Gríma - 01.09.1945, Blaðsíða 29
Gríma] SYSTKXNIN FRÁ VÍÐIVALLAGERÐI 27
ur hafði fyrir hann lagt, en bréfið sá hann að áfcti að
fara til systkinanna frá Víðivallagerði. Sömuleiðis
þóttist hann vita, að þeim væru ærnar æfclaðar. Eng-
um sagði hann frá sendiför þessari fyrr en löngu síðar.
— Liðu svo tveir áratugir, og tók að fyrnast yfir atburði
þessa.
Þá var það einn vetur á jólaföstu, að fátt var karl-
manna heima hjá Böðvari presti; voru þeir allir að
heiman ýmissa erinda, nema sauðamaður og nauta-
maður, er Ólafur hét, roskinn röskleikamaður. Kom
prestur að máli við hann og mælti: „Fámennur þykist
eg nú, en þarf nauðsynlega að senda með bréf til vin-
ar míns, séra Guðmundar Högnasonar á Hofi í Álfta-
firði; sé eg þó engin ráð til þess vegna mannfæðar."
Ólafur kvaðst albúinn vera til ferðarinnar, ef maður
fengist til sinna verka á meðan; væri hann leiðinni að
vísu alveg ókunnugur, svo að góða leiðsögu þyrfti
hann, en allt mundi það vel fara. Þá mælti prestur:
„Ekki skulu heimaverk þín né fjósverk hamla ferð-
inni, því að reyna mun eg sjálfur að gegna þeim, og
svo nákvæmlega mun eg geta sagt þér til vegar, að þú
ratir,“ — og hvort sem um þetta var rætt lengur eða
skemur, var ferðin ráðin að morgni og Ólafi búið nesti
og nýir skór. Morguninn eftir virtist presti veðurlag
ískyggilegt, því að smáþykkni voru í lofti, en Ólafur
eyddi því og taldi víst, að veður mundi ekki taka
breytingum til verra. Rétti prestur honum þá innsigl-
að bréf og mælti: „Or því að þú ert svo öruggur um
þig og þína ferð, þá er þér fyrst til leiðar að segja, að
hún liggur hér inn Suðurdalinn að Sturluflöt og
þar upp á fjallið, en er þú kemur upp á brúnina,
muntu sjá hnjúka tvo og skarð í milli, og er það reynd-
ar einn hnjúkur með skarði utast og heitir Hom-