Fréttabréf Öryrkjabandalags Íslands - 01.12.1997, Qupperneq 21

mun gera glögga grein fyrir vefsíðu
þessari á síðum Fréttabréfsins.
Undir liðnum önnur mál flutti
GuðmundurMagnússon svohljóðandi
tillögu er samþykkt var samhljóða:
Aðalfundur ÖBÍ beinir því til fram-
kvæmdastjómar að endurskoða skipu-
lag aðalfundar með það að markmiði
að auka almennar umræður með virkri
þátttöku sem flestra. M.a. verði
athugað að senda skýrslur, reikninga
og ályktanir til fulltrúa 10 dögum fyrir
aðalfund.
Haukur Þórðarson nýkjörinn
formaður kvaddi sér hljóðs og þakk-
aði traust það er sér hefði verið sýnt
með kjöri til formanns bandalagsins.
Þar myndi hann leggja að alla krafta
sína.
Guðnður Ólafsdóttir færði Ólöfu
alúðarþakkir, í þrjá áratugi hefði hún
leitað í hennar vizkubrunn og vel
reynzt í hvívetna. Bauð nýja stjóm
velkomna til starfa. Ræddi svo hjálp-
artækjamál og vissar þrengingar þar.
Ástrós Sverrisdóttir minnti á 20 ára
afmæli Umsjónarfélags einhverfra og
málþing þess 9.nóv. nk. Gísli Helga-
son þakkaði Ólöfu hennar farsæla
starf og samskipti öll. Hún væri
mannasættir. Haukur Þórðarson
þakkaði Ólöfu sérstaklega fyrir
hennar mikla og dýrmæta framlag í
þágu fatlaðra. í 28 ár hefði hún setið
í stjórn Öryrkjabandalagsins. Hún
hefði mest og lengst unnið að
málefnum fatlaðra allra núlifandi
íslendinga. Óteljandi væru trúnaðar-
verkefni hennar á svo mörgum svið-
um þó segja mætti að aðgengismálin
væru hennar hjartans mál. Flutti
Ólöfu afar hlýjar þakkir fyrir samveru
og samvinnu og árnaði henni allra
heilla í framtíðinni.
Ólöf átti svo lokaorðin. Taldi alltof
margar óveðursblikur á lofti. Vel yrði
að verjast og berjast. Hún minntist
upphafsára í baráttunni og kvað þá
ekkert kynslóðabil hafa verið. Færði
hjartans þakkir öllum sem hún hefði
unnið með. Þakkir voru færðar fund-
arstjóra og fundarriturum og fundi
slitiðkl. 17.45.
Þó hvergi komi hér fram sátu menn
ekki án næringar allan þennan tíma.
Góðar veitingar voru fram bornar
bæði í hádegi og síðdegis svo allir
munu hafa mettir orðir.
H.S.
S
Asgerður Ingimarsdóttir framkv.stj.:
HUGLEIÐING
(Skýrsla á aðalfundi)
Þegar ég fór að hugsa um inn-
ganginn að þessari stuttu vinnu-
skýrslu okkar Helga Seljan datt mér
í hug að kannski væri nú bara best að
flytja einhverja stutta hugleiðingu í
stað þess að tí-
unda unnin verk
enda hefur for-
maður gefið
góða mynd af
því sem er að
gerast og mun
gerast hjá Ör-
yrkjabandalaginu
og síðan mun
Helgi segja betur
frá hinum ein-
stöku málum. Það er því að bera í
bakkafullan lækinn að ég færi líka
aðteljaupp, því hjáokkurþremurer
sú besta samvinna og samstaða sem
hugsast getur en ekki er því að neita
að ómældur tími fer í að reyna að fá
leiðréttingu ýmissa breytinga sem
gerðar hafa verið á kjörum öryrkja -
breytinga sem oftar en ekki eru síst
til batnaðar. En þetta er jú bæði okk-
ar starf og áhugamál.
Ótalmargir málshættir eða orðs-
kviðir tengjast sögninni að lifa. Þetta
er nú ekkert óeðlilegt þar sem sögnin
að lifa merkir í raun og veru að hafa
fæðst í þennan heim og vera þar
síðan þangað til maður burtkallast af
honum eins og sagt er á hátíðlegu
máli. Að lifa lífinu lifandi er einn
málshátturinn. I mínum huga merkir
það að taka þátt í sem flestu, að láta
sig varða um menn og málefni, að
gleðjast með glöðum og hryggjast
með hryggum. Frá því fólki sem
lifir lífinu lifandi stafar oft ljóma
sem varpar ljósi á þá sem næstir því
eru. Sumum finnst e.t.v. nóg um
orku þessa fólks en í raun þykir
flestum vænt um það.
Svo er til málshátturinn að lifa
hátt. Það er allt annars eðlis. í
þann hóp flokkast þeir gleðimenn og
konur sem brenna kertið í báða enda
og þau eru svo sem ekki alltaf að
huga að meðbræðrum sínum. Svo er
talað um að lifa á ást og ísköldu
blávatni. Hver kannast ekki við það
sem hefur orðið ástfangin upp fyrir
haus að matarlystin hverfur og það
þarf hvorki að borða eða drekka.
Ástin kemur í staðinn en svo hverfur
matarlystin líka ef um óendurgoldna
ást að ræða. Svo er það málshátt-
urinn að lifa á loftinu. Það er sagt
um fólk sem enginn hefur hugmynd
um hvernig kemst af og hvernig það
sér sínum farborða. Mér finnst ör-
yrkjar stundum geta flokkast inn í
þennan hóp vegna þess að þeir virð-
ast eiga að geta dregið fram lífið af
minni tekjum en aðrir. Loftið á
fslandi er tært og gott og víðast hvar
gætir ekki mikillar mengunar en það
er nú samt svo að það er kannski
ekki mjög staðgott! Svo er að sjálf-
sögðu hægt að færa sig út úr lífinu
og tala um að lepja dauðann úr skel!
Það var sagt um þá sem voru svo
bláfátækir að þeir höfðu varla í sig
og á. Ég vona að til þess komi aldrei
að sá málsháttur eigi við þá sem
minna mega sín á íslandi. En því
miður er það greinilegt að velferðin
er á niðurleið.
En við megum aldrei gefast upp.
Og ekki gleyma því, að þó við
séum ekki alltaf í fréttunum í blöð-
um og sjónvarpi, þá er stöðugt unnið
að því að reyna að bæta kjör okkar
fólks. Hins vegar er enginn vafi á
því að á tímum þessa fjölmiðlafárs
virðist vera að sé ekki alltaf verið að
reyna að troða sér í fjölmiðlana þá
halda ýmsir að ekkert sé gert. En
spyrjum að leikslokum. Það er ekki
alltaf víst að árangurinn sé eins og
erfiði þeirra sem hrópa mótmæli á
strætum og torgum. Við miðum við
að mótmæli skili árangri. Það er
sjálfsagt að láta bera á sér en það
verður að skila árangri. Annars er
verr farið en heima setið. Ég vil
þakka samstarfsfólki mínu fyrir ein-
staklega góða samvinnu og fráfar-
andi formanni fyrir samstarf og
vináttu liðinna ára. Ég veit að hún
hverfur hvorki úr málaflokknum eða
vináttunni. Vegir liggja til allra átta
og við mætumst vonandi á næstu
krossgötum og lifum lífinu lifandi.
Ásgerður Ingimarsdóttir
Ingimarsdóttir
FRÉTTABRÉF ÖRYRKJABANDALAGSINS
21