Fréttir frá Íslandi - 01.01.1884, Blaðsíða 3

NÝ LÖG.
5
illa meðferð eða fóðrskort, án pess pað þó verði beinlínis
heimfært undir «illa meðferð á skepnum», varðar pað alt að
20 kr. sektum til sveitarsjóðs. — Lítinn árangr munu lög pessi
pví miðr hafa, pví að pað kom pegar fram petta ár, að pau
áttu við tvo vonda óvini að stríða: tíundarsvikin og einræn-
ingsskap manna.
Lög um eptirlaun prestsekkna voru staðfest 3. október. —
Prestsekkjur hafa rétt til að fá í eftirlaun 'V> af tekjum brauð-
anna; pó mega eftirlaunin aldrei verða minni enn 100 kr.;
skulu pau goldin af brauðunum, ef pau nema 1200 kr., enn
annars af landssjóði. Ef margar ekkjur eru í brauði, fær ein
af brauðinu. enn hinar úr landssjóði. Prestsekkjur, er giftast
manni eldri enn sextugum, eða manni á banasæng, eða leystum
frá embætti, eða sem hafa skilið við mann sinn, fá engin eftir-
laun. Að öðru stendr réttr prestsekkna við sama og áðr, t. d.
með ábúðarrétt á kirkjujörðum, enn nurnið er úr lög-
um, að greiða gjald til prestsekkna og lærða skólans fyrir
veitingu ýmissa brauða.
Ennfremr voru sampykt lög um breytingu á nokkrum
brauðum í Evjafjarðarsyslu og Yestur-Skaftafellssýslu, 12. janú-
ar, og lög um breyting á tilskipun 5. sept. 1794, 29. febrúar.
Lög pessi heimila skottulæknum að fást við lækningar átölu-
laust af laganna hálfu, meðan ekki verðr sannað, að peir hafi
gert skaða með pví.
Yið árslok var pá búið að staðfesta 25 af peim 33 lögum,
sem pingið 1883 sampykti. Fjórum var synjað staðfestingar,
par af premr á pessu ári: lögum um landsskóla, um kosningu
presta og afnám amtmannaembættanna.
Nýtt brauðamat endrskoðað var staðfest með konungs-
úrskurði 3. október; er pað nokkuru hærra enn áðr var. Að
eins eitt brauð, dómkirkjubrauðið í Reykjavík, er yfir 3000 kr.
(3758 kr. 79 a.). Tíu brauð eru milli 2—3000 kr., 91 milli
1000—2000 kr. og 40 minna enn 1000 kr. Minst brauð er
þykkvabæjarklaustur (637 kr. 51 a.). Brauðin eru metin með
árgjaldi pví, er pau fá úr landssjóði, og að frádregnu gjaldinu
til landssjóðs Sama dag var gefinn út konungsúrskurður um,
að vald landshöfðingja með brauðaveitingar væri rýmkað svo,
að hann veiti brauð pau, sem nema minnu enn 1800 krónum;