Morgunblaðið - 19.12.1999, Blaðsíða 41

Morgunblaðið - 19.12.1999, Blaðsíða 41
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 19. DESEMBER1999 41 MINNINGAR KRISTJAN MAGNÚSSON + Kristján Magnús- son fæddist. í Drangshlíð, A-Eyja- fjöllum, 1. aprfl 1917. Hann lést á Dvalar- heimilinu Lundi á Hellu 9.12. síðastlið- inn. Foreldrar hans voru Magnús Kristj- ánsson, Drangshlíð, f. 1.1. 1883, d. 30.8. 1926, og Guðrún Þor- steinsdóttir, f. 11.11. 1887, d. 1952. Systk- ini Kristjáns eru: 1) Guðrún, f. 23.3.1916, d. 18.10. 1991, ógift og barnlaus. 2) Þorsteinn, f. 6.6. 1919, d. 8.7.1967, sonur; Björgúlf- ur, f. 28.9.1957.3) Sigurður, f. 5.9. 1920, d. 25.2. 1921. 4) Bjarni, f. 12.9. 1921, d. 15.7. 1977, ógiftur og barnlaus. 5) Högni, f. 13.5. 1924, dóttir, Guðrún Sólveig, f. 5.3.1959. Kristján stundaði sjómennsku frá Vestmannaeyjum um árabil á Það er með virðingu og söknuði sem ég nú kveð föðurbróður minn Kristján Magnússon frá Drangshlíð, sem eftir langa og stranga sjúk- dómslegu hefur nú loks fengið hvíld frá þrautum sínum. Mínar fyrstu minningar um Kristján eru tengdar bókum. Það var alltaf komið við í Drangshlíð á leið til Reykjavíkur og tekin bók frá Almenna bókafélaginu og þá oftast eitthvert fræðirit. Smátt og smátt varð til bókaflokkur í hillunni heima á Hagamel sem snerist um tækni og vísindi. An þess að gera mér grein fyrir því á yngri árum, hefur þetta sennilega markað djúp spor í ævi mína, það að hafa þessi fræðirit við höndina, skrifuð á góðri íslensku og aðgengileg fyrir unga sem aldna. Bú átti ég í brekkunni ofan við bæinn og vitjaði þess í hvert skipti sem ég kom, leit eftir skepnunum og hressti við húsin. Þetta var nánast ómögu- legt í borginni, þar var litið á svona byggingarframkvæmdir sem óþrifn- að og byggingarnar jafnan fjarlægð- ar hið snarasta af yfirvöldum. Sterk er einnig minningin um jóla- hátíðir þegar Kristján og bróðir hans Bjarni komu að Alftagróf til þess að spila „vist" og var þá oft kátt á hjalla. Mikið þurfti að hafa fyrir öllu í þá daga. Afi fór að brjóta skarir á ánni um miðjan dag, til þess að hægt væri að ferja þá bræður yfir um kvöldið á gamla jeppanum. Setið var að spilum á tveimur til þremur borðum langt fram á nætur og oft fóru kóngarnir fyrir lítið. Eg tel það forréttindi að hafa fengið að kynnast þessari kynslóð í leik og starfi og því sem kölluðust lífsgæðiíþádaga. Eftir að maður varð sjálfum sér nógur um farartæki var stundum skotist eftir mjaltir út undir Fjöll og komið við í kaffi í Drangshlíð. Ekki fannst nú honum frænda mínum far- arskjótinn veigamikill og hafði mikl- ar áhyggjur yfir heimferðinni austur yfir Skógarsand. „Sláðu nú í þegar þú ferð Draugalautina," sagði hann, „og láttu mig vita þegar heim er komið." Hestöflin þrjú voru svo sem þanin alla leið hvort eð var, en hjart- að sló þó hraðast í lautinni og ekki vantaði kynjaverurnar í myrkrinu. Seint á áttunda áratugnum fór Kristján að kenna sér meins af þeim sjúkdómi sem átti eftir að draga úr honum allan lífsmátt með árunum. Farinn að heilsu varð hann að yfir- gefa sveitina sína, en þó ekki lengra en að "Hellu. Vinir og sveitungar gátu þá komið við á leið sinni til og frá höf- uðstaðnum. Mikinn hlýhug bar Kristján til Erfisdrykkjur A UlMngahú/IS GAPi-ifin Dalshrcun 13 S. 555 4477 »555 4424 sinum yngri aruin. Hann tók við búi í Drangshlíð árið 1952 að móður sinni lát- inni, ásamt systur sinni Guðrúnu. Asamt bústörfum sinnti Kristján ýms- um trúnaðarstörf- um. Hann var oddviti A-Eyjafjallahrepps til margra ára