Morgunblaðið - 27.04.1978, Blaðsíða 44

Morgunblaðið - 27.04.1978, Blaðsíða 44
44 MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 27. APRIL 1978 VlÉO /"W, KAWNU \ f^ GRANI göslari Ég keypti hér um daginn jurtahárlög. — Og hvað um það? Athyglisverð- ar hugmyndir Ég átti ekki beinlínis við að þú græfir svona, þegar ég bað þig að graía fyrir símastaurnum. Sem sannur kommi er ég reiðubúinn að eiga hlutdeild að næstu sjússunum þínum? BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson í fjölmennum tvímennings- keppnum er stundum ekki hægt að komast hjá að heyra sagnir eða umræður um spil frá næsta borði. Auðvitað má ekki notfæra sér slíkar upplýsingar en þó kemur fyrir, að menn gera það sér ómeðvitandi — eða aí ásettu ráði. Saga frá Svíþjóð um afleiðíngar slíks. Norður gaf, allir utan hættu. Norður S. G4 H. K3 T. G10832 L. ÁD93 Vestur S. D107 H. 5 T. 65 L. G1076542 Austur S. ÁK986532 H. G4 T. 974 L. - COSPER. 7685 Blessaður hafðu stjórn á þér. borða eftir tíu mínútur! — Við fáum snarl að „Kynntar hafa verið hugmyndir um breytingu á gjaldmiðli okkar í fjölmiðlum og er þar um að ræða athyglisverðar hugmyndir sem vert er að gefa verulegan ga^m og taka undir. Nokkrum sinnum munu hafa komið fram á Alþingi hugmyndir um slíka breytingu að því er mig minnir og í fyrra flutti t.d. Lárus Jónsson alþingismaður þingsályktunartillögu varðandi það að taka tvö núll af krónunni og má vera að sú tillaga hafi ýtt nokkuð undir að Seðlabankinn fer nú af stað. Það að gera krónuna okkar verðmætari er í sjálfu sér mikið atriði. .Ekki er víst að það leysi neinn vanda í sjálfu sér, a.m.k. ekki það eitt, en sjálfsagt verður margt fleira að koma til eins og fram kom í frásögnum þeirra vísu manna sem töluðu á ársfundi Seðlabankans. Það þarf áreiðan- lega mjög mikið til að hægt sé að snúa verðbólguhjólinu við og gera peiningamál okkar sterkari á svellinu ef svo ætti segja. En þarna var ég kominn örlítið út fyrir efnið, ég ætlaði að leyfa mér að taka undir þá hugmynd að breyta gjaldmiðli okkar og hundraðfalda verðgildi hans. Þetta held ég að sé mjög þarft mál að taka upp og það verður að sjálfsögðu að kynna vel áður en breytingín tekur gildi. Ég held t.d. að það verði erfitt fyrir éldra fólk að skipta yfir á einni nóttu og að sú hugsun læðist að okkur fyrst að nú sé allt voðalega ódýrt kostar aðeins krónu það sem áður kostaði kannski 100 krónur. En á þessu hljóta menn samt að vara sig, því eins og ég sagði, þá er nauðsynlegt að kynna breytinguna vel og hvernig hún á að fara fram í smáatriðum, þannig að ekki sé hætta á að menn fari sér neitt að voða meðan þetta gengur yfir. Kona." • Vondir við verkamenn? „Ekki bregst blaðið Pravda sannleikanum frekar en á dögum Stalíns. Það hafa fleiri en ég heyrt í útvarpinu 23. apríl þegar Pravda skammaði Evrópukommúnistana og bætti við að þeir væru vondir við verkamennina. Hafi nokkurn tíma verið níðst á verkamönnum þá var og er það á heimsmæli- kvaröa í Rússlandi. Sannleikurinn er sá að það má Suður S. - H. ÁD1098762 T. ÁKD L. K8 A flestum borðum opnaði norð- ur á einum tígli. Austur og vestur hindrunarsögðu frísklega í spað- anum og lokasamningurinn varð gjarna sjö hjörtu. En á einu þessara borða heyrði suður at- hugasemd f rá " næsta borði þess efnis, að sjö hjörtu tapist alltaf eftir laufútspil frá vestri. Hann taldi sig hafa ráð við þessu og sagði sjö tígla yfir sex spöðum en þá átti austur út. Eins og til var ætlast spilaði austur út spaðaás, sem trompaður var með tíguldrottningu og síðan tekið á trompás og kóng. En til ai taka síðasta trompið af andstæð- ingunum