Morgunblaðið - 21.10.1980, Blaðsíða 36

44
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 21. OKTÓBER 1980
HÖGNI HREKKVÍSI
I
i;
„ fVKI? i^TTA .."
Með
morgunkaffinu
er...
•M\/n
I /o~/z
\ o
... að láta sem þú
sjáir ekki hvað
hann borðar mik-
ið.
TM Rag. U.S Pat Off — all rights reserved
• 1979 Los Angeées Ttmes Syndicate
Kg fer með hana í land <>k kem
svo á eftir að sækja þig.
COSPER
Vitlaust veður, jú rétt er það! Þakkaðu þínum sæla
meðan hann fer ekki að snjóa!
Vargar í
söguvéum
fá samvisku-
fiðring
Ingjaldur Tómasson skrifar:
„í Velvakanda Morgunblað-
sins 2. september 1980 er grein
eftir Þorstein Guðjónsson um
nýfundnar fornleifar í Hrafn-
kelsdal og viðbrögð þeirra þjóð-
skaðlegu afla, sem telja Hrafn-
kelssögu og reyndar allar Islend-
ingasögur algerar skáldsögur.
Því er það eins og þeir miklu
menntamenn, sem hvað harðast
halda fram skáldsögukenning-
unni, fái einhvern samviskufiðr-
ing, þegar stórmerkar fornleifar
finnast, sem tvímælalaust koll-
varpa skoðunum þeirra. Ég vil
benda niðurrifsmönnum íslend-
ingasagna á, að nú eru sífellt að
koma í ljós staðreyndir, sem
níðhöggvar hinna heimsfrægu
fornsagna okkar eiga erfitt með
að kyngja og reyna að fela fyrir
almenningi meðan hægt er.
Ilvaðan var þessi
mikli viður?
Fjölmargt hefi ég áður bent á
þessu til sönnunar, t.d. rúnalet-
ur, óskemmdan fatnað og margt
fleira, sem fundist hefir í hinum
stórmerku fornrannsóknum
Dana á Grænlandi. Uppgröftur á
Bergþórshvoli sannaði bæði
stórbruna og tilvist kornhlöðu
þar, um eða skömmu eftir land-
nám. Svo vel vildi til, að ég
dvaldi um tíma með fullorðnum
bónda í sumar, sem skoðaði
burnarústirnar meðan á upp-
greftri stóð. Hann taldi að þetta
hefði sýnilega verið stórbygging,
því að mikið var þarna af
löngum hálfbrunnum trjám. En
hvaðan var þessi mikli viður?
Ingjaldur Tómasson
Var hann norskur, vaxinn hér
eða rekaviður? Voru veggir úr
grjóti og torfi, eða var þessi
bygging að mestu úr timbri?
Gerðu fornfræðingar ekkert til
að leiða það í ljós, eða kannski
tók því ekki?
í tísku að leggja
sögurnar í einelti
Þorsteinn bendir réttilega á
hvernig það komst í tísku að
leggja sögurnar í einelti með
brigslum og rengingum, og bend-
ir á dæmi Barða Guðmundsson-
ar til að „sanna“ réttan Njálu-
höfund, og þar með kveða niður
þá skoðun að nokkurn sannleiks-
neista sé í Njálssögu að finna.
Ég er ekki sammála Þorsteini
um það að Þorvarður Þórarinss-
on „geti verið“ höfundur Njáls-
sögu, einfaldlega vegria þeirrar
frumlegu aðferðar, sem Barði
heldur fram, að hann hafi notað
samtíðarmenn sína til viðmiðun-
ar um hluta sögunnar.
Snertur aí
söguníðsótt
Vegna þcssa tel ég líklegt að
Barði hafi fengið snert af þeirri
söguníðsótt, sem geisað hefir
yfir landið, eins og Þorsteinn
bendir réttilega á, og vonandi er
að þeirri eyðimerkurgöngu ljúki
sem fyrst vegna þeirra stór-
merku sannana, sem nú eru
þegar komnar og munu í vaxandi
mæli koma í ljós.“
Net á reykháfana
G.H. skrifar:
„í blaðinu Degi á Akureyri las
ég nýlega áskorun frá Dýravernd-
unarfélagi Akureyrar til þeirra
húseigenda, sem nú eru að fá
hitaveitu í hús sín eða hafa fengið
hana, að þeir byrgðu skorsteina á
húsum sínum, t.d. með múrhúðun-
arneti. Hættan er sú, að smáfugl-
ar fari niður í þá til þess að fá
skjól fyrir vetrarkuldanum. Sagt
er frá því í greininni, að bygg-
ingarvörudeild K.E.A. sjái um að
klippa niður hæfilega búta, þeir
þurfi að vera u.þ.b. 1 metri á lengd
og sé netið brotið niður fyrir brún
skorsteinsins á alia vegu og síðan
bundið utan um með bindivír,
þriggja metra löngum. — Alls
mun þetta efni kosta um 800 kr. og
flestir gætu sjálfir sett þetta á
reykháfana.
