Morgunblaðið - 19.05.1993, Side 35

MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 19. MAI 1993
35
Jóns og Völu er mikill og samúð
er fátæklegt orð. Aðeins tíminn og
endurminningin munu huggun
veita.
Sigurður Ólafsson.
Við munum Oddu Margréti.
Við munum hana glaða og káta
opna okkur heimili sitt. Þangað
sóttum við ávallt þó að oft skildu
höf og ár vini að.
Við munum Oddu Margréti bera
ilmandi brauð á borð og eiga leiftr-
andi samræður við hvern þann sem
vildi reifa áhugamál sín. Þannig
þjóta minningarnar fyrir hugskots-
sjónum, ávallt glaðlegar, ávallt
brosandi. Missirinn er sár en minn-
ingin mun lifa með okkur.
Odda Margrét var skapandi
kona, hún hafði öllum eitthvað að
miðla börnum jafnt sem fullorðnum.
Þetta fundum við og okkur leið vel
í návist hennar. Og skemmst að
minnast síðasta samkvæmis þegar
við hittumst gamla klíkan á heimili
hennar sumardaginn fyrsta, snædd-
um saman og hlógum sem jafnan
fyrr. Það var tímalaust andartak
og eins getað gerst fyrir fimmtán
árum.
í dag þegar við kveðjum Oddu
vottum við ykkur, Jónsi og Vala,
Rósa, Gummi og fjölskyldur, okkar
dýpstu samúð.
Stefán Hörður var Oddu hugleik-
ið skáld. Þetta ljóð hans finnst okk-
ur hæfa þessari stund.
Helgistef
Af fegurð blóms
verður aldrei sagt
aldrei sagt
með orðum
né þinni
með neinum orðum
Sólveig og Kristján,
Haraldur Ingi, Hanna og Óli,
Kristján Steingrímur,
Guðmundur Oddur.
Það var þriðjudagsmorguninn 11.
maí sem okkur barst til eyrna að
Odda hefði látist þá um nóttina.
Að lokið væri langri og strangri
baráttu sem hún háði af bjartsýni,
hörku og á stundum ómannlegri
seiglu.
Andspænis slíkri fregn mega
hversdagsleg orð sín lítils og eftirlif-
endum verður fátt fyrir annað en
að leita athvarfs í orðum sér vísari
manna.
í ljóði Snorra Hjartarsonar
„Ferð“ segir að hver vegur að heim-
an sé vegurinn heim. Sá vegur er
vissulega misgrýttur og lífsgangan
oftar en ekki á brattann. En í lok
sama ljóðs er brugðið upp mynd
af landinu handan fjalla þar sem
ríkir eilífur friður. Þangað er góð
heimvon.
Hérna megin fjalla stendur eftir
hnípinn hópur sem í annað sinn sér
á bak félaga úr þeim flokki sem
hélt glaðbeittur út í lífið fyrir 22
árum.
Við þökkum samfylgdina og biðj-
um ástvinum Oddu huggunar harmi
gegn.
Bekkjarsystur í 6.b MA 1971.
Enn er brosið þitt ijótt
og barnglatt,
barnið mitt sjúka,
þó vorið þitt ríka,
von mín
sem vermandi beið,
heyi nú eitt
við ofraun
örlagastríð.
Og allt sem ég vil,
allt sem ég gef
fær engu breytt,
tár sem ég fel,
fdl sól
yflr fóllnum val,
blómstráðri gröf,
bros þín og kvöl
eru byrgð þar,
byrgð hér
við hjarta mitt
húmijóð og þreytt.
Með þessum erindum úr kvæði
Snorra Hjartarsonar viljum við
minnast okkar elskulega kennara
og félaga Oddu Margrétar sem var
okkur sannur vinur bæði í leik og
starfi. Sérstakar kveðjur frá for-
eldrum fyrir frábær kynni og sam-
starf í gegnum árin.
Foreldrar og nemendur
7. bekkjar 21. stofu
Lundarskóla ’91-’92.
Og til eru þeir,' sem gefa og þekkja hvorki
þjáningu þess né gleði og eru sér ekki
meðvitaðir um dyggð sína.
Þeir gefa eins og blómið í garðinum, sem
andar ilmi sínum út í loftið.
Með verkum þeirra talar guð til mannanna,
og úr augum þeirra lýsir bros hans jörðinni.
(Kahlil Gibran)
Odda Margrét Júlíusdóttir and-
aðist á heimili sínu aðfaranótt 11.
maí sl. eftir langt og strangt veik-
indastríð. í dag minnumst við henn-
ar með þakklæti og virðingu fyrir
árin hér við skólann. Hún hóf
kennslustörf við Lundarskóla
haustið 1979 og varð þegar ákaf-
lega vinsæl af nemendum sínum.
Hveijum bekk stjórnaði hún af festu
og öryggi, en umfram allt sann-
girni. Þessa eiginleika kunna börn
vel að meta. Oft fékk hún erfiða
einstaklinga og fjölmenna bekki til
umsjónar, sem henni tókst frábær-
lega að koma til þroska. Hún var
jafnvíg á kennslu yngri barna sem
eldri.
Einnig var hún vinsæl á kennara-
stofunni, glaðleg og hress, það
raunar geislaði frá henni lífsorkan
og starfsgleðin. Odda Margrét gerði
alla hluti vel og oftast betur en
aðrir. Alltaf var hún sívinnandi og
allt lék í höndunum á henni. Hún
var ekki gefin fyrir langar umræður
og vangaveltur um skólastarfið,
hún framkvæmdi hlutina án mála-
lenginga.
