Bibliotheca Arnamagnæana - 01.10.1950, Side 307

SUPPLEMENTUM HISTORIÆ NORVAGICÆ
293
invito in ipsis fluctibus cultrum manibus extraxerit. Die seqventi
abeunt, et Rex Hemingium sibi comitem postulat. Mos fuit olim
(et forte etiam hodie) Norvagorum, ut per nives profundas
ituri assulas planas oblongas et minimé latas pedibus subligarent,
5 qvæ finem anteriorem recurvum habebant, qvominus inter eun-
dum impingerent; iis neqve in nives demergebantur neqve cur-
rendo facile vincebantur. Eam nunc artem vult Rex Hemingium
experiri in monte qvodam arduo valde, cujus basis erant præ-
rupta saxa, at his subjecti fluctus immanis pelagi. Post longum
10 artis illius exhibitum specimen petit tandem desistendi veniam
Hemingius. Adhuc, inqvit Rex, semel experiere Hemingi, ascensa
primum montis summitate et recta deorsum pergendo, ita ut per
insignem hane artem tuam possis in præruptis his saxis cursum
subito inhibere, ne in præcipitia rupium et in suppositas fluctus
15 ruas. Si, inqvit Hemingius, necis meæ adeo es cupidus, qvid
dif fers? qvin ferrum statim pectori adigis. Certé, ait Haraldus,
nisi morem gesseris, vita id tibi constabit. Tum pater Aslacus
Regem suppliciter obsecratus est, liceret filii vitam omnibus, qvæ
possidebat, redimere. At surdus Rex Hemingium ad præsens
periculum postulat. Hemingio montem ascensuro ait Otto ille
Islandus: Inhumaniter nos gerimus Islandi, inqvit, qvi talem
virum in ejusmodi vitæ discrimen innocentem conjici sinimus.
Nullus pro me intercedat sané, inqvit Hemingius et simul abit.
Abeunti dat lineam vestem Otto, qva eum circumvolvit, hoc fine
25 ut eo in præcipitia ruente vestis laxæ plicaturæ rupibus fixæ ad-
hærerent, et ille volente numine ita de rupium præruptis pen-
dulus servaretur. Haraldus autem extrema montis radice, in qva
Hemingio cursus sistendus erat, eum suis stabat, qvorum unus
alteri et ipse Haraldus validæ hastæ innixus gradum firmabat.
3° Hemingius montem decurrens ineredibili celeritate latus (qvam
mons declivis et subjecta currentis pedibus non nix sed glacies
augebant) ; impossibile erat ut cursum in extrema1 radicis mar-
gine sisteret, ergo ad ipsum Haraldum cursu delatus et in rupium
prærupta mox ruiturus vestem regiam alterå manu præhendit,
35 ut eå ratione vel cursum inhiberet vel Regem secum præcipitem
raperet. Rex vero caput et humeros demittens2 pallium solutum
Illorum
lingva Skyd
1 extrama cod. 2 dimittens cod.