Morgunblaðið - 27.04.1978, Blaðsíða 29

Morgunblaðið - 27.04.1978, Blaðsíða 29
MORGUNBLADIÐ, FIMMTUDAGUR 27. APRÍL 1978 29 Minning — Jónína Guðlaug Erlendsdóttir Dagsverki Jónínu Guðlaugar Erlendsdóttur er lokið. Jónína fæddist á Fáskrúðsfirði 20. júlí 1890. Foreldrar hannar voru Guðbjörg Bjarnadóttir og Erlendur Guðmundsson. Árið 1909 giftist hún Eyjólfi Ólafssyni íshús- stjóra á Fáskrúðsfirði. Áttu þau 6 börn en þau eru: Sverrir (dó á 1. ári), Kristín, gift Gunnlaugi Sigur- björnssyni, Ólafur verkstjóri, kvæntur rjelgu Kjartansdóttur, Sigrún, gift Eyjólfi Hafstein (dáinn 1958), Hjalti húsasmiður, Isak Sigurjón Þor- finnsson — Minning Vinur minn ísak Sigurjón Þor- finnsson verður til grafar borinn í dag 27. apríl frá Sauðárkróks- kirkju. Hann lést eftir örskamma sjúkdómslegu langt um aldur fram 17. apríl 8.1., aðeins þrítugur að aldri. Það tekur sárt fyrir aðstandend- ur og vini þegar svo snöggt verður um ungan og hraustan mann sem Isak var. Undirritaður er svo lánsamur að hafa átt ísak að vini frá bernsku. Ég minnist samveru okkar sem leikfélaga, skólafélaga og vina sem sóttu ráð hvor til annars. Þó skrifa mætti margt lofið um ísak læt ég það ógert því siíkt væri andstætt óskum hans. Þó vil ég geta þess að það sem einkenndi ísak var rólyndi hans og snyrtimennska sem hann erfði úr föðurhúsum. ísak Sigurjón Þorfinnsson var fæddur í Neskaupstáð hinn 28. september 1947, sonur hjónanna Sigurbjargar Sigurjónsdóttur og Þorfinns ísakssonar sem nú eru búsett á Þórshöfn. Hann ólst upp á Norðfirði til átján ára aldurs, eða þar til hann fór til náms í Reykjavík og stundaði hann vinnu þar og víðar þar til hann fluttist til Sauðárkróks fyrir um sex árum. Þar lauk hann námi í rafvirkjun og starfaði við fag sitt með góðri einkunn. För ísaks til Sauðárkróks boðaði gæfu í einkalífi hans, en þar kynntist hann eftirlifandi eiginkonu sinni, Heiðbjörtu Krist- mundsdóttur meinatækni. Þau eignuðust eina dóttur sem nú er aðeins þriggja ára. Ég vil að lokum í þessum fátæklegu minningarorðum þakka samfylgdina og bið Guð að blessa ísak og alla þá er hann unni. Megi minningin um góðan dreng hugga þær mæðgur og aðra ástvini hans á sorgarstund. Sigþór Sigurjónsson. — Viðtal við Kreisky Framhald af bls. 22. hefðum hafl milli 150.000 til 200.000 atvinnulausra (um 20.000 eru atvinnulausir í Austurríki eða minna en 2%). Sp: Og veröbólgan? Kreisky: Mjög lítil. Við munum halda henni undir fimm prósent- um. Við munum halda atvinnuleysi niðri jafnframt verðbólgunni. Við héldum uppi fullri atvinnu áriö 1977, mikil þensla var og fjárfest- ing og verðbóiga óveruleg eöa um 5,4%. Viöskiptajöfnuöur okkar var óhagstæður vegna þess að Aust- urríkismenn keyptu of mikið frá útlöndum, einkum bifreiðar. Sp: Austurríkismönnum er eink- ar umhugaö aö framleiða sína eigin bíla. Hvers vegna? Kreisky: Vegna þess aö þaö er fljótlegasta leiöin til aö útvega iðnverkamönnum örugga vinnu. Ef ég hefði bílaverksmiöju hér á morgun gæti ég samstundis ráöiö 3000 til 4000 manns í vinnu. Og þegar ég byrjaöi aö afhenda bifreiöarnar þá gæti ég bætt viö 3000 starfskröftum öðrum. Sp: Munduö þiö flytja bílana út? Kreisky: Af því aö viö getum ekki framleitt vinsæla almennings- vagna yrðu 80% bílanna til útflutn- ings. Þaö er af þessum ástæöum aö viö erum aö leita að tegund, sem þegar er vel þekkt, eins og Porsche og Crysler. Sp: „Lúxus"-bíl? Kreisky: Nei, í meöallagi. Þaö kæmi sér bezt aö hafa samvinnu við rótgróið bílafyrirtæki. Við getum