Bibliotheca Arnamagnæana - 01.10.1950, Page 31

BREVIS COMMENTARIVS
17
promontoria Islandiæ insigniora, quæ singula 12. inter se mil-
liaribus distent, aut circiter, quæ collecta prædlctam summam
ostendunt.
Populos multos] Gysserus quidam, circa annum domini 1090
s Episcopus Schalholtensis in Islandia, omnes Insulæ colonos seu
rusticos, qui tantas facultates possiderent, ut regi tributum sol-
vere tenerentur (reliquis pavperioribus cum fæminis et promis-
cuo vulgo omissis) lustrari curavit, reperitque in parte Insulæ
orientali 700; meridionali 1000; Occidentali 1100; Aquilonari
10 1200; summa 4000 colonorum tributa solventium. lam si quis
experiatur, inveniet Insulam plus dimidio fuisse inhabitatam.
SECTIO QVINTA
Insula multa sui parte montosa est et inculta. Qva parte av-
tem plana est, præstat plurimum pabulo, tam læto, ut pecus de-
15 pellatur å pascuis, ne ab arvind suffocetur.
Id suffocationis periculum, nullo testimonio, nec nostrå nec
patrum nostrorum, vel quam longe retro numeråris, memoriå
confirmari potest.
SECTIO SEXTA
20 Sunt in hac Insuld montes elati in cælum, qvorum vertices
perpetua nive candent, radices sempiterno igne æstuant. Primus
occidentem versus est, qvi vocatur Hecla, alter Crucis, tertius
Helga. Item Zieglerus: Rupes sive promontorium Hecla æstuans
perpetuis ignibus. Item Saxo. In hac itidem Insuld mons est, qvi
25 rupem sideream, perpetuæ flagrationis æstibus imilatus, incendia
sempiterna jugi flammarum eructatione continuat.
Miracula Islandiæ Munsterus et Frisius narraturi mox in
vestibulo magno suo cum incommodo impingunt. Nam quod hic
de monte Hecla asserunt, etsi aliquam håbet veritatis speciem,
3o tamen quod idem de duobus aliis montibus perpetuo igne æstu-
antibus dicunt, manifeste erroneum est. Illi enim in Islandia non
extant, nec quicquam quod huic tanto scriptorum errori occasio-
IOV
Munst.
Frisius
Ziegler
1 ir
Munst.
Frisius
2 BIBLIOTHECA ARNAMAGNÆANA, IX