þurfti norður að fara inn • á hendina. Eðlilega spilaði hanr laufáttunni frá borðinu. Hann fói eftir líkunum — hefði ekki dottií í hug að fara eftir eyranu eins og makker hans gerði. Mun ósenni- legra var að laufið yrði trompað er hjartað. En hann var óheppinn Austur trompaði og tók á spaða- kónginn. Tveir niður varð eðlilega hreinr botn. Makleg málagjöld það. MAÐURINN Á BEKKNUM Framhaldssaua eftir Georges Simenon Jóhanna Kristjónsdóttir íslenzkaði 29 áhuga á viðbrbgðum áheyrenda og því sem hlöðin myndu skrifa um málið. í þetta skipti haíði hann — andstætt iillum regium — snúið sér beint að lb'gregluforingjan- um og sagt í nístandi háðsróm i. - Hafið þér aldreí átt bö'rn?.. . Afsakið ég heyrði fkkí hvað þér sb'gðuð. Svo að Maigret halði orðið að endtirtaka að hann hefði átt litla stúlku sem hefði ekki lifað lengi. Þetta var allt og sumt. Þaðan hafði hann farið á barinn í Palais de Justiee og fengið sér hrossingu og s/ðan npp á skrifsfofuna sfna. Lucas var að Jjúka rannsókn á máli sem hafði staðið yfir sfðasta hálfa, mánuðinn og hann gat nú einnig snúið sér að Thouret-málinu. — Nokkur nýtt að frétta af Jorisse? — Nei, ekki enn. Vinur Monique Thouret hafði ekki komið heim til sín kvöldið áður og hann hafði ekki sézt í bókabúðinni um morguninn né heldur hafði hann komið í veitingastofuna á Boulevard Segastopol þar sem hann var vanur að borða hádegisverð með vinu sinni. Það var Lucas sem stjórnaði nú leitinni að honum í náinni samvinnu við járnbrautar- stöðvar og umferðarlögreglu og landamæraverði. Janvier var enn ásamt með fjórum öðrum að reyna að leita að þeirri verzlun sem hni'furinn var kominn ur og enn hafði það engan árangur borið. — Hef ur Nevau ekki hringt? Maigret hafði komið seinna á skrifstof una sína en hann hafði gert ráð fyrir. — Jú, hann hringdi fyrir hálftíma. Hann sagðist hringja aítur um sexleytið. Maigret var þreyttur. Hann sá fyrir sér Rene Lecoer hvar hann sat á sakborningabekk. Hann heyrði enn rb'dd lög- fræðingsins og sá fyrir sér stirðnuð andlit dómendanna. En þetta rnál kom honum ekki við. Hlutverki hans í þá máli var lokið og nú voru aðrir sem tóku við. En hann þóttist vita hvernig málið myndi ganga fyrir sig. — Hefur Lapointe orðið ein- hvers vísari? Hver hafði sitt ákveðna verk- svið. Lapointe fór frá einu hóteli til annars með Boulevard Saint Martin sem útgangs- punkt. Einhvers staðar hafði Thouret haft skipti á skóm. Annaðhvort hafði hann leigt sér herbergi undir sínu eigin nafni eða hann hafði ráðið yíir íbúð sem var í eigu einhvers annars, kannski konunnar með silfurrefinn. og afgreiðslu- maðurinn hafði haldið að væri konan hans. Hann hafði keypt hring handa henni. I>að hafði hann áreiðanlega ekki keypt handa konunni sinni sfðustu tuttugu árin. Santoni fylgdist með Monique í von um að Albert Jorisse myndi reyna að ná sambandi við hana eða senda henni einhver skilaboð. Fjölskyldan hafði daginn áður Iátið sa'kja líkið. Útfb'rin skyldi fara fram daginn eftir. Énn voru skjöl sem skrifa þurfti undir og upphringingar sem voru á engan hátt áhuga- verðar en þurfti þó að sinna. Það var óskiljaniegt að ekki skyldi éin einasta sál hafa hringt eða skrif að eða komið til að gefa upplýsingar um Louis Thouret. Venjulega lét slíkt fólk ekki bíða eftir sér lengi. Það var eins og dauði hans væri öllum óviðkomandi. — Halló! Maigret talar. Það var Neveau fulltrúi og hann var heyranlega staddur á bar því að hann heyrði óm af tónlist. — Enn ekkert fréttnæmt, búsbóndi góður. Ég hef fundið þrjá til viðbótar, þar af er ein

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.