Morgunblaðið - 18.03.2001, Blaðsíða 33

Morgunblaðið - 18.03.2001, Blaðsíða 33
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 18. MARS 2001 33 lán til að auka við starfsemi sína, sem er ekki mikil hvatning til nýsköpunar. Lopez Murphy er sagður hafa átt fund með Fernando de la Rua áður en hann samþykkti að taka við embætti fjármálaráðherra og krafist trygginga fyrir því að hann fengi pólitískan stuðning til að grípa til róttækra breytinga. Póli- tísk tregða innan Alianza-bandalagsins mun ekki síst hafa valdið því að Machinea náði ekki að knýja neinar breytingar í gegn þrátt fyrir að stjórn De la Ruas hafi allt frá upphafi stefnt að festu og ráðdeild í ríkisrekstri. Ekki eru þó allir sannfærðir um að Lopez Murphy fái það pólitíska svigrúm sem nauðsyn- legt er til að hægt sé að draga úr ríkisútgjöldum. Bendir margt til að innan stjórnkerfisins sé rík- ur vilji fyrir því að slaka frekar á stefnunni í peningamálum með gengisfellingu pesóans (hvort sem það yrði gert með beinum hætti eða með upptöku myntkörfu) í stað þess að ráðast í sársaukafullan niðurskurð ríkisútgjalda. Nú í vikunni átti Lopez Murphy fund með fulltrúum IMF og lögðu þeir ríka áherslu á að tekið yrði á útgjaldavanda ríkisins en um það var raunar samið samhliða því að samþykkt var að veita Argentínu stórfelld lán í desember í fyrra. Ef ekki verður staðið við þau mörk sem þá voru ákveðin gæti Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn ákveðið að stöðva útborgun lána. Ræðst það í næsta mánuði hvort ákveðið verður að grípa til slíkra aðgerða. Afrek í geng- ismálum RAUNAR er það að mörgu leyti stórkost- legt afrek að Argent- ínumönnum skuli í áratug hafa tekist að halda gengi pesóans föstu með þessum hætti. Má ekki síst rekja það til þess að tengingin við dollarann byggist ekki á einhliða yfirlýsingum um tengingu gengis gjald- miðlanna heldur upptöku svokallaðs myntráðs. Í því felst m.a. að seðlabanki Argentínu skuld- bindur sig til að eiga einn dollara í sjóðum sínum á móti hverjum pesó sem er í umferð. Dollari er því í raun jafn gjaldgengur gjaldmiðill í Argent- ínu og pesóinn. Í öllum daglegum viðskiptum er hægt að nota dollara og í mörgum hraðbönkum gefst notendum kostur á að velja á milli þess að taka út dollara og pesóa. (Það er svo annað mál að ekki virðist alltaf jafnhratt fyllt á dollara- birgðirnar í vélunum og pesóbirgðirnar.) Með þessu fyrirkomulagi er sjálfstæðri pen- ingamálastefnu að flestu leyti fórnað, sem hefur bæði kosti og galla. Má nefna sem dæmi um ótví- ræðan kost að ekki er lengur hægt að prenta seðla, þegar fé vantar í opinbera sjóði, en slíkt ýtir undir óðaverðbólgu. Fyrir tveimur árum var meira að segja alvar- lega um það rætt að ríki Suður-Ameríku myndu varpa gjaldmiðlum sínum fyrir róða og taka upp dollara sem gjaldmiðil þess í stað. Varpaði Pou seðlabankastjóri því meðal ann- ars fram að hugsanlega kynni það að henta hagsmunum Argentínu að taka upp dollara í stað pesóans. Af því varð þó ekki, ekki síst vegna þess að helstu viðskiptaríki Argentínu eru önnur ríki Suður-Ameríku (ekki síst Brasilía) en ekki Bandaríkin. Það að þessi umræða skuli hafa átt sér stað og að mörgu leyti hafa verið tekin alvar- lega er ekki síst til marks um þann mikla árang- ur sem náðst hafði við stjórn efnahagsmála. Þetta sést ekki síst þegar verðbólgutölur eru skoðaðar. Árið 1989 var verðbólga 4.929% og 1.345% árið 1990. Þetta breyttist á einni nóttu er myntráðið var sett á laggirnar fyrsta apríl 1991. Undanfarið hefur verðbólga verið neikvæð, þ.e. verðhjöðnun, um 1,5% á ársgrundvelli. Og þótt samdráttur hafi verið í efnahagslífinu í tæp þrjú ár hefur hagvöxtur hvergi verið meiri innan Mercosur, viðskiptabandalags ríkja í Rómönsku Ameríku, síðastliðinn áratug. Steve H. Hanke, hagfræðiprófessor við Johns Hopkins-háskóla í Bandaríkjunum, segir í ný- legri grein í The Wall Street Journal, að doll- aratengingin sé ekki helsta vandamál Argent- ínu. Raunar geri flestir íbúar landsins sér grein fyrir að það sé fyrst og fremst þessi tenging er hefur hemil á misskynsömum stjórnmálamönn- um Argentínu. Hanke segir meginvandann vera lítið traust á stjórnvöldum og getuleysi þeirra við að knýja umbætur í gegn. Þá segir Hanke í grein sinni: „Ég legg eft- irfarandi til: Hendið pesóanum og takið upp dollarann. Það myndi í eitt skipti fyrir öll út- rýma vangaveltum um að til standi að skera á tenginguna. Að sama skapi myndu vextir í Arg- entínu lækka niður á sama stig og í Bandaríkj- unum er myndi vekja mikla athygli og auka traust manna. Í kjölfarið verða að koma til umbætur á fram- boðshliðinni. Skattareglur verður að einfalda og skattstig verður að lækka. Atvinnuleysi í Arg- entínu hefur verið að aukast frá því um miðjan níunda áratuginn (nú um 15%) vegna þess hve skattbyrðin er þung og lög um vinnumarkað stíf. Það verður að auka frelsi á sviði heilbrigðismála, á vinnumarkaði og hjá veitufyrirtækjum. Það myndi auka sveigjanleika í verðmyndun og hag- kerfið allt yrði sveigjanlegra og samkeppnishæf- ara, rétt eins og í Hong Kong. Í þriðja lagi yrði að grípa til aðgerða á sviði ríkisfjármála. Ríkisútgjöld hafa aukist að með- altali um 10% á ári frá 1991. Þau verður að skera niður hressilega og ríkisstjórnin að fara að dæmi Ný-Sjálendinga og leggja fram efnahagsreikn- ing, þar sem gert er ráð fyrir tekjum og út- gjöldum. Það myndi auka gegnsæi og draga úr spillingu.“ Óvissa um framhaldið FLESTIR sérfræð- ingar virðast sam- mála um að óvissan í gengismálum sé helsta áhyggjuefni skuldunauta Argentínu. Hef- ur hugsanlegum breytingum á gengisfyrirkomu- laginu verið líkt við gengisfellingu mexíkóska pesóans árið 1994 en í kjölfarið hrundi efnahags- og fjármálalíf landsins. Á fréttaþjónustu Dow Jones mátti fyrir skömmu sjá vangaveltur bandarískra bankamanna um það, hvernig skyn- samlegast væri að taka á vanda Argentínu. Margir voru þeirra skoðunar að Argentína ætti í raun einungis tvo kosti, annaðhvort að fella gengið eða þá að leita eftir skuldbreytingu hjá alþjóðlegum bankastofnunum. Einn bankamað- ur sagði að sumir teldu Argentínumenn geta unnið sig út úr vandanum með hagvexti. Aðrir væru hins vegar svartsýnni og teldu tenginguna við dollarann og mikla skuldabyrði hamla hag- vexti. Þar sem gengisfelling hefði að allra mati hrikalegar afleiðingar í för með sér, ekki síst þar sem nær allar skuldir landsins eru í dollurum, virtist sem flestir væru ekki fráhverfir því að finna annars konar lausn á skuldavandanum til að koma í veg fyrir fjármálalegt öngþveiti. Það væri þess virði ef hægt væri að viðhalda mynt- ráðinu. Í skýrslu á vegum JP Morgan, sem unnin var á síðasta ári, gætir hins vegar töluverðrar bjart- sýni. Raunar bar skýrslan yfirskriftina: „Skuldir Argentínu: Ys og þys út af engu“. Þar færa sér- fræðingar JP Morgan rök fyrir því að tiltölulega litlar breytingar þurfi að eiga sér stað í argent- ínskum efnahagsmálum til að auðveldlega verði hægt að ná tökum á skuldavandanum. Ef hag- vöxtur taki við sér muni áhyggjur manna vænt- anlega hverfa hratt. Raunar setja sérfræðing- arnir mörkin við 4,3% vöxt á ári til að jafnvægi náist í hlutföllum skulda og þjóðarframleiðslu. Verði vöxtur hins vegar einungis 1–2% á ári sé hætt við að sjóðir landsins muni tæmast hratt. Á þessu ári er stefnt að 2,5% hagvexti og lýsti fulltrúi IMF því yfir í vikunni að ekkert ætti að geta komið í veg fyrir að það markmið næðist. Næstu mánuðir munu leiða í ljós hvort arg- entínsk stjórnvöld ná að uppfylla þau markmið er þau hafa sett sér í efnahagsmálum. Það mun ekki síst ráðast af ytri aðstæðum, s.s. þróun gengis dollarans og vaxtastigi í Bandaríkjunum. Það er þó ljóst að hömlur á útflutning nauta- kjöts og annarra landbúnaðarafurða vegna gin- og klaufaveikitilfella er greinst hafa í landinu munu ekki auðvelda róðurinn. Argentína er fimmti mesti kjötútflytjandi veraldar og nauta- kjötið vegur þungt í þjóðarframleiðslunni. Morgunblaðið/ÓmarKvöld við Ægissíðu. „Raunar er það að mörgu leyti stór- kostlegt afrek að Argentínumönnum skuli í áratug hafa tekist að halda gengi pesóans föstu með þessum hætti. Má ekki síst rekja það til þess að teng- ingin við dollarann byggist ekki á ein- hliða yfirlýsingum um tengingu gengis gjaldmiðlanna held- ur upptöku svokall- aðs myntráðs. Í því felst m.a. að seðla- banki Argentínu skuldbindur sig til að eiga einn dollara í sjóðum sínum á móti hverjum pesó sem er í umferð.“ Laugardagur 17. mars
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.