Morgunblaðið - 25.06.1986, Side 4

£_____________________
Smiðjuvegsmál:
Hæstiréttur
stytti fang-
elsisvist
HÆSTIRÉTTUR hefur dæmt í
máli Sigurðar Adolfs Frederik-
sen, sem í héraði var sekur fund-
inn um manndráp og íkveikjur.
Það var í marz árið 1985 að
Jósef Liljendal Sigurðsson
fannst myrtur á trésmíðaverk-
stæði við Smiðjuveg í Kópavogi.
Honum höfðu verið veittir áverk-
ar með skrúfjárni og eldur bor-
inn að honum. Var Sigurður
Adolf úrskurðaður í gæsluvarð-
hald hinn 15. marz 1985 og var
í Sakadómi Kópavogs dæmdur í
17 ára fangelsi. Hæstiréttur
stytti fangelsisvistina um 1 ár,
og dæmdi því Sigurð til 16 ára
fangelsisvistar. Gæsluvarðhald
hans kemur til frádráttar.
Auk manndráps og íkveikju í
Kópavogi var Sigurður dæmur til
refsingar fyrir að kveikja í bát sem
lá við bryggju og stofna þannig lífi
bátverja í hættu.
Mál Sigurðar dæmdu hæstarétt-
ardómaramir Magnús Þ. Torfason,
Guðmundur Skaftason, Halldór
Þorbjömsson og Sigurgeir Jónsson
og Sigurður Líndal, prófessor.
Mál Þorgeirs
Þorgeirssonar
Rithöfundar
telja dóminn
fáránlegan
STJÓRN Rithöfundasambands
íslands hefur sent frá sér eftir-
farandi ályktun vegna dóms
Sakadóms Reykjavíkur í máli
ríkissaksóknara gegn Þorgeiri
Þorgeirssyni út af blaðaskrifum
hans um lögregluna.
„Stjóm RSÍ telur dóm þennan
fáránlegan, og álítur að hann sé
áminning um hversu úrelt lagaá-
kvæði um meiðyrði eru hér á landi.
Það verður að teljast óvíðunandi
að ákæruvaldið skuli taka að sér
málshöfðun gegn einstaklingi sam-
kvæmt slíkum ákvæðum, jafnvel
fyrir hönd heilla stéttarfélaga eins
og nú hefur gerst.
Stjómin telur að ritfrelsi í landinu
sé í hættu ef vænta má slíkra
aðgerða gegn skrifum sem í engu
snerta æru nafngreindra einstakl-
inga.“
Yfirlýsing
frá Þorgeiri
Þorgeirssyni
Morgunblaðinu hefur borist
svohljóðandi yfirlýsing frá Þor-
geiri Þorgeirssyni:
„Reykjavík 24. júní 1986.
Vegna þeirrar kindarlegu yfirlýs-
ingar sem stjóm Rithöfundasam-
bands íslands hefur nú endanlega
látið útaf sér ganga varðandi afskipti
ríkisvaldsins af ritstörfum mínum
vil ég taka fram eftirfarandi:
Málið sem dæmt var í Sakadómi
Reykjavíkur þann 16. júní sl. er
vitaskuld óviðkomandi meiðyrðalög-
gjöfinni. Enda hefði mál útaf meið-
yrðalöggjöf komið fyrir einkadóm-
stól. Yfirlýsingar sem koma frá
samtökum sem ekki hafa mátt vera
að því að láta lögfræðing sinn kynna
sér einusinni HVAR verið er að reka
mál gegn rithöfundi eru fjarskalega
léttar í vasa. Enda hefi ég aldrei
beðið forystulið RÍ að gera neitt hlé
á smjaðri sínu fyrir stjómmálaþurs-
um og sjóðagjaldkerum til að sinna
þessu máli mínu. Því veld ég einn,
héðanaf sem hingaðtil, og fyrir því
er forystu rithöfunda óhætt að
skríða aftur upp í gömina á næsta
stjómmálajöfri, og dvelja þar æ síð-
an — mín vegna.
