Morgunblaðið - 06.12.1998, Qupperneq 16

16 SUNNUDAGUR 6. DESEMBER 1998
MORGUNBLAÐIÐ
LISTIR
Styrktar-
tónleikar í
Háteigs-
kirkju
HÁTÍÐARTÓNLEIKAR
verða haldnir í Háteigskirkju í
kvöld til styrktar langveikum
börnum sem dvelja á Sjúkra-
húsi Reykjavíkur.
Á tónleikunum munu félagar
úr kór Háteigskirkju flytja
jólalög, Harpa Harðardóttir
mun syngja einsöng við undir-
leik Jóns Stefánssonar og
nemendur við Tónskóla
Reykjavíkur flytja verk eftir
P. Tsjaikovský og Bach. Þá
mun séra Helga Soffía Kon-
ráðsdóttir flytja ávarp og Jó-
hann Sigurðarson leikari lesa
jólasögu auk þess sem hann
verður kynnir kvöldsins.
Aðgangur er ókeypis en tek-
ið verður á móti frjálsum fram-
lögum á staðnum. Tónleikarnir
hefjast klukkan 20.
Kóramót í
Perlunni
KÓRAMÓT barna og unglinga
verður haldið í Perlunni
sunnudagana 6. og 13. desem-
ber. Þetta er sjötta árið í röð
sem Perlan stendur fyi-ir kóra-
móti á aðventunni.
Sunnudaginn 6. desember
syngja um 200 börn og ung-
lingar í Perlunni. Kóramótið
byrjar kl. 15.15 og stendur til
kl. 16.45.
Sunnudaginn 13. desember
syngja rúmlega 400 börn og
unglingar í Perlunni. Kóramót-
ið byrjar kl. 14 og stendur til
kl. 17.45. Aðgangur er ókeypis.
■ SLEGIÐ var nýtt met í
Birmingham fyrir skömmu er
um 3.500 tónlistarmenn léku
undir stjórn Sir Simons
Rattle. Fluttu hljóðfæraleikar-
arnir sem voru úr sinfóníu-
hljómsveit borgarinnar, auk
fjölda ungra tónlistarmanna,
„Litla svítu nr. 2“ eftir Sir
Malcolm Arnold.
Hljóðfæraleikarar frá ftalíu með ítalskt á efnisskránni í Digraneskirkju
Hárfínt víra-
virki og
tónskúlptúrar
Morgunblaðið/RAX
STEFANO Malferrari píanóleikari og Þuríður Jónsdóttir flautuleikari í Digraneskirkju.
ÞURÍÐUR Jónsdóttir flautuleikari
og Stefano Malferrari píanóieikari
halda tónleika í Digraneskirkju í
Kópavogi annað kvöld, mánudags-
kvöld, kl. 20.30. Á efnisskránni
verða ný og gömul verk fyrir flautu
og píanó eftir Salvatore Sciarrino,
Franco Donatoni, Pierre Boulez,
Schumann, Carl Philipp Emanuel
Bach og Atla Ingólfsson.
„Við erum með heilmikið ítalskt á
efnisskránni. Þetta eru nýleg verk,
Fili eftir Franco Donatoni og d’Un
Faune eftir Salvatore Scian-ino, og
eru lýsandi dæmi fyrir tón-
smíðatæknina og stílinn á
Italíu í dag, þó að þessi
verk séu mjög ólík. í verki
Donatonis, Fili sem þýðir
Þræðir, er kontrapunktur-
inn í fyrirrúmi. Þetta er
eins og hárfínt víravirki og
stíllinn er sléttur og felldur
og lokkandi," segir Þuríð-
ur. „Salvatore Sciarrino er
Sikileyingur og sjálfmennt-
aður að mestu leyti. Tónlist
hans hefur verið kölluð
tónskúlptúrar. Hann vill
þurrka út tímaskyn og
tíma, þetta er tímalaus tón-
list. Verkið d’Un Faune er
tilvitnun í Miðdegi skógar-
púkans eftir Debussy.
Þetta er svona náttúrulífs-
stemmning og það má
segja að Sciarrino bregði
upp svipaðri mynd á sínu
eigin tónmáli. Svo er allt
verkið einskonar komment
á frönsku hefðina og
Debussy almennt. Sciarr-
ino er gn'ðarlega mikilvæg-
ur fyi-ir flaututónlist á ítal-
íu í dag. Hann hefur samið
óhemjumikið af flautuverk-
um og gert rannsóknir á
óhefðbundinni spilatækni,“
segir hún.
