Skógræktarritið - 15.05.2001, Qupperneq 5

Höfðingleg gjöf til Skógrœktarfélags íslands
ÁRMANN GÍSLI IÓNSSON
/ýlega barst Skógræktarfélagi íslands vegleg gjöf frá Ármanni Gísla Jónssyni trésmíðameistara í
Reykjavfk. Ármann Gísli andaðist þann 30. janúar sl. og arfleiddi félagið að eigum sínum. Frá gefanda fylgdu
engar sérstakar kvaðir um hvernig gjöfinni skyldi varið til eflingar skógrækt í landinu. Ármann var fæddur á
Gróustöðum í Geiradalshreppi 31. desember 1904. Foreldrar hans voru hjónin lón Torfi Magnússon bóndi á
Gróustöðum og Guðbjörg Sigríður Bjarnadóttir. BræðurÁrmanns voru Magnús vélstjóri, Bjarni sjómaður, Sig-
urbjörn bóndi á Ingunnarstöðum í Geiradal og Stefán Eyjólfur múrari.
Ármann var sex ára þegar faðir hans féll frá en við það ieystist heimili fjölskyldunnar upp. Hjónin Guðjón
lónsson og Sigrún Eyjólfsdóttir á Múla í Gilsfirði tóku þá Ármann í fóstur. Sfðan lá leið hans í Króksfjarðarnes
en um tvítugt hélt Ármann til Reykjavíkur og lærði trésmíði hjá Árna Erasmussyni húsasmíðameistara. Vann
hann eftir það við húsbyggingar bæði hjá öðrum og á eigin vegum til 1946. Árið 1948 réðst hann sem verk-
stæðisformaður til Tómasar Vigfússonar byggingameistara og starfaði á innréttingaverkstæði hjá honum til
sjötugs.
Ármann var hagleikssmiður, bæði listfengur, hugmyndaríkur og vandvirkur. Halldór Stefánsson, bróður-
sonurÁrmanns, lýsir frænda sfnum m.a. þannig, að hann hafi verið kröfuharður um efnivið til smfða og að það
hafi ekki verið fyrir nema kjarkaða að aka honum til efniskaupa í timburverslunum þar sem hann fann að öllu
og þótti enginn viður nógu góður. „Ekki nothæf spýta til í þessu húsi", tilkynnti hann gjarna afgreiðslumönn-
um, gekk svo milli stæðnanna, fussaði og taldi upp gallana: „Hrár andskoti, ekki hálfþurrkaður, allt í kvistum
og svo er þetta undið og snúið". Við handverkið gætti engrar óþolinmæði. Viðurinn kom úr höndum hans
fáður og gljáandi, fagursnúin handrið, renndir pílárar og fleira sem varð hans iðja er hann lét af störfum hjá
Tómasi Vigfússyni.
Um áttrætt keypti hann sér litla fbúð og bílskúr, í þjónustufbúðum fyrir aldraða f Bólstaðarhlfð 45. Þar
kunni hann vel við sig og átti góða elli. Naut hann aðstoðar Kristínar Þórðardóttur sem var honum einstök
hjálparhella. Ármann var ókvæntur og barnlaus.
Á fundi stjórnar Skógræktarfélags íslands þann 2. maí sl., þar sem þessari höfðinglegu gjöf var fagnað, var
samþykkt að stofna sjóð í nafni Ármanns og að ávöxtun sjóðsins yrði varið til starfsemi félagsins og eflingar
skógræktar í þágu þjóðar.
Félagið mun með þessum hætti halda nafni gefanda á lofti um ókomin ár og Ármanns verður þannig
minnst sem eins af helstu velgjörðarmönnum Skógræktarfélags fslands.
Magnús fóhannesson,
formaður Skógræktarfélags íslands.