lagt ýmislegt af mörkum. í fyrsta lagi eru launin ekki tiltakan- lega lág, en það þýðir að starfs- kraftarnir una sínu. Á ítalíu er það t.d. þannig, að á hverja 1000 verkamenn fara um 10.000 vinnu- dagar forgöröum á ári í verkföllum. í Frakklandi og á Bretlandi er ástandið svipaö. Til samanburöar tapast um tvær klukkustundir á mann í Austurríki. í öðru lagi getur ríkisstjórnin séð til þess, aö auöfengiö fjármagn sé fyrir hendi með langtímaskilmálum þannig að fyrirtæki sem taka sér bólfestu í Austurríki þurfi ekki aö beita brögðum til að ná sínu fram. Ríkisvaldið kærir sig ekki um slík brögð. í þriðja lagi þá höfum við sérmenntað vinnuafl. Það þyrfti ekki að þjálfa verkamenn sérstak- lega fyrir slíka bílaverksmiðju. Þeir eru greindir og hafa tæknina á valdi sínu. Má geta þess að Austurríkismenn eru í fremstu röð í byggingu iðjuvera um heim allan. í fjóröa lagi er verðbólgan hérlendis á undanhaldi. Sp: Margir aöilar, einkum aust- urrískir útflytjendur, hafa látið í Ijós þá skoðun aö fella ætti gengi schillingsins. Er það ætlun yðar? Kreisky: Nei, schillingurinn óbreyttur hefur einnig sína kosti. Áhrifa þess gætir t.d. meö tilliti til innflutnings. í sambandi við skó- framleiðslu (en forráðamenn þess- arar greinar hafa fariö fram á gengislækkun) má t.d. benda á að innflutt leður er ódýrara. Ef við felldum gengiö yröi framleiösluvar- an dýrari og þá myndu þeir segja aö nú yröum viö að hækka verölagiö. (International Herald Tribune). kvæntur Halldóru Sigurbjörns- dóttur, Konráð Guðlaugur verka- maður. Mann sinn misst Jónína 1951 en sama ár flyst Jónína inn á heimili Sigrúnar dóttur sinnar í Reykjavík en það var einmitt á því heimili sem að ég kynntist Jónínu fyrir 14 árum síðan. Ég held, að mér sé óhætt að segja að þau kynni hafi verið okkur báðum til góðs og vinskapur á milli okkar hafi treystst eftir því sem árin liðu. Nú eru 14 ár í sjálfu sér ekki langur tími en mér finnst samt sem Jónína hafi á þessum árum náð að veita mér og ekki síður mínum dætriim svo ofurmikið af góðvild sinni og hlýhug. Ég minnist þeirra daga er við hjónin vorum bæði við nám og aðrar ástæður gerðu það að verkum að Jónína var oft og iðulega beðin að gæta elstu dóttur okkar. Það var ávallt auðsótt mál og sem meira máli skiptir, við vissum að þá var hún í öruggum höndum og hennar væri gætt af stakri alúð og samviskusemi. Sagt er að lengi búi að fyrstu gerð. Það sem Jónína lagði af mörkum við þá gerð var vel gert. Ég minnist einnig með gleði daganna er „langa" eins og dæturnar kölluðu hana ávallt hafði heilsu til að koma í heim- sókn til okkar. Þá sat hún tímum saman með barnabörnin í fanginu og las fallegar sögur. Það voru ánægjulegar stundir fyrir okkur öll. Það var auðfundið. Eftir því sem ég best veit eignaðist Jónína aldrei mikið af veraldlegum auði. Til þess held ég að hún hafi verið of gjafmild. Til dæmis minnist ég vart þess hlutar sem hún eignaðist að hún hafi ekki fljótlega verið búin að gefa hann öðrum. Jónínu Guðlaugu Erlendsdóttur fannst óumdeilanlega sælla að gefa en þiggja. Um það geta allir vitnað er hana þekktu. Eitt var það þó sem Jónína vildi eiga. Það var hluti í ríki Guðs. Að vita af Hans blessun og velþóknun var sá einn auöur sem Jónína sóttist eftir. Ég bið þess að Hans blessun verði áfram með Jónínu Guðlaugu Erlendsdóttur. „... gott er þeim, Drottinn, sem dagsverki sínu hafa lokið, að hverfa til þín." Guðlaugur Björgvinsson.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.