Pressan - 06.02.1992, Blaðsíða 43

Pressan - 06.02.1992, Blaðsíða 43
FIMMTUDAGUR PRESSAN 6. FEBRÚAR 1992 43 L í P I EFTIR VINNU BARIR • Endur fyrir löngu kom sá, sem þetta skrifar, á bar í Bleeker-stræti á Manhattan, sem hét „The Hellhole". Þessi bar var niðurgrafinn í kjallara og sérlega eftirtektarveröur fyrir aö í honum var allt svart — meira að segja glösin á barnum. Kúnnarnir voru allir úr þungarokksgeiranum og eftir því skrautlegir. Hugsanlega er til of mikils mælst að slik sérhæf- ingfinnist einhvern tíma í Reykjavík, en það má vona. Og þegar grannt er skoðað má reyndar finna vísi aö sér- hæfingu. í Púlsinum buna margvís- legustu tónlistarstefnur, Blúsbarinn ber yfirleitt nafn með rentu, á Tveimur vinum vantar bara sag á gólfið til að rokkstemmningin sé fullkomnuð, 22 er leðurvæddari en gerist og gengur, Upparnir fara í Ingó, Bíóbarinn hýsir bæði landbún- aðarmafíuna og menningarvita út- varpsins, hommar og lesbíur eiga Moulin Rouge og hinir ýmsu minni- hlutahópar eiga höfði að halla í SIMSVARINN Fríðrik Soj'husson ráðherra „Þetta er Fríðrik Sophusson. Égerekki við þessa stundina. Ef þú vilt leggja inn skilaboð, gerðu það eftir að hljóðmerki heyrist." Ömmu Lú, Mimisbar, Glæsibæ og á ónefndum stað við Lindargötuna. Þannig mætti halda áfram drykk- langa stund. Allir hafa þessir staðir sér til ágætis nokkuð og hvað hafa barirnir á Bleeker-stræti fram yfir þessa dýrð? Svar: Langan verslun- artíma og gríðarlegt áfengisúrval. Meinsemd íslenskrar áfengisneyslu er nefnilega helgreip hins opinbera — einokun ÁTVR og fráleitar reglur um afgreiðslutima. Eftir~byltinguna verður hægt að setjast inn á Hressó klukkan hálffimm á miðvikudags- morgni og biðja um kaffi og absintu. BUK- SLÁTTAR- MEISTARI 5YNCUR DEBÚTT „í búkslættinum er allt leyfilegt. Þar eru endalausar krossgotur og beitt öllum hljóðum sem líkami og rödd geta framleitt. Hér fer ég hins vegar öllu klassískari leið og agaðri," segir Sverrir Guð- jónsson söngvari, einn þriggja búksláttarmeistara sem hafa komið íslandi í heimsfjölmiðla. Sverrir held- Sverrir er ekki að apa eftir söng konu. ur þrenna „debútttónleika" næstu daga; í Gerðubergi laugardag og mánudag og á Akranesi miðvikudag. Sverrir hefur ekki farið al- veg troðnar slóðir í sönglist- inni, því hann hefur síðustu ár lært til kontratenórs, fyrst- ur íslendinga, en karlmenn með slíka rödd syngja á sama raddsviði og kvenröddin sem kölluð er alt. Því finnst mörg- um sem heyra söng kontra- tenórs í fyrsta sinn að þar sé karlmaður einfaldlega að apa eftir söng konu. Sverrir segir að svo sé ekki: „Þegar fólk kemst yfir þá hindrun að heyra úr karl- mannsbarka tóna sem það býst frekar við frá kvenmanni finnur það að þetta er ólíkt rödd altsöngkonunnar. Þetta eru tveir ólíkir litir í litrófi raddarinnar, þótt þeir spanni svipað svið í tónum talið." • KABARE Et>A HVAÐ? „Þetta byrjaði þannig að Kristján var með draumaþátt á Aðalstöðinni einu sinni í viku og fyrir hvern þátt bjuggum við til eitt númer sem var svo frumflutt í þætt- inum," segir Björgvin Gísla- son tónlistarmaður. Hann og Kristján Frímann, skáld og draumaspekúlant, hafa stað- ið fyrir uppákomum sem þeir kalla Kabarett 2007. í kvöld, fimmtudagskvöld, verður ein þessara samkoma á Púlsinum. í atriði þeirra fé- laga sér Björgvin um tónlist- ina en Kristján flytur Ijóð. Þeir sem til þekkja segja það engu líkt að verða vitni að flutningi þeirra. En þeir eru ekki aldeilis einir á ferð. Þarna verða slagverksleikar- arnir Áskell Másson, Guö- mundur Steingrímsson og Steingrímur Gudmundsson. Þeir kalla sig Þríhornið. Jens Hansson saxófónleikari kem- ur fram og einnig Védís Leifs- dóttir, sem ætlar að flytja ljóðmál. Og rúsínan í pylsu- endanum verður stórskáldið Kokkur Kirjan Kvæsir (dr. Bjarni Þórarinsson sjónhátta- fræðingur). Jamm, þarna eru stórmenni á ferð og sá sem lætur þetta framhjá sér fara á ekkert gott skilið. NUNAHEFURMAÐUR (NÆSTUM ÞVÍ) EFNI Á BJÓR „Okkur fannst bara tími til kominn að fólk gæti komið í miðri viku