Læknaneminn - 01.10.1991, Page 86

Læknaneminn - 01.10.1991, Page 86
auka birtumagn áreitis í stöðluðum skrefum (til samanburðar við svörun normal einstaklinga) uns svörun finnst. A þann máta er hægt að sjá að hve miklu leiti næmi stafa hefur breyst, og hvort a-bylgja þeirra kemur inn við rétt birtumagn. Ef sjúklingurhins vegar sýnir svörun við áreiti fyrir ofan þröskuld er hægt að stytta protokol, en nauðsynlegt er að sjá hvenær a-bylgjabirtist. Hugsanlegterað sjúklingursýni enga b-bylgju en eðlilega a-bylgju, sem þýðir að Ijósnemar sýna svörun við ljósi, en vandamálið felst í að flytja þá svörun til innri sjónhimnu. Slík svar kallast neikvætt ERG, og sést l.d. í retinoschisis. Til þess að meta ástand keilna eingöngu er venja að nota tvær aðferðir. I fyrsta lagi ljósertingu sem blikkar 30 sinnum á sekúndu (30 Hz flicker). Dæmi um slíka skráningu er sýnd neðst til hægri á mynd 6 Astæða þess að þessi aðferð er notuð er að keilur hafa hæfnitilaðgreinahraðaribreytingaríljósmagni ítíma en stafir, og talið er að stafir í fólki geti ekki greint hraðari breytingar en 30 Hz. Ef sjónhimna er jafnframt aðlöguð að ljósi er nánast tryggt að eingöngu keilur eru rót ERG svörunar við þær aðstæður. Athuga ber þó að þessi svörun er einskonar blanda af a- b- og d-bylgju, og ef hún er lækkuð er ómögulegt að greina hver þessara bylgja er minnkuð. Hin aðferðin sem notuð er til að meta ástand keilna er sú að nota stöðugt bakgrunnsljós er mettar stafi og erta með rauðu ljósáreiti, sem þá er sérhæft fyrir keilur við þessar aðstæður. Þessi aðferð er kölluð sjónhimnurit litgrófar (foveal ERG) eða “cone system” ERG, þar sem svörunin á sér að mestu rætur í litgróf (Peachey o.fl., 1989). Með þessari aðferð er hægt að sjá a- og b-bylgju keilna, ólíkt 30 Hz flicker, og jafnframt “OFF” svörun sem kölluð er i-bylgja. Athuga ber að áhrifljósaðlögunarertalsverðásjónhimnuritlitgrófar og 30 Hz flicker ERG, og vitað er um einstaklinga er sýna annað hvort subnormal eða supernormal áhrif ljósaðlögunar á sjónhimnurit. En ekki eru öll kurl komin til grafar í þeim efnum, þar sem þetta atriði hefur enn verið lítið athugað. Ahrif birtumagns. Eins og sjá má af mynd 6, verða nokkrar breytingar í sjónhimnuriti, tekið úr normal einstaklingi eftir 30 mín aðlögun að rökkri, við aukið birtumagn áreitis. Myndin sýnir sjónhimnurit læknanema með fullkomlega eðlilega sjón, sem tekið var af höfundi á Göngudeild Augndeildar, og þar sem notuð voru sum þau ljósáreiti sem ég almennt nota til þess að meta næmi stafa og keilna. Að tímalengd eru öll Ijósáreitin afar stutt, nema 10-20 míkrósekúndum, og sjálf mæling ERG hefst í raun strax eftir að slokknað hefur á Ijósáreitinu. Skráning og erting eru ávallt samhæfð (synchronized) við töku sjónhimnurits, með rafpúls sem verkar sem “ræsir” (trigger). Þessi rafpúls er oftast myndaður af skráningartækinu og sendur yfir í ljósertara, þannig að samhæfing fæst. Tímalengd skráningar er hins vegar hægt að breyta að vild, og jafnframttíðniertingar. Þegarmælaásvörunstafa(og áhrif þeirra á aðrar frumur í sjónhimnu), er nauðsyn á að nota lága tíðni ertingar, til að forðast áhrif ljósaðlögunar. Algengast er að nota 0.5 Hz eða lægri tíðni. Viðtöku flestra þeirramælingasem sýndarerá mynd 6 var tíðni ertingar 0.5 Hz. Hver mæling á myndinni er meðaltal 10 ertinga, en æskilegt er að nota eins fáar ertingar og hægt er til að forðast Ijósaðlögun. A mynd 6 eru sýnd nokkur pör skráninga þar sem önnur skráning í hverju pari er frá vinstra auga, hin frá því hægra. Til vinstri við hvert par er tala sem sýnir hversu mikið var dregið úr því hámarks-birtumagni ljósertingar sem tækjabúnaður leyfir með Ijóssíum; hver tala sýnir þessa minnkun í veldiseiningum. Notuð voru bæði hvít og blá áreiti. Eins og sést á myndinni kom b-bylgja fram við öll þau áreiti sem notuð voru, en a-bylgja aðeins þegar þau björtustu voru notuð. Breytingar við augnsjúkdóma. Við sjúkdóma í sjónhimnu verða hins vegar breytingar af ýmsu tagi á þessu. I alvarlegum arfgengum hrörnunarsjúkdómum eins og retinitis pigmentosa verðurahnenn minnkun í sjónhimnuriti, og eftir því sem sjúkdómurinn þróast þarf meiri birtumagn til að fá fram b-bylgju, uns sjónhimnurit verður ómælanlegt. Mynd 7 sýnir sjónhimnurit af því tagi sem tekið var af höfundi á Göngudeild (sami einstaklingur og á mynd 1). Slíkarbreytingarsjástjafnvel þótt litlarsem engar breytingar séu greinanlegar í hefðbundinni 84 LÆKNANEMINN 2 1991 44. árg.
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Læknaneminn

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Læknaneminn
https://timarit.is/publication/1885

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.