auk þess sem hann var umboðsmaður fyrir Almenna bókafélag- ið. Árið 1972 giftist Kristján Ásgerði Pétursdóttur, f. 11.4.1919. Þauskildu. Síðustu ;if ján ár ævi sinnar naut Kristján alúðar og umhyggju starfsfólks á Dvalarheimilinu Lundi, Hellu. Útför Krisfjáns fer fram frá Fossvogskirkju á morgun, máiui- daginn 20. desember, og hefst at- höfiiin klukkan 15. þessa heimilis síns og veitti hann því af höfðingskap sínum myndarlegar gjafir. Mig Iangar til þess að koma á framfæri þakklæti til starfsfólks á Dvalarheimilinu Lundi fyrir alla þá hjálp og alúð sem Kristjáni var sýnd þar. Hans hinsta ósk var sú að fá að kveðja þetta heimili sitt með hús- kveðju og var hún uppfyllt eins og hann hefði best viljað. Mér þykir við hæfi að kveðja frænda minn með fyrsta erindinu í sálminum „Nú héðan á burt í friði ég fer": Nú héðan á burt í friði eg fer, ó,faðir,aðviljaþínum, í hug er mér rótt og hjartað er af harminum læknað sínum. Sem hést þú mér, Drottinn, hægan blund ég hlýt nú í dauða mínum. (Þýð.HelgiHálfd.) Guð geymi þig. Þinn frændi Björgúlfur. Eftir því sem lengra líður á ævi- daginn verður skemmra á milli and- láta þeirra, sem við höfum kynnst. Flest er þetta fólk á efri árum, komið yfir sjötugt-áttrætt. Mikið ævistarf hefur þetta fólk af hendi leyst, þótt þess sé sjaldan getið og því síður þakkað. Það var haustið 1953, að ungur kennari fékk setningu fyrir skóla- stjórastöðu undir Austur-Eyjafjöll- um. Hann var ekki aldeilis einn á v/ KossvogskíVkjugo.KS Sími: 554 0500 ,X* ,^^4o OSWALDS .simi551 3485 ÞJÓNUSTA ALLAN SÓLARHRINGINN Davíb Inger Ölafttr l 'tfhmrstj. I 'iiifjúu l 'ifitnirsij. LÍKKISTUVINNUSTOl-A EYVINDAR ÁRNASONAR báti á lífsins ólgusjó, því með eigin- konu var hann með og þrjú ung börn - og eitt enn á leiðinni. Séð hafði ver- ið fyrir skólastað á bænum Skarðs- hlíð, en þinghús hreppsins þar rétt hjá var ekki lengur talið hæft til að kenna í því börnum. Skólahúsnæðið var óinnréttað loft íbúðarhússins, mjög óhentugt til kennslu, án raflýs- inga, enda hugsað sem bráðabirgða- ráðstöfun. Skömmu síðar var reistur barnaskóli á Skógum fyrir hreppsfé- lagið. Þetta var nú um skólahúsnæð- ið og geta menn, ef þeir vilja fræðst meira um það í bókinni „Kennari á faraldsfæti", frá 1990. En hvar átti kennarinn eða skóla- stjórinn, eins og hann hét víst á pappírnum, að dvelja með stóra fjöl- skyldu? Lengi stóð á því að hentugt húsnæði fengist. Loks tókst Bjarna M. Jónssyni, námsstjóra, að fá inni í Drangshlíð fyrir skólastjórafjöl- skylduna. Þar var ekki um mikið pláss að ræða, eða eitt svefnherbergi á annarri hæð og aðgang að eldhúsi á neðri hæðinni. Bót var í máli, að börnin gátu verið þar mikinn hluta dagsins. Kristján lofaði börnunum að vera með sér í fjósi og fjárhúsi og þeim þótti mikið í það varið. Dóttirin, sem þá var einungis þriggja ára, lærði utan að nöfnin á kúnum tíu í fjósinu, en þær hétu Bjartleit, Snotra, Skjalda, Búkolla, Lukka, Dfla, Kola, Rönd, Von og Gæska. Kristján var einstaklega þolinmóður við krakkana, sem hændust mjög að honum. Leitt, þegar slíkir menn eignast ekki börn. Veturinn í Drangshlíð var ffjótur að líða og hans er gott að minnast. Það var því að þakka, að þar voru góðir hús- bændur, hann Kristján og hún Guð- rún. Auðunn Bragi Sveinsson. Formáli minn- ingargreina ÆSKILEGT er að minningar- greinum fylgi á sérblaði upplýs- ingar um hvar og hvenær sá, sem fjallað er um, er fæddur, hvar og hvenær dáinn, um for- eldra hans, systkini, maka og börn, skólagöngu og störf og loks hvaðan útför hans fer