Strandapósturinn - 01.06.2013, Blaðsíða 129

127
líka íslenska krónan í sama gildi og sú danska. Ég man sérstaklega
eftir listum frá tveimur löndum, Danmörku og Frakklandi, sem
við pöntuðum aðallega eftir. Þetta voru nokkuð stórar bækur
heftar. Myndir voru af varningnum með tilgreindu verði á hverju
fyrir sig. Ég pantaði eftir franska listanum bæði spariföt og ullar-
frakka sem ég síðar notaði lengi sem kuldaflík í útilegum. Ekki
man ég hvað fötin kostuðu né frakkinn en þetta var hundódýrt og
fór mér sæmilega þótt málið af mér, sem sent var með pöntun-
inni, væri ekki tekið af neinum fagmönnum. Eftir danska listan-
um pöntuðum við Ásgeir, bróðir minn, sína skammbyssuna hvor
ásamt 100 skotum með hvorri byssu. Þetta voru sex skota byssur
og kostuðu kr. 4,50 hvor. Ýmislegt fleira pöntuðum við frá Dön-
um, þar á meðal smá hrekkjadót eins og kláðaduft og ólyktarkúl-
ur. Allt kom þetta með bestu skilum og án allrar nútíma skrif-
finnsku. Svona var þetta í þá daga. Ég átti nú orðið þrjú skotvopn
en það stóð nú ekki lengi eins og síðar mun frá greint.
Selveiðarnar hófust í seinni hluta júnímánaðar. Var venjulega
veitt við útskerin fyrstu þrjá dagana og höfð viðlega í Hrúteyjar-
nesi. Þar var haft tjald til að sofa og matast í. Netin voru oftast
lögð um háflæði. Flatasker var þá langmesta veiðiskerið en það
kvað eitthvað hafa breyst nú á seinni árum. Var veiðin oft svo ör
fyrst að strax varð að fara með netunum þegar búið var að leggja
þau og hirða úr þeim kópana sem voru orðnir fastir, kannski allt
að 20 selir. Síðan var svo hinkrað svolítið við í Flataskeri, kaffi
hitað og drukkið, síðan vitjað um aftur og hafði þá oftast fengist
nóg á bátinn til að fara með í land í Hrúteyjarnesi en hann bar
um 40 kópa. Eftir þessa fyrstu hrotu tregaðist veiðin svo aðeins
þurfti að vitja um á flóðum. Kóparnir eru um fjögurra vikna gaml-
ir þegar mæðurnar reka þá frá sér og eru þá orðnir býsna bústnir,
komnir í tveggja fjórðunga spikkápu. Á því má sjá að hún er ekki
kraftlítil selamjólkin því þeir eru ósköp renglulegir nýfæddir.
Reynt er að hefja veiðarnar um það leyti er flestar urturnar hafa
flæmt kópana frá sér en það gera þær allar á örfáum dögum því
að þá eru þeir auðveiddastir greyin, nýreknir frá mæðrunum.
Furðufljótir voru þeir þó að læra að forðast netin tækist þeim að
sneiða hjá þeim fyrstu skiptin. Kópar, sem enn voru með mæðrum
sínum, veiddust yfirleitt ekki en henti það gat svo farið að hún
sjálf lenti í netinu við tilraunir sínar við að bjarga afkvæminu og