Slökkviliðsmaðurinn - 01.09.1992, Blaðsíða 54

á hjartað og getur hjartahnoð á slysst-
að oft bjargað mannslífum. Aður en
hjálp er hafin verður þó að vera alveg
tryggt að sjúklingur sé kominn úr
straumrás. Rafbrunar eru alltaf alvar-
legs eðlis og þeim fylgja oft alvarlegir
síðbúnir fylgikvillar. Þessa sjúklinga
ber því ávallt að flytja á sjúkrahús til
skoðunar.
Til viðmiðunar má segja að allir
brunar sem eru lófastórir eða stærri
þurfi á læknismeðferð að halda, auk
þess þurfa brunaáverkar í andliti, á
höndum, á fótum, á kynfærum og allir
fullþykktarbrunar (3-gráðu) á slíkri
meðferð að halda.
Fyrir brunaverði og aðra sem kunna
að koma að manneskju sem orðið hef-
ur fyrir bruna er eftirfarandi forgangs-
röð mikilvæg. Slökkva eld (í sjúkl.),
kæla með vatni, róa sjúklinginn, at-
huga að ofkæla ekki sjúkling og sjá
um flutning. Ekki er nauðsynlegt að
fjarlægja klæðnað eða brædd efni sem
kunna að sitja á sjúkling svo fremi að
kæling hafi verið fullnægjandi.
Flutningur brunasjúklings á sjúkra-
hús eða læknastöð á að hafa algjöran
forgang og ætti ekki að taka meir en
30 mínútur. Þetta er nauðsynlegt til
að hægt sé að hefja vökvameðferð
sem fyrst til að fyrirbyggja lost við al-
varlega brunaáverka.
Staða brunasjúklinga á
íslandi í dag
Einu sérhæfðu brunadeild landsins
Hlutþykktar bruni þar eð sjúklingur fór
SAMÞYKKT
STJÓRNAR LSS 20. MAt 1992
Send heilbrigðisráðherra, Sighvati Björgvinssyni
Stjórn Landssamband slökkviliðsmanna lýsir áhyggjum sínum vegna
lokunar sérhæfrar brunadeildar Landspítalans.
Mikilvægi þess að ávallt sé til reiðu sérhæft og samhæft starfslið
til að sinna alvarlegum brunasárum og sambærilegum áverkum er ótvírætt.
Lokun deildarinnar þýðir að ekki er lengur til staðar fullkomlega sér- og
samhæft starfslið og er því slík breyting líkleg til að valda væntanlegum
brunasjúklingum óþarfa þjáningum og jafnvel auknum skaða.
Áhættan af því að hljóta slæm. brunasár er mikil í starfi slökkviliðsmanna
hvort heldur er vegna venjulegra brunasára eða húðskaða eftir snertingar
við hættuleg efni. Sparnaður af slíkri ráðstöfun gæti reynst tvíræður þegar
upp er staðið.
Stjórn Landssambands slökkviliðsmanna vill því hvetja stjórnvöld til að
endurskoða ákvörðun sína um lokun brunadeildar LSP.
hefur verið lokað. Brunasjúklingar fá
oftast fyrsta mat á útbreiðslu og dýpt
bruna og frummeðferð á brunasjúkl-
ingum fer oftast fram á stofnunum þar
sem lítil eða engin sérþekking á brun-
um er fyrirliggjandi. Bruninn verður
því ekki metinn á fullnægjandi hátt,
en rétt mat er forsenda bestu með-
ferðar og getur það jafnvel verið mjög
erfitt fyrir lækna með mikla reynslu í
brunameðferð. Rangt mat getur oft
í of heita sturtu.
leitt til rangrar meðferðar og verður
þess valdandi að sjúklingur er mun
lengur frá vinnu en nauðsynlegt er.
Alvarlega slösuðum brunasjúklingum
er dreift á ýmsar deildir Ríkisspítala í
stað þess að vera í umsjá sérmenntaðs
starfsfólksá brunadeild og þarf vart að
rökræða hverjar afleiðingar slíkt fyrir-
komulag hefur.
Æskilegast væri að á landinu væri
ein brunamóttaka/brunadeild þangað
sem allir brunar væru fluttir eða
kæmu af sjálfsdáðum til mats og með-
ferðar. Ástæður þessa eru margar:
Komið yrði í veg fyrir selflutning
sjúklinga af einum spítalanum á ann-
an. Tryggt yrði að mat á umfangi
brunaáverkans (% af yfirborði sjúkl-
ings, dýpt brunans) yrði rétt frá upp-
hafi sem síðan tryggði sjúklingi rétta
meðferð.
Starfsfólk með sérþekkingu, áhuga
og menntun á brunaáverkum nýttist
vel til meðferðar á smærri og stærri
brunaslysum. Af þessu leiðir síðan
styttri tíma sjúklinga frá vinnu, betri
þjónusta við sjúklinga og ættingja auk
þess sem möguleikar til kennslu stór-
aukast.
Lokaorð
I ljósi þess að brunaáverkar á ís-
landi eru að öllum líkindum jafnmarg-
ir eða fleiri en slys á fólki í umferð-
inni, verður að teljast að hér sé um
54
SLÖKKVILIÐSMAÐURINN