Strandapósturinn - 01.06.2013, Blaðsíða 139

137
fjárhúshlöðu og drengina. Gengum við nú öll í að koma okkur
þar sjálfum fyrir og því er bjargast hafði úr brunanum og undir
þaki þurfti að vera. Eins og flest annað fólk á heimilinu missti ég
allt mitt dót í þessum eldi, þar á meðal allar byssurnar mínar
þrjár. Þarna fór eins fyrir mér og margan hendir í svona tilfellum
að í augnablikinu gerir fólk sér ekki eða naumlega grein fyrir því
hverju það bjargar og hverju ekki. Þó held ég að okkur hafi tekist
að bjarga mestu af því er mestu varðaði svo sem rúmfatnaði og
nokkuð af öðrum fatnaði, einnig einhverju af eldhúsáhöldum, að
minnsta kosti gátum við hitað okkur kaffi strax um nóttina. Bóka-
skápnum og búrkistunni komum við út á hól, einnig orgeli þeirra
hjóna, Ingibjargar og Péturs, og fleira verðmæti.
Er þetta skeði voru þeir pabbi og elsti bróðir okkar, Torfi,
bundnir við störf sín við verslunina á Norðurfirði. Torfi hafði frá
því að hann komst til þroska verið aðalhjálp pabba við bókhald
verslunarinnar og önnur störf við hana. Tók hann skömmu síðar
við verslunarstjórastarfinu af honum. Þegar pabbi frétti af brun-
anum kallaði hann okkur systkinin til fundar við sig á Norður-
firði. Var þar ákveðið að byggja skyldi steinhús það er enn stendur
á grunni gamla bæjarins. Húsið er að utanmáli 15,5 × 12 álnir og
í því eru 13 herbergi, fjögur í kjallara, þar af tvö eldhús, fjögur á
hæðinni og fimm í rishæð, eitt af þeim kvistur. Pétur og fjölskylda
hans fengu jörðina Krossnes, sem þá var í eyði en pabbi átti, til
ábúðar meðan á byggingu hússins stóð. Voru nú þegar gerðar
ráðstafanir til að fá sement og annað til hússins er kaupa þurfti
aðflutt en mest af tréverki skyldi unnið úr rekaviði. Ráðinn var
yfirsmiður, Ingólfur Ketilsson frá Ísafirði (bróðir Ingibjargar,
konu Péturs), til að standa fyrir byggingunni. Er skemmst frá að
segja að undir þak var húsið komið og fokhelt um haustið og í
kjallarann gátum við flutt 20. nóvember, á afmælisdaginn minn.
Um sumarið bjuggum við í öðrum enda hlöðunnar er fyrr gat en
í hinn endann og miðju hennar hirtum við hey. Hlaðan rúmaði
700 hestburði af engjabandi. Líklega höfum við búið í um 200
hestburða heyrými hennar. Aðrar hlöður fylltum við af heyi um
sumarið. Það var mikil vinna lögð á sig þetta sumar því ekki var
nema þremur fleira vinnandi fólk en venjulega á heimilinu þetta
sumar.