Bibliotheca Arnamagnæana - 01.10.1950, Síða 450

436 RERUM DANICARUM FRAGMENTA
avunculis dominandi cupidinis suspectus foret, Bremam abilt
seseqve inde comite archiepiscopo Bremensi ad Henricum ducem
Brunsvichensem, Conradi Imperatoris filium, contulit, å qvo
acceptis copiis in Cimbriam Daniæ reversus est. Qvod ubi ad
Svenonis aures pervenit, cum Valdemaro Canuti Lavards filio
obviam Canuto exercitum duxit. Conveniunt apud Geitz1, ubi
via lutulenta et paludosa obstitit, qvo minus signa conferrent.
Ast Waldemarus ejus viæ satis peritus spacium illud paludosum,
qvod interstitium inter Svenonis et Canuti copias faciebat, primus
eqves superare contendit. Mox Saxones, qvi cum Canuto erant,
advolant, duoqve in eqvi Waldemari pectore, duo autem in
fæmore hastas figunt. Waldemari et Svenones socij continuo
auxilium laturi accurrunt, qvibus venientibus Waldemarus comi-
tem Germaniæ (qvem Norvagi Folkradum) hasta eqvo detru-
debat, qvi deinde å Waldemari sociis occisus est. Hine pugna
acris sed brevior conserta est, et Canutus victus in Selandiam
aufugit. Hine in Frisiam veniens dimidium pecuniæ Regi Daniæ
å Frisis debitæ illis condonavit, ut se ibi viventem å Svenonis
potentia defenderent; itaqve Frisi arcem tutissimam ad amnem
Mikel extruunt, ubi Canutum cum exercitu collocant. Qvæ res
ubi Svenoni innotuit, ille exercitum in Frisiam convertit tantam-
qve ante edidit stragem, qvam victor existeret, ut in amnem
Mikil corpora humana projecta pontem facerent atqve transeun-
tibus sicca vestigia præberent. lam expugnata arce Canutus ad
Henricum ducem Brunsvichensem fugit. His gestis Imperator
Fridericus Svenonem Regem ad se amice invitavit, qvem ad-
venientem Fridericus fidem frangens imperata facere atqve cum
Canuto, spondente pro Svenone Waldemaro, gratiam inire coegit
hac conditione, ut Canutus Selandicam præfeeturam adeptus
Sveno(ni) et omen et nornen inferius gereret. Subiit2 eam con-
ditionem Sveno, sed mox in Daniam reversus fidem fregit et
Canutum Selandiå, qvæ ditio ej in pactione addicta fuit, exter-
minavit. Doluit Waldemarus Svenonem se spondente fidem
fregisse atqve ideo, qvo Canutum placaret, aliqvot Daniæ pro-
vincias å Svenone Canuto impetravit; illudqve fædus secundum
Wiborgi pactum est, post qvam pactionem Canutus Waldemaro
5
10
is
20
25
30
35
1 Si c cod. ^ Subuit c od.