Þjóðmál - 01.12.2018, Side 51

ÞJÓÐMÁL Vetur 2018 49
Aðspurð segir Sigríður að samstarfið í ríkisstjórn
gangi vel. Flokkarnir þrír séu ábyrgir í sam-
starfinu og ákveðnir í að láta það ganga enda
með skýran stjórnarsáttmála til grundvallar.
„Þetta er vinnusöm ríkisstjórn, hver ráðherra
sinnir sínum verkefnum af heilum hug,“ segir
Sigríður.
„Vissulega eiga sér stað málamiðlanir enda
flokkarnir um margt ólíkir. Við vissum það
í upphafi að enginn næði öllu sínu fram í
þessu, líkt og jafnan er í ríkisstjórnarsamstarfi
en kannski aðeins meira núna þegar það eru
þrír flokkar í samstarfinu. En menn eru að
reka þjóðfélag og umhugað um að láta það
ganga. Við erum um leið með breiðan hóp
þingmanna á þinginu. Allir hafa þar sínar
skoðanir og hugmyndir og eru ófeimnir við
að koma þeim á framfæri.“
Gagnrýnendur ríkisstjórnarinnar halda því
fram að hún sé verklaus og nokkurs konar
„status quo“ ríkisstjórn, þ.e. að samstarfið
gangi út á óbreytt ástand í sem flestum málum.
Hvernig horfir það við þér?
„Mér hefur ekki fundist það,“ segir Sigríður.
„Nýsamþykkt fjárlög eru til dæmis til marks
um áherslur ríkisstjórnarinnar um að styrkja
grunnstoðir og velferð. Við erum vissulega
að auka útgjöldin og það orkar yfirleitt
tvímælis frá okkar bæjardyrum séð, þ.e. okkar
sjálfstæðismanna. En við erum þó sammála
um að láta þá þessu auknu útgjöld renna til
tiltekinna málaflokka og reyna þá að draga
úr útgjöldum á öðrum sviðum. Það eru hins
vegar allir mjög faglegir í sínum verkum og
taka á hlutum af stillingu og yfirvegun. Og
það er nú það sem hefur vantað í stjórnmálin
á liðnum árum.“
Sigríður var ein af stofnendum vefritsins
andriki.is. Í 20 ár hélt vefurinn úti daglegum
skrifum um stjórnmál þar sem frjálshyggja
var meginstefið. Margir frjálshyggjumenn líta
því hvað helst til Sigríðar sem helsta málsvara
frjálshyggjunnar innan ríkisstjórnarinnar.
Það verður því ekki hjá því komist að spyrja
hana hvernig það gangi í samstarfi við flokk
eins og Vinstri græna.
„Ég, eins og aðrir þingmenn Sjálfstæðis-
flokksins, er auðvitað hugsi yfir þeirri miklu
útgjalda aukningu sem orðið hefur. Ég hef það
að leiðarljósi hér í dómsmálaráðuneytinu,
að farið sé vel farið með fé skattgreiðenda
og reynt að stemma stigu við stjórnlausri
stækkun undirstofnana ráðuneytisins,“ segir
Sigríður en bætir við að þeir málaflokkar sem
heyra undir dómsmálaráðuneytið séu flestir
þess eðlis að það ríkir nokkuð þverpólitísk
samstaða um að tryggja starfsemi þeirra.
Undir ráðuneytið heyri flestar þær stofnanir
sem myndu tilheyra lágmarksríki, ef svo má
að orði komast.
„Ég tel að ríkið eigi að draga sig út úr
verkefnum og þjónustu sem aðrir geta sinnt.
Síðan er líka ákveðin þjónusta sem ríkið þarf
að veita og þar eigum við að reyna að bæta
þjónustuna eins og hægt er,“ segir Sigríður.
„Þar vegur rafræn stjórnsýsla mjög þungt og
ég hef beitt mér í þeim tilgangi að auka hana.
Það er hægt að bæta og einfalda þjónustuna
töluvert með því að gera hana í auknari mæli
rafræna. Eitt af því sem við höfum unnið að
eru rafrænar þinglýsingar sem verða bylting
fyrir hinn almenna borgara og ég hef lagt
fram frumvarp þess efnis í þinginu. Stefnt
er að því að þinglýsingarferlið verði nánast
sjálfkrafa og biðin eftir þinglýsingu skjala
færi þá úr nokkrum vikum niður í nokkur
sekúndubrot. Úr því að við getum skilað
skattskýrslunni með þessum einfalda hætti
þá á allt annað að vera hægt í þessu. Við
erum komin langt í þessum málum á ýmsum
sviðum, t.d. með vefsíðunni island.is sem
menn eru farnir að nota í auknum mæli. Við
eigum að halda áfram á þessari braut. Ef
við ætlum á annað borð að veita opinbera
þjónustu þá þurfum við að gera það með
eins hagkvæmum og einföldum hætti og
hægt er.“