Fréttabréf Öryrkjabandalags Íslands - 01.12.1997, Qupperneq 51

Flækjufótur á Norðurlöndum
næsta sumar
Ferðaklúbburinn Flækjufótur hefur áður fengið nokkra kynningu hér í
Fréttabréfinú. Þar er ekki slegið slöku við og nú næsta sumar ætlar
Flækjufótur í sumarferð til Norðurlanda með Norrænu að sjálfsögðu.
2. júní nk. verður lagt af stað frá Reykjavík með rútu sem er með
lyftuútbúnaði og sú verður með íför allan tímann. Eftirgistingu íFreysnesi
í Öræfum verður svo siglt frá Seyðisfirði 4. júní.
Löndin verða svo heimsótt eitt af öðru, fyrst Danmörk og
Kaupmannahöfn auðvitað heimsótt. Þá kemur svo að Svíþjóð og þar unað
í fjóra daga, en Svíar sjá um alla skipulagningu fyrir okkur. Að lokum eru
svo frændur vorir í Noregi sóttir heim og gist bæði í Ósló og Björgvin.
Það er vitanlega Sigríður Kristinsdóttir, sem allar upplýsingar veitir í
síma 557-2468 og á hennar frásögn hér byggt.
Við segjum bara: Góða ferð og góða skemmtun.
H.S.
dvalarkostnaði eins og hann er ákveð-
inn af heilbrigðis- og trygginga-
málaráðherra, sbr. 3. gr.
Nú á vistmaður maka og skulu þá
eigin tekjur vistmanns skiptast að
jöfnu milli vistmanns os maka þegar
staðgreiðsluskattar hafa verið frá þeim
dregnir. Séu tekjurnar eftir skipting-
una hærri en 26.755 krónur skal hann
með þeim tekjum sem umfram eru
standa straum af dvalarkostnaði sín-
um sbr. 1. mgr.” (undirstrikanir eru
mínar.)
Eins og hér kemur fram fjallar
fyrri mgr. um útreikning þátttöku
í dvalarkostnaði þegar um einstakling
er að ræða og er í fullu samræmi við
ákvæði 27. gr. áðurnefndra laga um
málefni aldraðra.
Síðari mgr. fjallar, að mínum dómi,
um það hvernig fara skuli að þegar
vistmaðurinn á maka sem áfram dvel-
ur heima, og þarf nú einn að standa
straum af áður sameiginlegum kostn-
aði hjónanna. Greinin segir að flytja
skuli helming af tekjum vistmanns-
ins til hins heimabúandi maka áður
en útreikningur á dvalarkostnaðar-
þátttöku samkv. 1. mgr. er gerður.
Þessi túlkun er í samræmi við orð-
anna hljóðan í tilvitnaðri 2. mgr.
reglugerðarinnar og fellur einnig
lagalega að áðurnefndri 27. gr. laga
nr. 82/1989. Sú lagagrein kveður
aðeins á um þátttöku þeirra, sem
tilgreindir eru sem vistmenn í dval-
arkostnaði sínum. Túlkunogfram-
kvæmd T.R, þar sem öllu er snúið
við, með því að flytja tekjur frá
mökum, sem í sumum tilfellum eru
jafnvel ekki í hópi aldraðra og oft
heldur ekki vistmenn, styðst því
ekki við orðanna hljóðan í fyrr-
greindri 2. mgr. reglugerðar, auk
þess sem slík túlkun hefur enga
lagastoð í 27. gr. greindra laga.
Þessum skoðunum mínum, með
tilvitnun til framangreinds úrskurðar
í máli fyrrum sveitunga minna, tel ég
rétt að koma hér á framfæri, ef það
mætti verða til þess að aðrir sem svip-
að er ástatt hjá mættu hafa stuðning
af, ef þeir vildu kanna rétt sinn. Þeim
tel ég rétt að benda á að Öryrkja-
bandalagið veitir skjólstæðingum
sínum lögfræðiaðstoð, auk þess sem
e.t.v erhægt að leita til félaga aldraðra
eftir aðstoð.
Bragi Halldórsson.
Hlerað í hornum
Maður einn sem erft hafði verslun
föður síns var ekki sterkur í skilningi
á málsháttum og orðatiltækjum. Því
til sönnunar var sagt að þegar vinur
hans kom í heimsókn í verslunina hafi
vinurinn sagt: “Aldrei kemst þú nú
Jón minn með tærnar þar sem faðir
þinn hafði hælana”, en þá á Jón að
hafa rokið upp og sagt: “Ef þú ætlar
að fara að tala illa um hann pabba, þá
er mér að mæta”.
Tveir menn hittust á sólarströnd og
tóku tal saman. Annar þeirra sagðist
vera þarna af því að húsið hans hefði
brunnið til ösku og vátryggingar-
félagið greitt mjög ríflegar bætur.
“Hvað segirðu”, sagði hinn “ég fékk
einmitt svo ágætar bætur fyrir húsið
mitt sem skriða tók og sópaði á haf
út. Þess vegna er ég nú hér” “Heyrðu
mig nú, ég dáist að þér”, sagði sá þá
sem brunnið hafði ofan af, “hvemig í
ósköpunum fórstu að koma skriðu af
stað?”
Þessi er nú frá Ítalíu. Ung hjón, sem
þó höfðu verið gift í nokkur ár, komu
til prests eins og spurðu hvað þau ættu
að gera svo þau mættu eiga börn.
Prestur ráðlagði þeim að biðja til
guðs, en ef allt um þryti yrði eigin-
maðurinn að fara til Rómar og kveikja
á sérstöku kerti í Péturskirkjunni með
tilheyrandi bænalestri. Prestur þessi
flutti svo í aðra sókn, en ellefu árum
síðar kom hann í heimsókn í sína
gömlu sókn og datt þá í hug að heilsa
upp á barnlausu hjónin. Þar kom til
dyra með barn á handlegg og fjölda
annarra á bak við sig telpa á að giska
tíu ára. Prestur spurði eftir móður
telpunnar, en hún sagði hana vera á
fæðingardeildinni. Þá spurði hann
eftir föður hennar, en þá svaraði
telpan: “Nei, hann er ekki heima,
hann fór til Rómar til að slökkva á
kertinu”.
Það var yfir tuttugu stiga hiti og glaða
sólskin og róninn á Miklatúni klæddi
sig úr hverri spjör og Iagðist í grasið,
en af meðfæddri háttvísi þá tók hann
vasaklút og lagði yfir það allra heil-
agasta. Ekki leið á löngu þar til þar
bar að tvær eldri konur og er þær sáu
rónann í fæðingargallanum einum þá
hófu þær upp hneykslan mikla og
jesúsuðu sig yfir honum. Þegar rón-
anum leiddist hjalið reis hann upp við
dogg og sagði: “Hypjið þið ykkur
burtu, annars snýti ég mér”.
Eins og menn kannast við bjóða
seiðandi konur körlum símaþjónustu,
segjaþeim örvandi sögurog setja upp
allháan prís fyrir hverja mínútu. I
jafnréttisumræðu konu og karls sagði
karlinn: “Já, það er nú svona með
jafnréttið, það er nú aldeilis ekki alltaf
til staðar. Ef karlmaður klæmist við
konu getur það kostað hann kæru fyrir
kynferðislega áreitni, en ef kona
klæmist við karlmann þá kostar það
hann 69 og 90 á mínútuna”.
FRÉTTABRÉF ÖRYRKJABANDALAGSINS
51