Bibliotheca Arnamagnæana - 01.10.1950, Page 425

RERUM DANICARUM FRAGMENTA 411
(non) aliter fremerent armorum strepitu et manuum ae pedum
pulsu ac si jamjam in præsentem Canutum irruerent, demum ab
Ottoniensibus et videntur et exaudiuntur, illa ipsa hora, qva
sacra peragenda in templum omnes avocarunt. Tum Benedictus
s fratri Canuto Regi suam credulitatem exprobravit, qva prius
factum est, ut contra Benedicti monitum Esbernus dimitteretur.
Cæterum Canutus et qvi cum eo pauci adfuerunt neglectis inimi-
cis sacra peragunt. Qvibus finitis oppidum totum ab imminente
rusticorum agmine cingebatur, qvare omnes Canuto svadent, ut
10 eqves cederet. At ille restitit dicens se malle omnium vitam suå
nece redimere qvam sua salute multorum, qvi se fugiente reliqvi
essent futuri et secum deinceps pugnaturi, mortern crudelem
qværere. Omnes igitur Canuti percupidi atqve salutem ipsius
suæ proponentes cum eo in templo congregantur atqve ostium
15 tueri cogitant; ipse vero Canutus discessum ex hac miseria
parans ad altare templi preces fundebat et solenni absolutionis
formå å sacrificulo adhibita suam salutem Deo commisit, vestem
purpuream pastori, Svenoni vero fratri balteum ac vaginam
auream memoriale relinqvens. Hac religione atqve pietate in-
20 structus Canutus mortern sanctissimam ad altare sacræ lectioni
incumbens et prophetæ regii psalmos et monumenta repetens
exspectavit. Sed ad nefariorum impiam multitudinem rever-
tamur.
Illico rusticorum agmen indignå vociferatione in templum
2s ruiturum venit, ubinam sit ille tyrannus magnanimus, rogant,
iamqve ejus tyrannidi finem impositum iri minantur.
Respondet frater Canuti Benedictus in mediis stans templi
foribus armatus pulchré jubetqve, si qvid eorum inepta posset
arrogantia, eos pergere1 et Canutum in templo reperturos esse.
30 Illi tremendo impetu irrumpunt, ostium templi expugnare co-
nantes. Resistunt fortiter, qvi cum Canuto erant; atqve ita diej
bonam partern ancipiti certamine consummunt; sed regii socii
præter spem strenuos se præbebant, nam ex rusticorum numero,
qvi fuit infinitus, fatigatis aliis alii succedebant, cum regii socii
3s nunqvam respirandi tempus haberent. Porro rustid inter cer-
tandum hæc iterabant: Hoc telum, Canute, pro vacca mihi
1 pergore cod.