Aldamót - 01.01.1900, Qupperneq 137

Undir linditrjánum.
Fegursta afmælisgjöfin, sem ís-
Jónsbók lenzka kirkjan fær á þessu end-
hin nýja. urminningar ári um kristnitökuna
fyrir níu hundruö árum, er vafa-
laust prédikana-safn síra Jóns Bjarnasonar. þaS er
göfug afmælisgjöf í öllum skilningi, sem allir vinir
kristindómsins meSal þjóSar vorrar munu einlæglega
fagna yfir. Hún er þjóS vorri allri til hins mesta
sóma, því hún hefir öll þau göfugu einkenni, sem slík
bók á aS hafa. Hún hefir aS mínu áliti þýSing fyrir
íslenzka tungu og bókmentir álíka mikla eins og allir
viSurkenna aS Vídalínspostilla hefir haft. Hún er
kirkjunni fslenzku sérstaklega til sóma, því eg fæ ekki
betur séS en aS setja megi hana á bekk meS hinum
ágætustu prédikana-söfnum, sem nú koma út hjá stór-
þjóSunum. Eg þykist sannfærSur um, aS hún beri
ægishjálm yfir öll slík prédikana-söfn, sem vér eigum á
vora tungu, aS Vídalínspostillu einni undanskilinni og
aS öllum hinum ólöstuSum. Hvort sem bókin er
skoSuS frá sjónarmiSi búningsins eSa efnisins, er hún
stór-merkilegt ritverk, sem vonandi er aS hafi víStæka
og blessunarríka þýSing fyrir kristindóm þjóSar vorrar
og hugsunarhátt hennar allan. þaS fær fráleitt noklc-
urum dulist, sem hana les, aS til hennar er betur
vandaS af höfundarins hálfu en nærri því nokkurrar
annarrar bókar, sem nú kemur út á íslenzku. Hann
hefir ekki kastaS höndunum til nokkurrar setningar.
Hér kemur íslenzkt nútíSarmál fram í fegurstu og veg-
legustu mynd sinni. Tungan, sem vér tölum og rit-