Fréttabréf Öryrkjabandalags Íslands - 01.12.1997, Qupperneq 22

ALYKTANIR
AÐALFUNDAR 1997
1. Aðalfundur Öryrkjabandalags íslands 1997 skorar á
Alþingi að leiða aftur í lög bein og ótvíræð tengsl milli
launa í landinu og bótaupphæða í tryggingakerfinu. Nú
er aðeins í gildi bráðabirgðaákvæði hér að lútandi með
mjög óljósri viðmiðun en einnig það fellur niður um næstu
áramót. Við gerð síðustu kjarasamninga var það megin-
krafa Öryrkjabandalags íslands að launakjör örorku-
lífeyrisþega fylgdu a.m.k. lágmarkslaunum þeim sem um
yrði samið á almennum vinnumarkaði. Þrátt fyrir all-
nokkra prósentuhækkun bóta á árinu ná þær þó hvergi nærri
þessum lágmarkslaunum. Velferðarsamfélagi er ekki annað
sæmandi en tryggja lífeyrisþegum öllum þau lágmarks-
laun, sem í landinu gilda hverju sinni. Aðalfundurinn
skorar því á Alþingi að tryggja örorkulífeyrisþegum slíkan
lögvarinn rétt.
2. Aðalfundur Öryrkjabandalags íslands skorar á heil-
brigðis-og tryggingaráðherra að stórhækka vasapeninga
þeirra sem dvelja á sérstökum heimilum fatlaðra og
sjúkrastofnunum. I dag nemur þessi upphæð einungis
11.589,- krónum á mánuði og verður að nægja til allra
annarra þarfa fólksins en fæðis og húsnæðis. Þetta er vel-
ferðarþjóðfélagi okkar til vansa og sjálfsögð réttlætiskrafa
að vasapeningamir hækki verulega.
3. Aðalfundur Öryrkjabandalags íslands skorar á
heilbrigðis-og tryggingaráðherra að sjá til þess að um
hjálpartæki fólks á heimilum fatlaðra og sjúkrastofnunum
gildi sömu reglur og almennt gilda hjá Tryggingastofnun
ríkisins. Það er óþolandi mannréttindabrot að fólk glati
einstaklingsrétti sínum til hjálpartækja, ef það þarf að
dvelja á heimilum
fatlaðra. Hérverður
ein regla að gilda um
alla.
4. Aðalfundur
Öryrkjabandalags
Islands skorar á heil-
brigðis- og trygg-
ingaráðherra að taka
öll skerðingar-
ákvæði í trygginga-
kerfinu til gagn-
gerðrar endurskoð-
unar. Atvinnuleysis-
bætur eru greiddar að
fullu óháð makatekj-
um svo sem sjálfsagt
er en tekjutrygging
örorkulífeyrisþega
skerðist við tekjur
Núverandi og fyrrverandi.
maka þannig að svo getur farið að lífeyrisþeginn haldi
aðeins eftir grunnlífeyri sínum sem nú er u.þ.b. 14.500,-
krónur. Krafan hlýtur að vera sú að tekjutrygging
örorkulífeyrisþega haldist óskert óháð tekjum maka.
Frítekjumark lífeyrisþega af launatekjum verði hækkað
verulega þannig að tryggt sé að viðkomandi sjái sér hag í
því að afla sér vinnutekna. Með gildandi frítekjumarki
getur viðkomandi tapað heildartekjum fari hann út á
vinnumarkað. Fleiri skerðingarákvæði þarf að skoða svo
sem skerðingu vegna tekna frá lífeyrissjóði og skerðingu
á örorkulífeyrinum. Svokölluð jaðaráhrif í kerfinu eru
hvergi jafntilfinnanleg og hjá lífeyrisþegum og þessvegna
er endurskoðun þeirra knýjandi nauðsyn.
5. Aðalfundur Öryrkjabandalags íslands 1997 mótmælir
nýjum reglum um greiðsluþátttöku fólks í þjálfun. Þar er
horfið frá þeirri meginreglu sem gilt hefur að það fólk
sem mesta þörf hefur fyrir sjúkraþjálfun geti fengið hana
gjaldfría. Þó örorkulífeyrisþegar séu allir með lægri
greiðslu en almennt gildir þá verður hún mörgum þungbær
sem enn ein aukaútgjöldin af alltof litlum tekjum. Allir
örorkustyrkþegar skulu greiða 50 % fyrir sína þjálfun, en
forsenda þess að margir þeirra geti stundað einhver störf
er einmitt þjálfun. Sama er að segja um þá sem eru að ná
sér eftir slys eða önnur áföll séu þeir ekki á endur-
hæfingarlífeyri. Aðalfundurinn skorar á tryggingaráð að
taka hinar nýju reglur nú þegar til endurskoðunar og hafa
um þá endurskoðun fullt samráð við samtök fatlaðra.
6. Aðalfundur Öryrkjabandalags íslands 1997 telur
mjög brýnt að breyta lögum um almannatryggingar hvað
varðar skilgreiningu á
örorkumati, þannig að
hið læknisfræðilega
mat haldist hvað sem
launatekjumlíður. Sá
sem sannanlega er
skv. læknisfræðilegu
mati 75 % öryrki á að
halda því mati og
þeim réttindum sem
því eru samfara, því
skerðingu vegna
launatekna er óspart
beitt annars staðar í
kerfinu.
7. Aðalfundur
Öryrkjabandalags Is-
lands skorar á Alþingi
að samþykkja fram-
komna þingsálykt-
22