Þorgeir Þorgeirsson, rithöfundur"
MORGUNBLADIÐ, MIÐVIKUDAGUR 25.JÚNÍ 1986
Morgunblaðið/Sigurgeir
Sigurfari VE kemur í fyrsta sinn
til heimahafnar í Vestmannaeyj-
um fyrir skömmu, en það var
bakborðsmegin við grindverkið
fyrir aftan brúna sem Benóný
skrikaði fótur þegar hann féll
útbyrðis.
Áhöfnin á Sigurfara í Friðarhöfn
í Vestmannaeyjum í gær. Frá
vinstri: Magni Jóhannsson stýri-
maður, Friðrik Ragnarsson
kokkur, Stefán Einarsson, Jón
Árni Jónsson, Óðinn Kristjánsson
1. vélstjóri, sænski skipstjórinn
Jan og Grímur Magnússon 2.
vélstjóri.
■■
011/»
Morgunblaðið/Sigurgeir
„Við snerum þá við
á fullu með trollið úti“
— giftusamleg björgun skipstjórans á Sigurfara VE
„ÉG FÉKK þá trú að ég mundi hafa þetta af þegar ég sá að bátnum
var snúið á punktinum með trollið úti, því þá vissi ég að strákarnir
höfðu tekið eftir að ég var ekki um borð,“ sagði Benóný Færseth
skipstjóri á Sigurfara VE 138 í samtali við Morgunblaðið þar sem
hann lá á Sjúkrahúsi Vestmannaeyja um miðjan dag í gær, en í
gærmorgun hafði hann fallið útbyrðis af bát sínum á togveiðum
vestan Vestmannaeyja eins og kemur fram í viðtali við Benóný á
baksíðu Morgunblaðsins í dag. „Kuldinn var að drepa mig,“ sagði
hann,“ mér varð rosalega kalt þegar ég datt i sjóinn, en síðan
hugsaði ég lítið um kuldann, ég ætlaði mér að ná bátnum. Ég var
siðan furðu fljótur að ná mér um borð þótt kuldinn héngi eitthvað
í mér. Þegar við ræddum við Benóný á Sjúkrahúsi Vestmannaeyja
var eiginkona hans, Stella Jónsdóttir, hjá honum en þau eiga þijá
syni, 11 ára, 7 ára og 2ja ára.
Sigurfari er nýjasta skip Eyja-
flotans, kom fyrir skömmu til lands-
ins og var í fyrsta róðri. Benóný
er í hópi yngstu og efnilegustu
skipstjómarmanna Vestmannaeyja
og sjómenn sem eru vanir að draga
snarlega ályktanir höfðu á orði í
bryggjuspjalli í gær að vonandi
sannaðist það í þetta sinn að fall
væri fararheill.
Þegar Morgunblaðið var að ræða
við Magna Jóhannsson stýrimann á
Sigurfara um borð í bátnum síð-
degis í gær kom Bjami Sighvatsson,
annar útvegsbóndi Sigurfara um
borð með bók í hendi. „Ég kom
með þessa bók, það fylgir henni
mikið lán,“ sagði hann, „hún er úr
Kristbjörginni gömlu og ég set hana
niður í káetu." Það var gömul og
snjáð Biblía sem Bjami kom með
um borð, en Kristbjörg var sett í
úreldingu til þess að innflutnings-
leyfí fengist fyrir Sigurfara. Þannig
bregðast vanir sjómenn við á sinn
hátt, en Bjami er gamalkunnur
skipstjóri í Eyjaflotanum.
„Með okkur um borð í þessum
honum, eiginlega allir um leið og
við sáum að hann veifaði einu sinni.
Við vorum þó alls ekki öruggir um
að við myndum ná honum, því það
virtist verulega af honum dregið,
en við náðum honum síðan um borð
um dyr á bakborðshlið skipsins.