Gömlu og nýju
teflt saman
Itölsk tónskáld verða þó
ekki allsráðandi á tónleik-
unum. „Við spilum líka
sónatínu eftir Pierre Boulez, sem er
eitt helsta tónskáld Frakka á þess-
ari öld. Þetta er eitt af hans æsku-
verkum, en hann var aðeins 21 árs
og í miklum uppreisnarhug þegar
hann samdi það árið 1946. Svo erum
við með þrjár rómönsur eftir
Schumann og sónötu eftir Carl Phil-
ipp Emanuel Bach. Hún er í
rókókóstíl og mér fannst gaman að
tefla saman gömlu og nýju. Það
kemur svo bara í ljós á tónleikunum
hvernig það fer saman.“ Auk verk-
anna sem að framan era talin verður
frumflutt á tónleikunum verkið Post
Scriptum fyrir pikkolóflautu og pí-
anó eftir Atla Ingólfsson, eiginmann
Þuríðar.
Þetta eru fyrstu tónleikar Þuríðar
hér á landi en hún lærði á flautu hjá
Martial Nardeau og Bernharði
Wilkinssyni. Hún stundaði nám við
tónfræðadeild Tónlistarskólans í
Reykjavík 1987-1989 en síðan hefur
hún búið í Bologna á Ítalíu þar sem
hún stundaði nám í flautuleik,
hljómfræði, tónsmíðum o.fl. Nú
vinnur hún að lokaverkefni til
diplómu í tónsmíðum. Við
Konservatoríið í Verona lagði hún
stund á barokktónlist og barokk-
flautu.
Þuríður hefur tekið virkan þátt í
tónlistarlífmu í Bologna undanfarin
ár og ferðast með hinum ýmsu tón-
listarhópum, t.d. Ensemble Arianna
o.fl. Með Ensemble Cinemusica Viva
undir stjóm Gillian Anderson, sem
sérhæfír sig í upprunalegri tónlist
þöglu myndanna, hefur hún spilað á
mörgum merkum kvikmyndahátíð-
um, s.s. Louvre í París og
Gstaad í Sviss. Þuríður hefur
komið fram sem einleikari
með óperuhljómsveit
Bologna o.fl., tekið þátt í tón-
listarhátíðum og starfað með
Sinfóníuhljómsveit Emilia-
Romagna-héraðs.
Tónverk eftir Þuríði hafa
m.a. verið fiutt á Ung Nor-
disk Musik-hátíðum í
Reykjavík ‘92, Stavanger ‘93
og Osló ‘98, á Listahátíð
Hafnarfjarðar ‘93 og Musica
Nuova í Kaupmannahöfn ‘95.
Stefano Malferrari nam pí-
anóleik við Konservatoríið í
Bologna og síðan við G.
Rossini-konservatoríið í Pes-
aro og útskrifaðist þaðan
sem einleikari með hæstu
einkunn. Hann hefur haldið
fjölmarga tónleika, bæði sem
einleikari og meðleikari, og
tekið þátt í tónlistarhátíðum,
s.s. Rossini Opera Festival í
Pesaro, Maggio Musicale í
Flórens o.fl. Frá 1986 hefur
hann leikið í píanódúett með
Mazzoli og komið víða fram,
bæði í heimalandi sínu og
annars staðar. Einnig hefur
hann leikið fyrir ýmsar út-
varpsstöðvar, t.d. ítalska rík-
isútvarpið, leikið með út-
varpshljómsveitinni í Varsjá
og leikið inn á geisladiska.
Malferrari hefur sýnt
núlifandi tónskáldum sér-
staka athygli og hefur frum-
flutt fjölda verka. Hann hef-
ur unnið til verðlauna í alþjóðlegum
píanókeppnum, t.d. í Enna og Seni-
gallia. Frá árinu 1995 hefur hann
verið meðlimur Accademia Filar-
monica í Bologna og kennir á píanó
við Konservatoríið í Bologna.
