Morgunblaðið - 15.09.1988, Qupperneq 63

f-
—B
ingjans er gengur aftur. Tengiliður-
inn er Frankí (Haas) sem á eftir
að verða frægur hrollvekjuhöfundur
en þegar sagan gerist árið 1962
er hann bara alvarlega þenkjandi
strákur með auðugt ímyndunarafl
°g skyggnigáfu. Þegar hrekkju-
svínin vinir hans læsa hann kvöld
eitt í geymslu uppá lofti í gamla
skólanum þeirra birtist stúlkan hon-
um og er drepin af einhveijum sem
sést aldrei í. I ljós kemur að stelpan
hét Melissa og morðið sem strákur-
inn hefur orðið vitni að var framið
í geymslunni fyrir tíu árum. Það
kemur líka í ljós að síðan þá hafa
átta önnur böm verið myrt.
Úúúúúúú óhuggulegt. En mynd-
in er rétt að byija. Stelpan á eftir
að vitja Frankí á kvöldin og reyna
að fá hann til að hjálpa sér að fínna
móður sína sem framdi sjálfsmorð
þegar hún sá hver urðu afdrif dótt-
ur sinnar en reikar nú um á milli
lífs og liðinna. Kannski er hún
bæjardraugurinn, hin illræmda
kona í hvíta kjólnum. Og hver er
gamla nomin í húsinu við sjóinn
þar sem Melissa bjó? Af hveiju er
bamaherbergið eins og nýtt í ann-
ars niðumíddu húsinu. Eða hvað
verður um svertingjann sem ákærð-
ur er fyrir bamamorðin? Þessi mynd
er barmafull af myrkum skúma-
skotum sem lokkandi og hættulegt
er að kanna.
Leikstjórinn LaLoggia, sem líka
gerir handritið, hefur frásagnagáf-
una í lagi og sömuleiðis kímnigáf-
una því þótt halda mætti að ekkert
pláss sé fyrir grín og gaman í
dmngalegri sögunni slær hann líka
á létta strengi. Blandan virkar; eina
stundina brosirðu út að eyrum og
þá næstu nagarðu sætisbakið fyrir
framan þig.
frábærlega af Erland Josephson,
að henni hljóti að hafa verið rænt.
Áð hún hafi yfirgefíð dauðyflið
hvarflar ekki að honum. Hvomgt
hefur raunar gerst í handriti
Makavejev sem úir og grúir af sér-
kennilegheitum. Marilyn, fyrir
glettni örlaganna, er komin á
Zanzi-Barinn í fátækrahverfí þar
sem mddalegir Júgóslavar ráða
ríkjum og drekka sig fulla, kyija
klámvísur, horfa á klámsýningar,
slást og drekka meira. Sá fyrsti sem
Marilyn sér koma labbandi útúr
Zanzi-Bar er maður með hnif á
bólakafí í enninu. Sá fyrsti sem hún
verður ástfangin af er Serbinn
Montenegro.
Makavejev hefur ekki hugmynd
um hvemig hann á að enda mynd-
ina og sumt hefði mátt klippa burtu
en hann er ómótstæðilega prakk-
aralegur, klámfenginn og mddaleg-
ur og alltaf drepfyndinn. „Monte-
negro" verður betri og betri með
aldrinum, sérstakari og hlægilegri.
Makavejev hefur þegar gert sitt
meistaraverk.
Sparnaöur
og aögæsla
kom þeim á áfangastað

<S
&
V
>73
St,
°8
^Öin, - Mf,
fÖ
'Stu,
O/? -
>6r,

ar>töf,
S/<n,, °8
"Urr,
>kt
Ser»
ykk,
Ur
tíf L
V'ð
ar0/,

8/u
>UÖ

S'Pti

steu.
'Ti >SfÓÓ/,
úh\
sju
er>ð<T» <"*Ur
aöf!- r°n^ >ost, %
<vkk raðr' hi'
J8
e0-

r»ð,
v'n c

8jöf
nJá
:r; WéZ °s
lhið,r
Porf >r)kh/ð/ n°Ur) - arniá/ 8 atih l Sen
vOrð/ . ykk.
Se0?
f h

'bá '
a enn
J8s
arntfö
Ol
clfUr
Sf

Reglubundinn sparnaður
og aðgæsla í fjármálum
komu Jónu og Hannesi vel
þegar þau stofnuðu heimili.
Þau lögðu reglubundið inn
hjá sparisjóðnum, nýttu
þau ávöxtunarkjör sem þar
bjóðast og gættu þess að
eiga fyrir hlutunum áður en
þeir voru keyptir. Þau hafa
því notið staðgreiðslu-
afsláttar og eru laus við
áhyggjur af gjalddögum.
SPARISJÓÐUR
KÓPAVOGS
DIGRANESVEGI 10 - EMGIHJALLA 8 - SIMl 41900
HÖFUM ÚRVAL AF AFTURUÓSUM,
NÚMERSUÓSUM, GLITÞRÍHYRNING-
UM, 7 PINNA RAFTENGI OG
7 ÞÁTTA RAFKAPAL.