Okkur letti stórlega þegar við sáum
Benóný á sundi, en þá fyrst var
farginu létt þegar hann var kominn
um borð aftur eftir um það bil 40
mínútur í sjónum sem hefur verið
5—6 gráðu heitur samkvæmt mæl-
ingu sem við höfðum gert skömmu
áður en óhappið varð. Ég held að
það hafi ekki mátt muna miklu að
við næðum í tæka tíð og það er
mikið afrek að halda sér á sundi
allan þennan tma í sjónum eins
köldum og hann er.“
-á.j.
fyrsta túr var sænskur skipstjóri
og útgerðarmaður sem átti Sigur-
fara erlendis," sagði Magni Jó-
hannsson stýrimaður. „Svíinn hafði
ætlað að leggja sig, en hætti við
það einhverra hluta vegna og fór
upp í brú. Þar var þá mannlaust,
en um leið og Benóný hafði brugðið
sér út úr brúnni hafði Friðrik kokk-
ur, sem einnig var í brúnni, farið
niður í fiskaðgerð. Jan, sænski
skipstjórinn áttaði sig á því að eitt-
hvað var öðru vísi en það átti að
vera, því það var farið að strekkjast
á trollinu. Við gáðum í skyndi um
allt skip, en það var ljóst að Benóný
var ekki um borð. Við snerum þá
við á fullu með trollið úti og keyrð-
um til baka um leið og hlerar voru
hlífðir úr sjó og trollið upp undir
yfirborð. Við náðum Benóný nær
einum kílómetra eftir að við snerum
við, en þegar við höfðum áttað
okkur á hvað hafði skeð tókum við
nákvæmlega sömu stefnu til baka
og vorum allir á útkikkinu. Hann
var nokkur hundruð metra fram-
undan þegar við sáum kollinn á
Herjólfur borgar
tjón á 15 bílum
ÞAÐ ÓHAPP varð um borð i Heijólfi, laugardaginn 14. júní, þegar
skipið var á leið frá Vestmannaeyjum, að nokkrir bílar runnu til
um borð í skipinu með þeim afleiðingum að 15 bílar skemmdust lítil-
lega.
Að sögn Jóns Eyjólfssonar, skip-
stjóra Heijólfs, voru þeir komnir um
30 sjómílur af 40 þegar hnútur skall
á skipinu og runnu þá bílamir til.
Það væri að vísu vani að binda bíla
ef hætta er talin á veltingi en í þetta
skipti gerði því miður enginn ráð
fyrir að þess væri þörf.
Bílamir eru ekki mikið skemmdir,
Gunnar Felixson hjá Tryggingamið-
stöðinni, sem annast málið af hálfu
Heijólfs telur hálfa milljón króna
ekki fjarri lagi. Trygging skipafé-
lagsins bætir því ekki tjón af þessu
tagi en álitamál er hvort tiygginga-
félög þeirra bíla sem eru með kaskó-
tryggingu bæta þær bifreiðir. Lík-
lega verður þó Heijólfur hf. einnig
að borga skemmdir á þeim bílum til
þess að eigendur þeirra verði ekki
af afslætti sem þeir kunna að hafa
áunnið sér fyrir tjónlausan akstur.
Hjá Skallagrími hf. sem rekur
Akraborgina fengust þær upplýsing-
ar að þeir hefðu til skamms tíma
ekki verið tryggðir fyrir tjóni af
þessu tagi en væru það núna. Óhöpp
af þessu tagi væru fátíð hjá þeim
enda væri sjóleiðin sem þeir sigla
mun auðveldari og styttri en sú sem
Heijólfur færi. Einungis einu sinni
hefði þurft að grípa til tryggingar-
innar, þegar jeppi á keðjum hefði
fyrir slysni runnið á Volvo bifreið.
Sjálfsábyrgð væri að vísu talsverð
enda væri vart hægt að komast hjá
því að bílar nudduðust saman við
og við í þrengslum sem þessum.