Morgunblaðið - 02.09.1984, Blaðsíða 20

Morgunblaðið - 02.09.1984, Blaðsíða 20
76 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 2. SEPTEMBER 1984 BrennisteÍBsakla Uównyiiigibjftrg ólafadóttir. „Öræfakyrrðin sem heillar" Mún sitdr gegnt mér og spyr hvað það eigi að þýða að fara að hafa viðtal vio sig. Henni finnst ekkert til om slíkt, áHtnr flesta aðra kafa verð- mgri frásagnir í Mooin. Kannski er það tign öræfanna, scm hefnr kennt benni fáoýti þess að hafa tág í frammi. En þegar hún byrjar að segja frá gleymir hún því sennilega að þetta er blaðaviðtal, henni brenn- ur bara í hjarta að koma því til skila hvað íslensk náttúra hefur upp á að bjóða ti 1 heilsubótar fyrir líkama og sál. Töfrar minning- anna frá ótal ævintýrum margra ferða vítt um land hafa hana á valdi sínu. Og þegar ég spyr hvers vegna hún ferðist svona mikið, þá er skýringin í rauninni óskýran- leg: „Öræfakyrrðin heillar og maður verður að fara aftur og aft- ur." Og blm., sem óvíða hefur farið um heiðar og hálendi landsins miðað við viðmælandann, minnist þess um leið og roskin kona sem litur út eins og úthvíldur ungling- ur, dregur upp hverja myndina af Rætt við Ingibjörgu Ólafsdóttur, sem hefur f Jakkaö um landið í meira en 40 ár annarri frá ferðum sínum, að hvíld þýðir ekki ævinlega aö sofa og liggja, heldur einnig að fara og njóta. Þannig hvíld yrkir Hannes Pétursson um: „Hjá þér vildi ég hvíiast heiðin mín, á sumartíð reika og hvílast, hlýða um hljóða dagsstuod á ferðasðgur f uglanna sem fara svo langt og viöa. Hvenær byrjaðirðu að ferðast? „Það var 1943 að ég fór í Húsa- fellsskóg," segir Ingibjörg ólafs- dóttir, „og upp frá þvi fór ég að flækjast og ferðast um landið. Pyrstu árin ferðaðist ég alltaf með Perðafélagi íslands, farfuglunum og Páli Ara. Það er nauðsynlegt fyrir alla að ferðast með þeim er þekkja landið i byrjun til að kynn- ast landinu áður en haldið er á eigin spýtur út í buskann. Þetta gerði ég um árabil og svo fór að koma að þvi að okkur langaði að fara og dvelja lengur á sumum stöðum en boðið var upp á í ferð- um og fara leiðir sem þá voru ekki farnar af ferðafélogum. Það má segja að ég eigi ferðir minar um öræfin að þakka vini mínum og ferðafélaga, Gunnari Péturssyni. Án hans væri ég ekki búin að fara í margar af ferðum mínum. Nú, ég hef verið að ferðast um landið i yfir 40 ár, og hef farið mörgum sinnum á ári ýmsar leiðir, en enn á ég eftir að skoða suma staði. Ég hef alltaf sagt við vini mína aö maður verði að kynnast sinu eigin landi áður en rokið er til útlanda og það hef ég gert. Aðeins einu sinni hef ég komið út fyrir land- steinana og það var til Noregs þegar dóttir mín var við nám þar. Við förum mikið i ðræfa- og óbyggðaferðir og það er öræfa- kyrrðin sem heillar mann og það er svo skritið að maður verður að fara aftur og aftur. Það er eins og eitthvað togi í mann. Það er erfitt að lýsa þvi, en það er þessi sérstaka ró og kyrrð sem hvílir yfir ðllu uppi á hálendinu." Framkallaði og stækkaði sjálf Nú hefur þú tekið mikið af myndum og m.a. hafa myndir eftir þig birst á almanökum Kassagerð- ar Reykjavíkur. ^Já, ég hef byrjað að taka mynd- ir upp út 1952 er ég fór með Ferða- Ingibjörg Óiafsdottir Löó«m./.úllu. SólarUg við Hrntaijörð Kyrarós

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.