Morgunblaðið - 18.04.1979, Blaðsíða 20

Morgunblaðið - 18.04.1979, Blaðsíða 20
20 MORGUNBLAÐID, MIÐVIKUDAGUR 18. APRÍL 1979 í>$ptt#Mii!> Útgefandi Framkvæmdastjóri Ritstjórar Ritstjórnarfulltrúi Fréttastjóri Auglýsingastjóri Ritstjórn og afgreiösla Auglýsingar hf. Árvakur, Reykjavík. Haraldur Sveinsson. Matthías Johannessen, Styrmir Gunnarsson. Þorbjörn Guömundsson. Björn Jóhannsson. Baldvin Jónsson Aðalstraetí 6, sími 10100. Aoalstræti 6, sími 22480. Áskriftargjald 3000.00 kr. á mánuði innanlands. í lausasölu 150 kr. eintakiö. Leit að einum tóni An listar engin menning, án menningar fátæk þjóð. Það má með sanni segja, að Pólýfónkórinn hafi auðgað menningarlíf okkar til muna og páskatónleikar hans hafa sett svip á páskahátíðina undanfarin ár. Ef eitthvað þarf að skera við nögl, finnst íslenzkum stjórnmálamönnum það ávallt sjálfsagður hlutur að láta það bitna á menningar- starfsemi ýmiss konar, nema því aðeins að kommúnistar hafi einhvers staðar náð tökum og geti hyglað vinum sínum og skoðanabræðrum með einhverjum hætti. En Pólýfón- kórnum hefur ekki, frekar en margvíslegri annarri frjálsri menningarstarfsemi einstaklinga, verið veitt sú aðstoð, sem hann á skilið og hann hefur ótvírætt unnið til. Um skeið munaði því minnstu, að forystumenn kórsins legðu árar í bát og hættu starfsemi hans, en þrátt fyrir mikla erfiðleika tóku þeir enn til hendi og endurreistu kórinn. Sköpunargleðin sigraði alla veraldlega erfiðleika, þó að enn eigi kórinn undir högg að sækja fjárhagslega og ástæða sé til að rétta honum hjálparhönd, svo að hann megi enn og áfram blómgast af starfi sínu og vera þess megnugur að veita eilífri trúarvissu Bachs, gleði hans og snilli inn í okkar fábreytta, en hávaðasama þjóðlíf. Það má því segja, að tónleikar Pólýfónkórsins um páskana hafi verið e.k. upprisa þessa ágæta kórs. Á söngskránni voru fögur verk og merkileg. I fylgd með Bach voru snillingar á borð við Palestrina og Mozart. Enn fengum við tækifæri til að njóta fegurðar, mikilleika og dýptar þess bezta, sem gert hefur verið í tónlist í heiminum. Megi þetta verða okkur hvatning til að rétta íslenzkum tónlistarmönnum hjálpar- hönd, hlú að ungum mikilyægum gróðri í tónlistarskólum, efla Sinfóníuhljómsveit Islands, Söngskólann, íslenzku óperuna, kammermúsíksveitina og aðra starfsemi hins frjálsa framtaks í menningarmálum, s.s. Ferðaleikhúsið o.sv.frv. Tónlist er göfgandi. Ragnar í Smára hefur sagt að músíkalskur maður geti ekki verið vondur maður. Að vísu er þetta ekki algilt frekar en annað. En við þurfum á að halda list, sem göfgar manninn, gerir hann betri; hæfari til að lifa og rækta garðinn sinn. í þúsund ár hafa bókmenntirnar gegnt þessu hlutverki á íslandi — og gera enn. Af þeim erum við stoltari en öllu öðru, sem lýtur að menningu okkar og sögu. En málaralistin hefur náð sér á strik á þessari öld og þá ekki síður tónlistin og ýmsar listgreinar aðrar. Því skulum við fagna af heilum hug. Vonandi fá allar þessar listgreinar að dafna í sátt og samlyndi um ókomna tíð og bera