Bibliotheca Arnamagnæana - 01.10.1950, Side 411

RERUM DANICARUM FRAGMENTA
397
Qvare Haraldus et Sveno ut affinitate ita amicitia qvoqve
jungi cæperunt, confecto exercitu in Daniam unanimi consensu
sæviunt atqve in hostibus grassationibus Regem Magnum cum
suis copiis Daniæ in auxilium advolare compellunt. Porro Hall-
5 killus ex Magni ducibus unus præcipuus, Haraldi avunculus,
profectus ad Haraldum eum ad Regis Magni amicitias invitatum
conqviescere fecit, Haraldusqve in Norvagiam cum cognato (id
est nepote ex fratre) Magno Rege, relicto Svenone, se conferens
dimidii imperii fit indulgentia Magni particeps. Cæterum Sveno
10 affinis destitutus auxilio in Sveciam iterum discessit, cum adhuc
Dania Magnus non affuisset; mox tamen absente Magno Da-
niam revisit ibiqve per hyemem commoratur.
Magnus ineunte vere ad Svenonem denuo expellendum in
Daniam cum exercitu veniens moritur in Scania, Norvagis omni-
15 bus funus ipsius pro more honorificé in patriam deducentibus,
cum is ante1 agonem Svenonem Regem Daniæ, qvicum tamen
grandes inimicitias gesserat, renunciasset. Haraldo qvoqve Si-
vardi, Magni defuncti patruo, universum Norvagiæ imperium
cessit. Qvi deinde perpetuas usqve ad regni sui annum 16. cum
2° affine Svenone gerebat inimicitias inqve eum qvotannis novos
fecit impetus, ut in historia Haraldi fusius expositum legimus.
Anno autem regni 16. devicto ad Hallandiam et in fugam verso
Svenone cum eo non multo post pacem confecit, atqve inde anno
elapso in Anglia cum Norvegiæ dolore ac detrimento Haraldus
« concidit. Sed et Steinchillus qvoqve Svecorum Rex, licet frustra,
non exiguis copiis Svenoni2 bellum movit ejusqve ditionem con-
tinue turbavit.
CAP. II
Regis Svenonis prosapia.
Uxorem accepit Sveno Gunnhilldam Svenonis, cui pater Ha-
qvinus Malus, filiam, qvorum filius nomine Sveno. Svenonis
præterea filij fuére hi 14: Canutus, Haraldus, Canutus, Olaus,
Sveno, Ericus, Gislaus, Sivardus, Benedictus, Berno, Guttormus,
Evander, Nicolaus, Ulfo, filiæ autem 2, Ingrita uxor Olaj
1 antea cod. 2 Sveno in cod.