I bernsku kynntist hún töfra-
heimi leiklistarinnar og notfærði sér
gjarnan þá kunnáttu í kennslustof-
unni. Marga eftirminnilega Ijóða-
flokka og leikþætti æfði hún með
nemendum sínum. Allar þessar
skólasýningar báru vott um næm-
leika hennar og hæfileika. Hún var
líka mjög ljóðelsk og dáði mörg ljóð-
skáld svo sem Stein Steinar og Jó-
hannes úr Kötlum og vakti áhuga
nemenda sinna á ljóðlist og fegurð
lífsins.
Odda Margrét Júlíusdóttir verður
þeim, sem umgengust hana og
þekktu, ógleymanleg. Minningin
um þessa lífsglöðu og hæfileikaríku
konu lifir í hjörtum okkar allra,
jafnt barna sem fullorðinna.
Við vottum ástvinum hennar
samúð og biðjum þeim guðs bless-
unar.
Tilviljun réði
að við fylgdumst að
spölkorn eftir götunni.
Ennþá djarfar í hug mér
fyrir birtu dagsins.
Er þú hvarfst fyrir hom
stóð ég eftir andartak
í sömu sporum
og vissi vart hvert halda skyldi.
(Þóra Jónsdóttir)
Starfsfólk Lundarskóla.
Hið himneska, vængjaða vor,
það vitjar nú barna sinna.
Á allt, sem er fagurt, það andar,
- á allt, sem er gott, vill það minna.
Það kemur með sólskin í svip
og suðræna dýrð á brá,
- með eldinn í elskandi hjarta
og æskunnar dýpstu þrá.
(Jóhannes úr Kötlum)
Þetta fagra vorljóð vorum við að
lesa, þegar okkur barst sú harma-
fregn að hún Odda Margrét okkar
væri dáin. okkur fannst eins og
þetta ljóð væri kveðja frá henni.
Hún sem unni fögrum ljóðum, vori
og sól. Odda Margrét byijaði að
kenna okkur þegar við vorum sex
ára, sum okkar höfðu þegar kynnst
henni í leikskóla og hún kenndi
okkur næstu íjögur ár. Við minn-
umst sérstaklega allra skemmtilegu
ferðanna niður að Andapolli í sex
ára bekk. Hún var mikill barnavinur
og okkur leið vel hjá henni.
I vetur kom hún í heimsókn í
bekkinn okkar ásamt nokkrum
börnum úr leikskólanum Holtakoti.
Það var yndisleg stund sem við átt-
um þá saman í 6. bekk í 29. stofu
við kertaljós og kökur.
Odda Margrét var góð mann-
eskja og við erum þakklát fyrir að
hafa fengið að kynnast henni. Við
söknum hennar mikið og munum
geyma minningarnar um hana eins
og skínandi perlur.
Nemendur 6. bekk 29. stofu,
Lundarskóla, veturinn
1992-’93.
MORGUNBLAÐIÐ tekur afmælis- og minningargreinar til birt-
ingar endurgjaldslaust. Tekið er við greinum á ritstjórn blaðs-
ins Kringlunni l^Reykjavík, og á skrifstofu blaðsins í Hafnar-
stræti 85, Akureyri.
Athygli skal á því vakin, að greinar verða að berast með
góðum fyrirvara. Þannig verður grein, sem birtast á í miðviku-
dagsblaði að berast síðdegis á mánudegi og hliðstætt er með
greinar aðra daga.
Við birtingu afmælisgreina gildir sú regla, að aðeins eru
birtar greinar um fólk sem er 70 ára eða eldra. Hins vegar
eru birtar afmælisfréttir með mynd í dagbók um fólk sem er
50 ára eða eldra.
tt-m
| 179r kr/k«-auk Þess
mBSam
Grásleppa á fullt erindi á matborð
íslendinga. Hingað til hafa fæstir vitað
hversu góður matfiskur grásleppa er því
að nær eingöngu hrognin hafa verið
nýtt. Grásleppa verður kynnt í versl-
unum Hagkaups, vikuna 17.-23. maí.
Þá verða roðflett grásleppuflök til sölu á
sérstöku tilboðsverði,
sem
kynntar verða nokkrar
spennandi uppskriftir.
Þar á meðal er fljótleg en Ijúffeng
uppskrift að grasleppu-
flökum í súrsætri sósu:
Gráslcppuflök í súrsætri sósu
2 grásleppuflök skorin í strimla
hveiti
2 msk oiía
2 hvítlauksgeirar
x/i laukur, smátt saxaður
’A icebergssalat
2 bollar súrsæt sósa
Veltiö fiskinum upp úr hveiti, steikið í olíu á
pönnu ásamt lauknum, kryddið. Bætið
söxuðu icebergssalatinu út í og síðan
súrsætu sósunni. Látið suðuna koma upp.
Berið fram með hrísgrjónum.
Súrsæt sósa
1 bolli vatn
1 bolli edik
1 bolli sykur
'/2 laukur, smátt skorinn
x/z -1 gulrót, skorin í teninga
1 msk tómatpuré
2 msk soyasósa
Látið sjóða og jafnið út með kartöflumjöli.
HAGKAUP
gœði úrval þjónusta