hróður íslenzkrar menningar langt inn í framtíðina. „Það er aðeins til einn tónn sem er allur tónninn," sagði Garðar Hólm í Brekkukotsannál. „Sá sem hefur heyrt hann, þarf einskis að biðja." Við höfum, sem betur fer, ekki heyrt þennan eina tón, sem er allur tónninn. Við getum því haldið áfram að gleðjast yfir því — að leita að þessum tón. Það er í leitinni, eftirvæntingunni, sem menn finna gleði og fullnægju, ekki í fullkomnun þess tóns, sem aldrei verður fundinn. Eða í miskunnarlausu oki frægðarinnar, sem alltof margir ánetjast eins og hverri annarri blekkingu. Við getum þakkað okkar sæla að við höfum ekki sem þjóð komizt í kynni við þessa „frægð"; þetta ok. Nóbelsskáldið líkir brennimarki þessarar frægðar við „heimsglæp" og ef því sé þrýst á enni manns, eigi hann ekkert athvarf nema í einni bæn: „Guð taktu það alt frá mér — nema einn tón." Við þurfum ekki að biðja slíkrar bænar. Við þurfum ekki að hafa slíkar áhyggjur sem betur fer. Við þurfum ekki að biðja um að neitt sé tekið frá okkur. Við eigum mikið, en eftir meiru er að slægjast. Þess vegna þurfum við ekki að gleðjast í fögnuði þeirrar frægðar, sem er blekkingin einber, heldur í þeirri köllun, sem krefst þess við ræktum garðinn okkar. Hann einan án brennimarks, án oks og án frægðar. Við höfum því a.m.k. ekki drýgt neinn „heimsglæp" í þessum brenglaða, dómgreindarlausa og hávaðasama heimi, sem hefur endaskipti á verðmætum eftir forskrift afvegaleiðandi tízkufyrirbrigða, viðskiptahagsmuna og fjölmiðla, sem vita í raun og veru ekki sitt rjúkandi ráð. En við skulum rækta garðinn okkar. Og þennan eina tón. Sjómanna- og vélstjórafélag Grindavíkur: Víta harðlega þingn Reykjaneskjördæ: Á fundi Sjómanna- og vélstjórafélags Grindavíkur á laugardaginn var samþykkt eftirfarandi ályktun: „Fundur haldinn í Sjómanna- og vélstjórafélagi Grindavíkur 14. apríl 1979 mótmælir harðlega að netaveiðar verði stöðvaðar fyrir hin hefðbundnu vertíðarlok. Fundurinn bendir á, að samkvæmt skýrslum um hagnýttan þorskafla hér við land voru Suðurnes með 12,6% árið 1978, en eftir meðaltali síðustu tólf ára ættu Suðurnes að vera með 20%. Fundurinn vill einnig benda á, að vertíðin í ár kemur út með mjóg gott gæðamagn, enda gæftir með eindæmum Matthías Á. Mathiesen Tek ekki við neinum vítum „Ég tek ekki við neinum vít- um," sagði Matthías Á. Mathiesen, „svona málflutning- ur dæmir sig best sjálfur og er málstað Suðurnesjamanna ekki til framdráttar. Hitt er svo annað mál, að Suður- nesjamönnum er mikill vandi á höndum, og á ég ekki von á öðru en þingmenn kjördæmisins muni vera allir af vilja gerðir til að leysa aðsteðjandi vandamál." Þingmenn Reykjaness eru of fáir „Ég er ósammála því að við höfum stæðið okkur illa í stykk- inu, en ástæða þess að við getum ekki áorkað meiru er sú, að þingmenn Reykjaneskjördæmis eru svo fáir, og þetta sýnir það að það ber brýna nauðsyn til þess að fjölga þeim," sagði Gunnlaugur Stefánsson. „Það sjá allir að þingmenn kjördæmisins eru aðeins lítill hluti af heildarþingmannafjöld- anum," sagði