Dagblaðið Vísir - DV - 15.06.2002, Síða 31

LAUGARDACUR 15. JÚNÍ 2002
Helqctrblctð 33V
Gullna
heilsulindin
Það firwst sennilega flestum óqeðfelld tilhugsun að drekka
sitt eigið þi/ag sér til heilsubótar. Þetta er þó aðferð sem
milljónir manna um heim allan beita til að trgggja sér gott
og stöðugt heilsufar og lanqlífi. Að sögn er þetta eðlilegur
hluti af morgunmatnum eða morgunverkunum.
VESTRÆN MENNING HEFUR MÆTUR á mörgu
sem hægt er rekja til fornra austurlenskra lífshátta
og nægir að benda á jóga og ýmsar vinsælar bardaga-
íþróttir sem dæmi um hluti úr austrænni menningu
sem við teljum eiga erindi til okkar enn i dag. Við
þetta mætti einnig bæta nálastungum í lækninga-
skyni, nuddi, tedrykkju og mörgum góðum siðum sem
við höfum lært af Austurlandabúum.
Það er talið að þvagdrykkja í heilsubótarskyni eigi
einnig uppruna sinn í Austurlöndum en þessi sér-
stæða heilsubótardrykkja hefur aldrei náð útbreiðslu
að ráði á Vesturlöndum. Á þessu er þó sú undantekn-
ing að reikna má með aö allmargir sem hafa kynnst
þessum heilsudrykk njóti hans án þess að hafa mjög
hátt um það því óhætt er að fullyrða að umtalsverðir
fordómar ríki gegn þessari lækningaaðferð á Vestur-
löndum.
Talið er að margar milljónir Kínverja stundi þvag-
drykkju með reglulegum hætti til þess að treysta
heilsu sina. Þessi fræði eiga marga fylgismenn á Ind-
landi og meðal þeirra frægustu var Mahatma Gandhi.
Meðal þekktra Vesturlandabúa sem vitað er að próf-
uðu þvagdrykkju í lækningaskyni var Viktoría
drottning í Bretlandi.
Vatn lífsins
Til eru nokkrar bækur um þetta sérstæða efni en
biblía allra þvagdrykkjumanna mun vera bók sem
heitir Water of Life eða Vatn lífsins og er eftir J.W.
Armstrong og kom út 1944. Þar lýsir Armstrong því
hvernig hann læknaði sjálfan sig af mörgum kvillum
og sjúkdómum með reglulegri þvagdrykkju eftir forn-
um austrænum aðferðum. I þeim fræðum er reyndar
gert ráð fyrir að núa líkamann allan upp úr þvagi og
þvo hárið upp úr því en slíkt munu íslenskar konur
reyndar hafa gert um aldir en keyta var almennt not-
uð til þvotta fyrr á öldum á íslandi og þótti afbragð en
engum sögum fer af drykkju hennar til heilsubótar.
í kjölfar Armstrongs sigldu margir aðrir spámenn
og sá þekktasti er Coen van der Kroons sem er Hol-
lendingur og skrifaði bók sem heitir The Golden
Fountain. The Complete Guide to Urine Therapy, eða
Gullna uppsprettan. Sé leitað á hinu rómaða interneti
rekast menn fljótlega á slóðir eins og
biomedx.com/urine/ og hps-online.com/urine/ og
verður ljóst að þar er vettvangur fólks sem trúir á
gildi þvaglækninga og stundar þær sér til heilsubót-
ar. Af því má ljóst vera að þvaglækningar eru síöur
en svo horfnar af dagskrá heldur eiga sér að líkindum
talsvert marga fylgismenn á Vesturlöndum.
Þvagsnafsar og leirböð
í nýlegri grein i Politiken sem meðal annars er
stuðst við við samningu þessarar er viðtal við danska
hjúkrunarkonu á miðjum aldri sem kynntist
þvaglækningum á námskeiði hjá stofnun sem heitir
Shivambu Yoga and Nature Center og er í borginni
Kolhapur á Indlandi. Þar var hún látin fasta dögum
saman og fékk aðeins vatn að drekka ásamt vægri
blöndu af eigin þvagi. Hún var reyndar smurð með
leir úr nærliggjandi maurabúi og sat dögum saman í
hitakassa með kalt handklæði á höfðinu og voru þuld-
ar yfir henni hindúískar bænir í sífellu.
Af þessari meðferð hafði hjúkrunarkonan nokkra
heilsubót en hún fór meðal annars á þetta námskeið
vegna áhuga síns á þvaglækningum en þrátt fyrir að
hafa nú stundað þvagdrykkju um nokkurra ára skeið
vill hún ekki koma fram í viðtali undir nafni vegna
þeirra fordóma sem ríkja gegn þessu athæfi.
