Læknaneminn - 01.10.1979, Blaðsíða 53

fjarri Reykjavík, virðist hér engu breyta (sjá texta
og töflu 2; glös C-C). Var ekkert einstakt mælingar-
gildi utan þeirra vikmarka (tafla 1), er Skaftason &
Jóhannesson (1975) hafa sett fyrir þá aðferð til
greiningar á alkóhóli, er hér um ræðir. Verður því
ekki annað séð en ending eða geymsluþol þessara
sýna sé í góðu lagi miðað við aðstæður hér á landi.
Niðurstöðutölur þeirra rannsókna, er hér greinir
frá, gefa ótvírætt vísbendingu í þá átt, að lögreglu-
yfirvöld taki tvö (eða fleiri) sýni úr hverjum ein-
staklingi. Yrði þá annað sýnið sent til ákvörðunar á
alkóhóli með venjulegum hætti svo fljótt og unnt
væri. Hitt sýnið mætti geyma í kæliskápi hlutaðeig-
andi lögregluembættis í a. m. k. mánuð. Mætti þá
senda það lii rannsóknar, ef hlutaðeigandi einstakl-
ingur eða lögmaður hans bæru brigöur á réttmæti
ákvörðunar alkóhóls í fyrra sýni. Ætti hag einstakl-
ingsins þannig að vera betur borgið en nú er og
staða lögreglustjóra sömuleiðis traustari en nú er.
f þessu sambandi skal þó enn á það bent, að lang-
æskilegast væri, ef þess er yfirleitt nokkur kostur,
að taka bæði blóðsýni og þvagsýni úr einstakling-
um, sem grunaðir eru um brot á umferðarlögum
(sbr. Skaftason & Jóhannesson, 1975). Tregða á
þessu sviði er þó næsta ótrúleg (Arsskýrsla, 1978).
Að lokum skal á það hent, að natríumflúoríö
varnar einnig segamyndun eða storknun í blóðsýn-
um. Er mjög mikilsvert, að sýni séu vel segavarin og
engu miður en rotvarin. Því er nauðsynlegt að snúa
glösum vendilega, sbr. reglur dómsmálaráðuneytis-
ins, eftir að sýni er komið í þau og þannig, að blóð-
ið blandist vel natríumflúoríði. Helsti galli við notk-
un natríumflúoríðs í blóðsýnum er sá, að efnið get-
ur truflað ákvörðun nokkurra róandi lyfja og svefn-
lyfja. Lyfjamælingar eru þó yfirleitt gerðar í ser-
um. Eru blóðsýni því skilin og segavarnar þannig
ekki þörf.
HEIMILDIR:
Arsskýrsla: Ársskýrsla Rannsóknasto/u í lyfjajrœðí árið
1978 (p. 8).
Curry, A. S.: Advances in Forensic and Clinical Toxicology.
CRC Press, Cleveland, Ohio, 1972 (pp. 27-28).
Skaftason, .1. & .Tóhannesson, Þ.: ÁkvarSanir á alkóhóli
(etanóli) í hlóði. Tímarit lögfrœðinga 1975, 25, 5-17.
Smalldon, K. W.: Ethanol Oxidation hy Human Eythrocytes.
Nature 1973, 245, 266-267.
Sjúkmtilfelli
Framh. a) bls. 35.
Rannsóknir
Hb 10,6 gr%, HCT 32,7%, MCV 86, MCHC 32,0,
Hv. blk. 10200, deilitalning: eo 6%, stafir 2%, seg-
ment 56% , lympho 28%, mono 8000. Thrombocytar
292.000, sökk 76 mm/klst. Ahnenn þvagskoðun eðli-
leg. Electrolytar og s-kalcium eðlilegt, sykurþols-
próf sýnir væga skerðingu á sykurþoli. S-kreatinin
0,85 mg%, alk. fosfatasi 112 einingar, s-bilirubin
15 mg%, gamma GT 25 einingar, ASAT 17 eining-
ar, LDH 322 einingar, aldolasi 0,3 einingar (eðlilegt
< 6 einingar). S-þvagsýra 9,5 mg%, blæðingar
status eðlilegur. Blóð í hægðum fannst ekki. Próf
fyrir rheumatoid factor voru neikvæð, anti DNA 18
einingar (eðlilegt minna en 22 einingar). LE frum-
ur neikv. x 3. T4 og T3 innan eðlilegra marka.
Röntgenrannsóknir
Lungna- og hjartamynd eðlileg, urografia eðlileg.
Magamynd eölileg. Ristill: Engar bólgugrunsamleg-
ar breytingar eða pokamyndanir, en görnin er de-
baustreruð og slímbúð viröist lág.
A&rar rannsóknir
Mergskoðun: Eðlilegar járnbirgðir. Hringsidero-
blastar sjást ekki. Engar megaloblastiskar eða aðrar
breytingar samsvara þroskahindrun blóðkorna sjást.
Mergframandi frumur sjást ekki. Lifrarscan gefur
grun um nokkra smádefekta í bægri lobus, en lifrin
er ekki stækkuð og milta eölilegt. Beinascan er eðli-
legt. Biopsia frá þverrákóltum vöðva (lærvöðva):
Engar sjúklegar breytingar. Nálarbiopsia frá lifur:
Engar sjúklegar breytingar sjást. Hjartaafrit eðli-
legt.
Líklegasta greiningin? Hvernig má freista þess að
sanna bana?
LÆKNANEMINN
39