Bibliotheca Arnamagnæana - 01.10.1950, Side 225

SUPPLEMENTUM HISTORIÆ NORVAGICÆ
21 I
CAPUT V
Olaus Tryggonis regnum adit; ipsius in propaganda religione
conatus et interim qvoqve aliarum virtutum documenta.
His igitur peractis optimus ille Norvegiæ Rex Olaus Tryggo-
5 nis f. non Norvegiæ solum, sed longe ampliore imperio dignis-
simus, regnum perbreve illud qvidem, sed æterna cum laude
gestum adiit anno prædicto Ch. 996., ætatis 28., qvo regnum
ingrediente hæreditarium Haqvini Mali relicti filii Ericus et
Sveno in Sveciam aufugerunt. Ericus totum qvinqvennium pi-
10 raticæ se dabat; præcipueqve in Russia grassatus est, urbes alias
cepit et occupavit, alias impuné delevit. Qva re majorem in
modum auro et opibus auctus tantum mari et navibus potuit,
qvantum ipsi Reges terrå etc., id qvod Rex hic Olaus demum
sensit, et post dicetur.
is Porro Olaus regnum suum ingressus nihil antiqvius habuit,
qvam ut ethnicismum omnibus viribus fugaret, qvi in hoc Ha-
qvini interregno post Regis Haqvini Adalsteinii obitum (qvi in
eo delendo non nihil profecit) invaluerat, patriamqve verå
Christi fide bearet, ut ex compendio Danico intelligi potest;
20 idqve non solum in Norvegia, sed etiam in Islandia et Ferogia,
nec non Hallandia Daniæ Anno 1000, ut ex seqventibus intel-
ligetur.
Liqvet idem in optimo Rege pietatis et religionis studium,
cum aliunde, tum ex variis ejusdem monumentis (dico Nidrosiam
25 ab illo fundatam, ædes sacras ab eo in Norvegia exstructas et
id genus reliqva) variisqve ac difficilibus actis et certaminibus
domesticis, qvi cum præfractå ac ethnicå subditorum contumacia
ipsi fuére creberrimi, dijudicari facile potest.
Qvorum domesticorum certaminum ego unicum velut exempli
so loco commemorabo: cum Danicum illud compendium togatam
niagni illius viri vitam silentio prætereat. Sed hæc ita commemo-
rantur, ut simul reliqvæ laudatissimi Regis regiæ et veré heroicæ
Virtutes eluceant, nempe præter pietatem magnanimitas, forti-
tudo, prudentia et qvæ reliqvis aureum æternumqve ornamentum
35 addere solet summa humanitas, patientiå et admirandå modestiå
condecorata. Ut autem hæc qvæ jam dico haud obscuré appa-
reant, veniam dabit benignus lector, qvod qvædam levioris
14*