fram. Ætlast er til að þessar upplýsingar komi aðeins fram í formálanum, sem er feitletrað- ur, en ekki í greinunum sjálfum. Utfararstofa Islands sér um: - Útfararstjóri tekur að sér umsjón útfarar í samráði við prest og aðstantlendui. - Flytja hinn látna af dánarstað í llkhús. - Koma á sambandi við þann prest sem aðstandendur óska eftir. - Aðstoða við val á kistu og Ifkklæðum. - Búa um Ifk hins látna i kistu og snyrta ef með þarf. - Fara með tilkynningu í fjölmiðla. Útfararstofa íslands útvegar: - Stað og stund fyrir kistulagningu og útför. - Legstað I kirkjugarði. - Organista, sönghópa, einsöngvara, einleikara og/eða annað listafólk. - Kistuskreytingu og fána. - Blóm og kransa. - Sálmaskrá og aðstoðar við val á sálmum. - Dánarvottorð og llkbrennsluheimild. - Duftker ef llkbrennsla á sér stað. - Sal fyrir erfidrykklu og gestabók ef óskað er. - Kross og skilti á leiði. - Legstein. - Flutning á kistu út á land eða utan af landi. - Flutning á kistu til landsins og trá landinu. Sverrir Einarsson útfararstjórí Sverrir Olsen útfararstjóri Uttacarstofa Islands ¦ Sími 581 3300 Allan sólarhringinn. www.utfararstofa.ehf.is t fóst- Elskulegur eiginmaður minn, faðír okkar, urfaðir, tengdafaðir, afi og langafi, JÓN Þ. KRISTJÁNSSON verkstjóri, Langagerði 90, Reykjavík, lést á Landakotsspítala aðfaranótt fimmtu dagsins 16. desember. Jarðsungið verður frá Bústaðakirkju þriðjudaginn 21. desember kl. 10.30. María Jónsdóttir, Jóhann B. Jónsson, Guðríður Bjarnadóttir, Guðbjörg S. Guðmundsdóttir, Gísli Guðmundsson, barnabörn og bamabamabörn. t Móðir okkar, tengdamóðir og arnma, ANNA SIGURÐARDÓTTIR NJARÐVÍK, er látin. Útför hennar fer fram frá Fossvogskirkju þriðjudaginn 21. desember kl. 15.00. Logi Ásgeirsson, Svanhildur Jakobsdóttir, Ólafur Gaukur, Sigurður Jakobsson, Sigrún Guðmundsdóttir, Anna Mjöll Ólafsdóttir, Andri Gaukur Ólafsson, Guðný Sigurðardóttir, Jakob Sigurðsson. t Þökkum auðsýnda samúð við andlát og útför bróður okkar og mágs, JÓNS GUNNARS ARNDAL sjúkranuddara, Hamrahlið 17. Jónína Þ. Arndal, Hjalti Skaftason, Sigurður Þ. Amdal, Steinþóra Þ. Arndal, Albert Þorsteinsson, Brynhildur Kristinsdóttir. t Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð, vináttu og hlýhug víð andlát og útför móður okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu, MIKKELÍNU MARÍU SVEINSDÓTTUR GRÖNDAL. Sérstakar þakkir til þeirra sem starfa á hjúkr- unarheimilinu Eir fyrir góða umönnun. Guð blessi ykkur öll. Heidi og Benedikt Gröndal, Sigurlaug Claessen, Ingveldur og Halldór S. Grðndal, Ingibjörg og Ragnar S. Gröndal, Erla og Þórir S. Gröndal, Ragnheiður Gröndal og Birgir Þorgilsson, Þóranna og Gylfi Gröndal, barnaböm og barnabamaböm. t Alúðarþakkir sendum við öllum þeim, sem sýndu okkur hlýhug og samúð í veikindum og við andlát og útför okkar ástkæra ARNGRÍMS JÓNASSONAR vélfræðings, írafossi, Grímsnesi. Sérstakar þakkir sendum við Landsvirkjun, samstarfsfólki og vinahópi Arngríms fyrir ómetanlegan stuðning. Elín Steinunn Árnadóttir, Tómas Hermannsson, Stefán Jóhann Amgrímsson, Árni Hrannar Arngrímsson, Margrét Amgrímsdóttir, Jónas Haukur Arngrímsson, Magnús Jónasson, Guðrún Björk Jónasdóttir, Halldór Jónasson, Hallfríður Jónasdóttir, Árdís Jónasdóttir, bamabörn hins látna og Svanhildur Eva Stefánsdóttir, Bettý Grímsdóttir, Ragnar Þórðarson, Vala Hrönn Bjarkadóttir, Sigurbjörg Sigurðardóttir, Sólrún Ó. Siguroddsdóttir, Þórður Björnsson, Hjörtur Sandholt, aðrir aðstandendur.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.