Gunnlaugur enn- fremur, „og í engu samræmi við kjósendafjölda, og sífellt hefur hallað undan fæti, og misræmið verður meira. Landsbyggðin leggst þarna á eitt gegn Reykja- nesi og hefur það berlega komið í ljós á þinginu í vetur í ræðum þingmanna." Gunnlaugur Stefánsson Kjartan Jóhannsson , ,Ég tek þetta ekki til mín" „Ég tók þetta nú ekki til mín," sagði Kjartan Jóhannsson, sjávarútvegsráðherra og einn þingmanna Reykjaneskjördæm- is, „og ég held að þetta hafi ekki verið meint þannig." Ekki við þing- mennaðsakast „Mér finnst þessi gagnrýni nú ekki vera alveg sanngjörn," sagöi Oddur Ólafsson. „Það er orðinn mjög mikill spenningur á milli svæða út af þessu máli, en mér finnst ekki óeðlilegt að Suður- nesjamenn séu óánægðir með þær ásakanir sem bornar hafa verið á þá undanfarið." Oddur sagðist ekki geta verið því sammála að þingmenn kjör- dæmisins létu lítið til sín heyra í þinginu um þessi mál, og sagðist hann til dæmis hafa minnst á vandamálið fimm sinnum á fund- um Alþingis frá áramótum. — „En það kann þó að vera að það hafi ekki verið eins fyrirferðar- mikið, að við höfum ekki haft eins hátt og hinir." Sagði Oddur að það væri í sjálfu sér ekki óeðlilegt, að menn væru óánægðir með það, að nú eftir að fiskur tæki að sjást eftir margra ára fiskleysi, þá væri allt stoppað, þó ekki væri nú hægt að líta svo á að fyrst og fremst sé við þingmennina að sakast. Þeir gerðu sér fyllilega grein fyrir þeim varida sem fyrir dyrum væri, en jafnframt vissu þeir að vernda þyrfti þorskinn. Oddur ólafsson góðar. Fundurinn skorar á xí mikið verðmæti felst í lifur, sk í land af landróðrabátum verðmætum er öllum hent í sjc Fundurinn vítir harðlega dæmis fyrir að mótmæla ekki annarra þingmanna og í fjöln lífsafkomu Suðurnesjamanna.' í tilefni þessarar ályktunai gær til allra þingmanna Reyk þá álits á ályktun Grindvíking á eftir: Gils Guðmundsson Tek ekki und- ir togstreytu milli landshhita „Ég vil ekki segja annað en það, að ef á annað borð á að taka mark á fiskifræðingum, þá sé það óhjákvæmilegt að þessar ráðstafanir hljóta að koma við marga," sagði Gils Guðmunds- son. Sagðist hann þeirrar skoðun- ar, að þó fiskifræðingar væru ekki óskeikulir fremur en aðrir menn, að þá séu ekki aðrir til þess færari að segja til um hvað sé óhætt og hvað ekki. Sagðist hann ekki vilja taka undir þann söng og þá togstreitu sem of mikið hefði gengið á milli lands- hluta, þar sem menn í einum landshluta saka Suðurnesja- menn um að drepa hrygningar- þorskinn, og þeir siðan aftur ásaki Vestfirðinga og Norð- lendinga um smáfiskadráp. — Góðum mál- stað til óþurftar „Það hefur löngum verið tómstundagaman ýmissra að hnýta í þingmenn eða að víta þá," sagði Ólafur G. Einarsson. „í þessu tilviki vísa ég vítum á bug, en í þeirri frávísun felst ekki samþykki á einum né neinum ummælum um Suður- nesjamenn á Alþingi," sagði Ölafur ennfremur, „en gaspur af því tagi sem fram kemur í ályktuninni er góðum málstað til óþurftar." Ólafur G. Einarsson

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.