Þjóðmál - 01.12.2018, Síða 90

88 ÞJÓÐMÁL Vetur 2018
Það fer vel á því að Borgþór Kjærnested
skuli nú hafa tekið saman sögu Finnlands á
íslensku. Fáir Íslendingar þekkja jafnvel til í
Finnlandi og hann. Þegar á 18. aldursári, árið
1961, hélt hann þangað til náms. Í Finnlandi
átti hann eftir að dvelja um áratugaskeið
þar sem hann starfaði m.a. sem blaðamaður.
Þjóðskrá segir að hann búi þar enn þó ég
hafi reyndar nýlega rekist á hann í Reykholti
í Borgar firði, en Borgþór ólst upp á þeim
slóðum, nánar tiltekið í Ásum í Stafholts-
tungunum. Borgþór hefur á síðustu árum
starfað nokkuð við ritstörf og þýðingar, og
má í því sambandi rifja upp að hann vann
fyrir nokkrum árum það þakkarverða verk
að snúa prýðilegri ævisögu Napóleóns
Bónapartes eftir sænska blaðamanninn
Herman Lindqvist yfir á íslensku.
Á 74. aldursári sínu sendi Borgþór svo frá sér
í lok síðasta árs, þetta ríflega 400 síðna stór-
virki sem hér um ræðir. Þar rekur hann sögu
Finnlands frá því um 12. öld og fram til okkar
tíma. Ég viðurkenni fúslega að hafa opnað
þessa bók með nokkurri eftirvæntingu. Ég
gerði mér grein fyrir því að um sögu Finna
vissi ég fátt, nema þá kannski einhverjar
glefsur um Vetrarstríðið og annað úr seinni
heimsstyrjöldinni. Þegar ég hóf lesturinn
skynjaði ég þó skjótt að ég vissi nánast ekki
neitt um merka sögu þessa lands.
Saga Finnlands var reyndar samtvinnuð sögu
Svíþjóðar framan af enda heyrði landið undir
sænsku krúnuna. Flækjustigið í sögu Finna er
þannig hátt gegnum allar miðaldirnar. Svíar
stóðu í endalausum skærum, bæði innan ríkis
síns sem utan þess.
Borgþór S. Kjærnested flutti erindi í
Snorra stofu í Reykholti í nóvember 2017
um dagbækur Kristjáns konungs, sem
hann skrifaði á árunum 1908­1932 og
sneru að Íslandi og samskiptum hans
við Íslendinga. Borgþór fékk sérstakt leyfi
Margrétar drottningar, afabarns Kristjáns,
til að lesa dagbókarfærslurnar og skrá efni
þeirra. Myndin er tekin af vef Snorrastofu.