyrðis afl heldur þeim
kyrrum á brautum sínum, og eins og einn hnötturinn að-
g'reinir sig frá Öðrum ineð sínu sérstaka ágæti og yfh'-
burðum, þanuig er mannkynið samsafn af tegundar
nnsmunandi oinstaklingum, sem í ytra lífi sínu eru háðir
lögumog samþyktum. Frá þessu sjónarmiði hefir mann-
h’g þrá þrjú stefnumið. í fyrsta lagi: að fullkomna ytri
samhönd einstaklinganna, með öðrum orðum : að korna
lfigi á mannfélagið moð jöfnum skiftura á skyldum og
i'éttindum. í öðru lagi: að auka þekkinguna á stað-
reyndunum umhverfis oss, að finna lögin sem þær stafa
af og afleiðingarnar sem fylgja þeim. í þtiðja lagi:
þroskun séreðlis einstaklingsins.
Sérhver maður hefir á síuu starfsviði, fyrir uppeldi
s>tt, örlög sín, lundarfar sitt og náttúrufar, fengið skil-
y'ði fyrir injög persónulegri sameiguarskoðun á hlutun-
lllu- En þessi skoðun kemur ekki fram í lífinu sökura
að þeir sem hafa alið hann upp, bafa innrætt honum
‘‘öra, 0ft gagustæða skoðun, ýmist ineð hóli eða hóiunum.
þegar svo iaDgt er komið að hann hefir öðlast með-
Jitundina um þaun dýrðlega rétt sinn, að raega hyggja
ulit sitt á hlutunum eftir eigin geðþótta, heíir hann ekki
wtíð dug til að endurlífga hina niðurbældu uppruna-skoð-
10*