Tónleikarnir á mánudagskvöld
hefjast kl. 20.30 og verða aðgöngu-
miðar seldir við innganginn.
fold@artgalleryfold.com,
Rauðarárstíg 14, sími 551 0400:
Kringlunni, sími 568 0400.
ART GALLERY
Karólína Lárusdóttir
Saklaust blóð
ERLENDAR
BÆKLR
Spennusaga
SAKLEYSINGJARNIR
„THE INNOCENTS".
Richard Barre: Berkley Prime
Crime 1997. 273 síður.
RICHARD Barre heitir nýr
höfundur í bandaríska spennu-
sagnageiranum sem vakið hefur
nokkra athygli og unnið til verð-
launa. Ái-ið 1997 kom út eftir
hann í vasabroti hjá Berkleyút-
gáfunni sakamálasagan Sakleys-
ingjarnir eða „The Innocents" en
síðan þá hefur hann skrifað sög-
una „Bearing Secrets“, sem enn
hefur ekki komið út í vasabroti.
Sakleysingjarnir unnu til hinna
svokölluðu Shamus-verðlauna
sem besta fyrsta skáldsaga höf-
undarins og virðist ágætlega að
þeim komin. Barre er fæddur í
Los Angeles og alinn upp í Kali-
forníu en sögusvið bóka hans er
Suður-Kalifornía ekki langt frá
Santa Barbara, dagsápubænum
mikla. Söguhetja hans er brim-
brettakappi í tómstundum sínum.
En það er ekkert dagsápulegt við
söguna og enn síður er nein brim-
brettaklisja hér á ferðinni.
Wil Hardesty
Sakleysingjarnir eni laglega
saminn krimmi sem fær lesand-
ann til þess að finna til með per-
sónunum í gegnum hófstillta frá-
sögn og raunsæislega persónu-
sköpun. Aðalpersónan er ný í
safn bandarískra einkaspæjara
og heitir Wil Hardesty en Ric-
hard Baire skrifar einnig um
hann í næstu sögu. Hardesty
þessi fellur eins og flís í rass við
amerísku spæjarahefðina sem
heiðarlegur og harður nagli sem
kallar ekki allt ömmu sína og á í
nokkrum útistöðum við lögi’eglu-
yfirvaldið á staðnum, sem eins og
venjulega þolir ekki snuðrandi
einkaspæjara. En hann ber jafn-
framt þungar byrðar í einkalífi
sínu. Hjónabandið er á fallanda
fæti og er ástæðan sú að sonur
hans fórst fyrir nokkrum ánnn
þegar þeir voru saman á brim-
brettum og það hefur allt að því
slökkt í honum lífsþorstann. Þess
vegna tekur hann það kannski
persónulegar en ella þegar
skammt frá heimabæ hans finn-
ást beinagrindur sjö barna sem
hafa verið myrt og gi-afin í jörðu
fyrir fjöldamörgum árum.
Faðir eins barnanna fær hann
til þess að reyna að komast að því
hvað eða öllu heldur hver olli
dauða þein-a og Wil Hardesty,
plagaður af sínum eigin sárum,
fer á stúfana. Leitin kemur hon-
um í kynni við engla bæði og
djöfla í mannslíki sem teygja
anga sína aftur í gráa forneskju
til Kúbu og Mexíkó og loks Kali-
forníu.
Enginn er saklaus
Sakleysingjarnir eru oft
grimmileg og óvægin saga en
sögð með talsverðri leikni og inn-
sæi sem eykur á spennuna svo
hún dettur næstum aldrei niður.
Hardesty þessi límir hana vel
saman. Sagan er sögð frá sjónar-
hóli hans og dapurlegar hugrenn-
ingar hans blandast ágætlega
saman við frásögn um glæp sem
er óskiljanlegur og miskunnar-
laus. Fjöldi persóna kemur við
sögu og gera hana áhugaverða
eins og leigumorðinginn Bolo Za-
vala, sem er hinn mesti hundingi,
og presturinn Martin, sem á í
heilmikilli sálarkreppu. Enginn
er algerlega saklaus í þessari
sögu nema börnin.
Ban-e skilar sínu án mikillar
áreynslu eða upphrópana og á ef-
laust eftir að láta að sér kveða í
framtíðinni. Sakleysingjarnir eru
álitleg byrjun.
Arnaldur Indriðason