Strandapósturinn - 01.06.2013, Blaðsíða 16

14
veginn að fara fram hjá vegamótunum. Fljótlega áttum við okkur
á því að leiðin er orðin ískyggilega löng og snúum við. Þá blasir
vegvísirinn við og tvær konur sem sitja aftarlega í rútunni benda
á að við munum hafa mætt bíl sem skyggði á skiltið þegar rútan
fór fram hjá. Þegar komið er í Hljóðakletta dreifist hópurinn um
svæðið því að göngustígar liggja í ýmsar áttir. Ég ákveð að heim-
sækja karlinn og kerlinguna sem um aldir hafa staðið vaktina
niðri á áreyrunum. Þegar ég kem til baka sitja menn í móakaffi,
enn einu sinni hafa þær stöllur töfrað fram kaffi og fjölbreytt
meðlæti og mér dettur helst í hug að lífseigur orðrómur um
galdrakunnáttu Strandamanna eigi enn við rök að styðjast. Á
næsta áfangastað, Húsavík, er komið að því að ég yfirgefi hópinn.
Þetta hafa verið skemmtilegir dagar með góðum hópi sem ég
kveð með söknuði.
Eftir að hafa kvatt Arndísi og þakkað henni fyrir frábæra leið-
sögn, allar skemmtilegu sögurnar hennar og sönginn var haldið
áfram í áttina til Akureyrar því að nú lá leiðin út á Dalvík þar
sem við gistum síðustu nóttina. Upphaflega var áætlað að gista í
Sveinbjarnargerði en það stóðst ekki þar sem gistirýmið var tví-
bókað og okkar hópur látinn víkja. Strandamenn voru því orðnir
strandaglópar. Þetta setti okkur í erfiða stöðu þar sem við urðum
að leita annað með allan hópinn og það með svona litlum fyrir-
vara. Til allrar lukku fengum við inni á Fosshóteli á Dalvík en
starfsfólkið þar var svo yndislegt að taka á móti öllum hópnum.
Við stoppuðum smá stund á Akureyri en síðan var haldið áfram
til Dalvíkur á Fosshótelið en þar fengum við hinar fínustu mót-
tökur og þökkum við kærlega fyrir að hafa fengið inni hjá þeim.
Nú var komið að síðasta deginum í þessari ferð. Farið var aftur
inn Eyjafjörð og í gegnum Akureyri inn að Jólagarðinum og skoð-
uðum við okkur þar um. Næsta stopp var við Holtssel þar sem
gerður er heimatilbúinn ís og auðvitað þurftum við að smakka
aðeins á honum. Eftir það var farið að húsi sem var áður sam-
komuhús en hýsir nú Smámunasafnið. Safnið er stórmerkilegt og
hefur einn maður safnað öllum mununum þar. Einnig var þarna
bíla- og vélasýning og það fannst karlmönnunum nú ekki leiðin-
legt. Haldið var til baka til Akureyrar þar sem fólki gafst kostur á