Á ekki síður
við hjá okkur
Efni þessarar áskorunar til Ak-
ureyringa á ekki síður við hér hjá
okkur í Reykjavík. Það er hryggi-
legt að hugsa til þess, ef svo fer, að
snjótittlingarnir farist í reykháf-
um okkar, aðeins vegna þess að
net vantar yfir op þeirra. Vonandi
bregðast húsráðendur hér í
Reykjavík vel við þessu mann-
úðarmáli og láta hendur standa
fram úr ermum við að forða
fuglum frá slæmum dauðdaga."
Fékk eigin-
konu sína
til baka
Einn af vildarmönnum Velvak-
anda fékk eftirfarandi knfljujbréf
sent í pósti fyrir helgina:
„Kæri vinur.
Upphaf þessarar kveðju er hug-
sjónin um það að færa þreyttum
eiginmönnum ævarandi sáluhjálp
og hamingju. Ólíkt flestum keðj-
um þá kostar þessi enga peninga.
Þú sendir einfaldlega eintak af
þessu bréfi til giftra vina þinna,
sem sitja í sömu súpunni og þú.
Síðan pakkarðu konunni þinni inn
og sendir hana til þess manns sem
er efstur á meðfylgjandi lista og
bætir nafni þínu neðst á listann.
Þegar nafn þitt er komið efst á
listann, þá muntu fá 16.487 konur
og sumar þeirra munu vera al-
gjört æði.
Þú verður að hafa trú á keðj-
unni. Einn maður rauf keðjuna og
fékk eiginkonu sína til baka. Láttu
þetta ekki koma fyrir þig.
Með vinarkveðju.
PS. Þegar bréf þetta er skrifað
hafi einn vina minna fengið 366
konur. Hann var jarðsettur í gær
og það tók 7 líksnyrtingarmenn 36
klst. að ná brosinu af andliti hans.
Ég ítreka ... þú verður að hafa
trú á keðjunni."
Er þetta
líf sæmandi
nokkrum
manni?
Húsmóðir skrifar:
„Mér hefur aldrei verið svo illa
við nokkurn mann, að ég hafi
óskað þess, að hann ætti að búa
við kjör rússneskrar alþýðu stund-
inni lengur. Þeir sem prédika
þessa helstefnu mættu vera verka-
menn í einn mánuð. Þegar Jón
Múli talar um betra mannlíf í
Rússlandi eftir byltinguna, þá á
hann auðvitað við forréttinda-
stéttirnar, en ég öfunda þær ekki
heldur. Skorturinn er sá sami hjá
almenningi og var á dögum Niku-
lásar annars. Lýsing Búkovskýs á
fátækrahverfinu sem hann bjó í,
gat eins verið lýsing Dickens á
London fyrir 1850.
Endurreistir
eftir aftökuna
Húsnæði hér á landi hefur
batnað mikið síðan 1850, ekki
satt? Ofan á matar- og húsnæð-
isskortinn koma svo eftirlits-
mennirnir, fangabúðirnar og svo
lofsöngvarnir um Stalín. Sérrétt-
indastéttirnar sem vaða í lúxus,
með sérverslanir o.s.frv., þær
þurfa líka að dansa á flokkslín-
unni. Það er skammtað hið and-
lega fóðrið. Þessi er góður rithöf-
undur, en hinn óhæfur, og enginn
má hafa sitt eigið álit á hlutunum.
Þegar svo var búið að láta dýrka
þennan eða hinn, þá allt í einu
dæmdust þeir óhæfir skaðræðis-
menn, og meira að segja Maxim
Gorki var tekinn af lífi. Oft voru
þeir endurreisur, en venjulega
eftir aftökuna, svo að þeir græddu
lítið.
Hvar ætla þeir
að fá matinn?
„Það er ekki hægt að stjórna
heilli þjóð eins og sinfóníuhljóm-
sveit," sagði frægur hljómsveitar-
stjóri sem flúði, enda fara margir
út af laginu. Sverð fangabúðanna
hangir yfir höfði sérhvers íbúa
Sovét-Rússlands frá vöggu til
grafar. Er þetta líf sæmandi
• • - iu