Fyrsta alþjóðlega ráðstefnan um þvaglækningar
var haldin í Goa á Indlandi árið 1996 en síðan hefur
verið haldin önnur fjölsótt ráðstefna um sama efni í
Þýskalandi þar sem þekkt blaðakona, Gisela
Schreiber að nafni er þekkt baráttukona og áhuga-
manneskja um téðar lækningar. Næsta ráðstefna er
síðan ráðgerð í Mexíkó og á þeim vefslóðum sem bent
var á hér á undan er að finna upplýsingar um hana.
Ekki fyrst og ekki síðast
Samkvæmt goðsögnum Indverja á Shiva að hafa
lagt mönnum lífsreglurnar um þvagdrykkju fyrir
mörgum þúsundum ára. Samkvæmt þeim á helst að
safna þvaginu í járnílát og það skal gerast við fyrstu
þvaglát að morgni og forðast skal upphaf og endi
þvagláta heldur sækjast áhangendur einkum eftir
skammti úr miöbununni. Þeir sem neyta þvags skulu
forðast salt og sterkt kryddaðan mat og helst eiga þeir
að sofa á jörðinni undir berum himni.
Þegar þeir nútímamenn sem aðhyllast þvaglækn-
ingar eru beðnir um rökstuðning fyrir því aö þvag,
Mahatma Gandhi var fvlgismaður þvaglækninga enda
standa þær á gömlum merg í indverskri menningu. Viktor-
ía Engiandsdrottning er meðal þeirra Vesturlandabúa sem
nýttu þvaglækningar sér til heilsubótar.
sem flestir líta á sem úrgangsefni, geti verið allra
meina bót, kemur í ljós að þeir telja það alls ekki vera
úrgangsefni. Þvert á móti er það að þeirra áliti
hreinsað blóð sem býr yfir afli til að lækna marga al-
genga sjúkdóma.
Sannleikur eða þvættingur?
Áhangendur segja að með þvagdrykkju megi auö-
veldlega lækna hvers konar ofnæmi og óþol eins og
t.d. heymæði og frjóofnæmi sem er algengur nútíma-
kvilli. Þeir halda þvi reyndar líka fram að lækna
megi alnæmi og krabbamein með reglulegum þvag-
inntökum.
Skylt er að taka fram aö hefðbundnir vísindamenn
eins og t.d. þvagfæralæknar vísa þessu á bug sem
hreinum þvættingi og segja að í besta falli sé ekki
beinlínis eitrað eða óhollt að neyta eigin þvags en það
búi ekki yfir neinum læknandi eiginleikum.
Á Netinu er að finna skuggalegar sögur af fólki sem
þjáðist af öllum hugsanlegum sjúkdómum sem það
læknaði á fáum árum með reglulegri þvagdrykkju.
Þar virðast menn trúa því að nánast allir sjúkdómar
séu læknanlegir á þennan hátt.
Þegar rýnt er í notkunarleiðbeiningar er bæði ráð-
lagt að taka inn ferska þvagdropa beint og mælt gegn
því að geyma þvag til drykkju síðar. Sagt er að byrj-
endur eigi að taka inn 1-5 dropa daglega, sennilega að
morgni og auka skammtinn smátt og smátt upp í 5-10
dropa kvölds og morgna. Þar er einnig bent á sér-
stæða aðferð til að hressa sig á þvagi i dagsins önn.
Þá skal bæta einum dropa þvags i 50 ml af eimuöu
vatni og hrista rösklega fimmtíu sinnum. Taka síðan
einn dropa af þeirri blöndu og setja í 50 ml af eimuðu
vatni og hrista aftur 50 sinnum. Síðan er einn dropi
þeirrar blöndu settur í hæfilegan skammt af 35-40%
sterku áfengi sem skal vera nokkurs konar rotvarnar-
efni. Af þessari blöndu, sem er væntanlega rótáfeng,
skal setja þrjá dropa undir tungurót á hverjum
klukkutíma yfir daginn uns sjúkdómseinkenni
hverfa. Mælt er með þessari aðferð við vægum kvill-
um.
Af þessu má ljóst vera að það eru til ýmsar aðferð-
ir við að neyta þessa umdeilda lækningalyfs og ekki
víst að vinnuveitendur hafi umburðarlyndi fyrir
þeirri sem síðast er lýst sem myndi væntanlega þýöa
að neytandinn angaði af áfengi allan daginn. En það
er sagt að tilgangurinn helgi meðaliö. PÁÁ