Bibliotheca Arnamagnæana - 01.10.1950, Blaðsíða 180

166
SUPPLEMENTUM HISTORIÆ NORVAGICÆ
Hafniæ 1579.
Saxonis dissi-
dium cum no-
stris historicis
Alibi Vellejus
Thylenses exponit
Thelemarchos po-
pulos Norv., ut in
prædicti scripti
præfatione et suæ
Daniæ proæmio
Dissidii Saxonis
cum Norvagorum
historiis qvæ causa
CAP. III
Commonefatiuncula de genealogia præcedente ad Doctorem
Nicolaum Cragium ab A. J.
Solent eqvidem piures, Doctor Nicolae clarissime, qvæ ge-
neraliter monuisse voluerunt, ea fere in præfatione aut proæmio 5
scripti absolvere. Contra autem ego commonefatiunculam de
nostratium historiarum cum Saxone Grammatico ac aliis histo-
ricis utpote Crantzio, Adam Vellejo (sic cogor appellare scrip-
tum å Vellejo editum et anonymon repertum, cujus authorem
tamen tradit fuisse Adamum) et reliqvis dissonantia in hunc 10
locum rejeci, idqve præcipué propter præcedentem Regum ge-
nealogiam. Qvam non solum ad hoc nostrum Historiæ Nor-
vagiæ supplementum sed etiam ad rerum Danicarum fragmenta
et Sveciæ Regum catalogum pertinere volumus.
Hæc autem commonefactio Regum genealogias spectat, sed 15
etiam eorundem res gestas. De utrisqve magnum est doctiss(i)mo
Saxoni cum nostris si invicem conferas dissidium (nam A.
Crantzium et qvorumvis aliorum fucos, nebulas, centones nulla
veritate nitentes flocci facio; unde pauca excipio, qvæ apud
Crantzium cum re consentanea reperiuntur, cujus modi est de 20
Rolvone, illi Robert, Norvego Normandiæ conditore). Qvod
tanto magis mirabere, cum Saxo in præfatione sua Daniæ
testetur se ex Thylensium (hoc est Islandorum, ait Vellejus)
commentariis et monumentis historicis magnam sui operis partern
contexuisse, cum tamen hæc monumenta plurima contraria ac 25
pené omnia aliter tradant. Cujus dissidii qvæ causa fuerit, non
satis conjicere valeo, lingvæne veteris non sat exacta cognitio,
præsertim in Rythmis, ubi ea obscurior (qvod passim obstetisse
suspicari animus est, maximé ob depravatas in Saxone genealo-
gias, tum propter rerum gestarum perturbationem nimis con- 30
fusam), an vero suæ gentis amor nimius plærisqve mortalium
fere ingenitus. Cui suspicioni vicinorum regnorum qvædam laudes
(qvæ Saxonem, si veteris lingvæ ignarus non fuit, minimé latue-
runt) alto silentio pressæ, crimina autem alia falsa, alia nimis
exaggerata occasionem dedere; cui accedit bellum inter Daniam 35
et Norvegiam tempore, qvo sua historica meditaretur Saxo,
gestum, male consultus et male svadus scribendi magister.