Bibliotheca Arnamagnæana - 01.10.1950, Page 230

2l6
SUPPLEMENTUM HISTORIÆ NORVAGICÆ
coepit. Nec multa jam dixerat Olaus, cum clamore ethnicorum
et armorum strepitu subitam necem, ni taceret, minitantium
jamskieggi dicere prohiberetur, atqve adversarum partium unus Jarnskieg-
jncrepatio gug nom|ne truculento vultu et voce sic pro omnibus responderet:
Desine, inqvit, continuo, aut hisce te mucronibus unanimiter
petemus, ut vel citius studium novandi mores patrios et divorum
cultus ipsa morte aut turpi exilio luas; non enim diu est, qvod
Haqvinum Adalstenium tuum prædecessorem similiter novarum
rerum cupidum hac eådem ratione non modo repressimus, sed
etiam ad nostrum arbitrium comparavimus. Tu igitur, qvem
Haqvino non anteponimus, ad tanti principis exemplum fac te
componas; id enim tutissimum1 censebitur.
Ast Olaus cum ethnicorum furibundam insaniam et in armis
vires multo superiores animadverteret, ad fictum concordiæ
studium prudenti simulatione sermonem convertit. Arma, inqvit,
oiai prudentia procul utrinqve absint; non enim immemor, qvantå me prompti-
tudine hominem ignotum susceperitis atqve ad dignitatem hane
evexeritis, aliam vobis referendam gratiam censeo qvam ut armis
vobiseum dimicem, qvin potius in mutuam concordiam redimus
et pro inito foedere alii aliorum commodis studemus. Et qvod
ad Divorum cultum, esto: Divis vestris annua sacrificia et
litationes facite, ipse ego adero, sacrificandi ritus et solennitates
videbo; qvis scit, an me qvoqve ad vestram sectam ceu opinionem
trahatis. Certé si non totum vobiseum habebitis, aliqvod consti-
tuetur pro mutua concordia medium. Cessit his dictis furentis
vulgi vesania, conditiones accipiunt, diem sacrificiis annuis circa
finem Januarii constituunt, hæc autem antea in Novembri trans-
acta fuerunt. Cum postea circa finem Decembris Rex Olaus
præcipuos opibus et auctoritate viros ex Thrandhemorum pro-
vincia ad convivium natalitiorum vocat, veniunt. Convivia hilari
oiai consilium animo agitant. Postridie Rex coactå concione in hæc prorupit
verba: Scitis, ait, viri Trandhemi, tempus sacrorum vestrorum,
qvibus me interfuturum promisi, propediem instare. Qvod cum
sit Divorum vestrorum summum festum, ego autem Deos vestros
mihi infestos sciam, necesse omnino est, ut ad celebrem illum
sacrorum diem aliqva mihi Deos ratione placem. Litabo igitur
5
10
IS
20
25
30
35
* tuttissimum cod.