og keypt sér einn bjór eða tvo án þess að þurfa að blæða of miklu," segir Haf- steinn Pétursson, veitinga- maður á Staðið á Öndinni. Hafsteinn hefur lækkað bjór- verðið til muna og frá mánu- degi til fimmtudags kostar lít- Er verðstríð í uppsiglingu? ill 300 kríjnur en stór 450 krónur. Hafsteinn segir að það sé engum blöðum um það að fletta að hátt verðlag á bjór á pöbbum almennt hafi fælt viðskiptavini frá. Fólk hafi einfaldlega ekki efni á að setj- ast inn á bar og kíkja í eina kollu. En behdir það ekki bara til þess að menn séu að fara á hausinn þegar þeir gera svona lagað? „Nei, alls ekki. Langt frá því," svarar Haf- steinn. Þá er bara að vona að menn fari ekki yfirum og muni eftir vinnunni daginn effir. POPPIÐ • Ásgeir Jónsson. Baraflokkurinn akureyrski var með fjörlegri hljóm- sveitum sem hafa verið á Islandi og eiginlega sorglegt hvað varð brátt um hann. Ásgeir Jónsson, söngvari flokksins, ætlar að rifja upp gamla takta á Púlsinum fóstudag og laug- ardag, en þá fer hann með sérstaka David Bowie-dagskrá við undirleik Vina Dóra, sem hljóta að teljast eins konar húshljómsveit. • Sú Ellen. Eitt sinn stóð Aust- fjarðarokk með miklum blóma, en ÆSKUMYNDIN Eitt sinn var Sveinn Einarsson, dagskrár- stjóri Ríkissjónvarpsins og fyrrum Þjóðleik- hússtjóri, ungur og fagur eins og Marlon Brando. Það þýðir þó ekki endilega að Sveinn sé feitiír og Ijótur eins og Brando í dag. En æskuljóminn hefur vikið fyrir svip reynslunnar. Það er ljóst. núorðið eru flestir buröarásar þess fluttir i bæinn eða orðnir ráðsettir heimilismenn. Sú Ellen heldur þó enn uppi nafni rokksins að austan; þeir bregða sér annað slagið i bæinn og spila sitt fjörmikla popp á Gaukn- um föstudag og laugardag. • Loöin rotta & Stútungar, i þess- um tveimur sveitum eru í mismikl- um mæli leifarnar af hinni vel snyrtu sveit Rikshaw, miklu ósnyrtilegri en forðum. Tónlistin er líka hrárri og að vissu leyti frjálslegri — og skemmti- legri. Loðin rotta undirforystu Grön- dals spilar á Tveimur vinum föstu- dagskvöld, en Stútungar Scobies á laugardag. • Einsdæmi & Björgvin Halldórs verða á Sögu á laugardagskvöldið og ekki nóg með það því á undan verður frumsýnt mikið sjó, Gys- bræður á söguslóðum, en þar eru í aðalhlutverkum þrir spaugstofu- menn, Karl Ágúst, Örn og Siggi Sig- urjóns, plús Laddi. Þríréttaður kvöldverður að vali, sjó og dansleik- ur kostar 4.800 krónur. VEITINGAHÚS • Pizzur eru að verða eins konar plága á islenskum veitingahúsum og bera vott um þá tilhneigingu veitingamanna að vasast i of mörgu, vilja gera öllum til hæfis. Ragnar Agnarsson aðstoðarmaður við kvikmyndagerð Hvaö ætlar þú að gera um helgina, Ragnar? ,,A laugardag fer ég á frumsýningu kvikmynd- arinnar Ingaló og kannski kíki ég eitthvad á eftir. Ad ööru leyti œtla ég bara ad taka þad rólega." Sumir veitingastaðir eru sannan- lega pizzuhús, hafa það yf irbragð og það viðhorf sem sæmir pizzuáti. Nefnum Hornið, ítalíu og Pisa. Stað- ir eins og Potturinn og pannan og Pétursklaustur hafa hins vegar ekk- ert með pizzur að gera og ættu að sjá sóma sinn i að sleppa þeim. Pizz- urnar eyðileggja imynd þessara staða og gera þá meðalmennsku- lega. Tökum t.d. Pétursklaustur. Þar er reynt að sameina þrjá veitinga- staði í einn. Pizzahús, mexíkanskan stað með chili con carne o.s.frv., og hefðbundinn íslenskan stað með kjöt- og f iskréttum. Útkoman verður í besta falli engan veginn... LEIKHUS • Emil í Kattholti. Þetta getur varla klikkað hjá Þjóðleikhúsinu. Söng- leikur um óknyttaorminn góðhjart- aða og sætu systurina hans, hana Idu. Sagan er náttúrlega frábær, leikstjórinn er Þórhallur Sigurðsson, einn hinna snjallari á íslandi, og rú- sínan i pylsuendanum er sú að Bessi Bjarnason, meistari barnaleik- húss á íslandi, leikur hinn marg- hrellda föður Emils. Lau. kl. 14, sun kl. 14 & 17. • Hinn eini sanni seppi. Stúdenta- leikhúsið ris aftur úr öskustónni, því verður ekki haldið niðri til lengdar. Leikritið er sniðugt verk, samt ekk- ert tiltakanlega stórbrotið, eftir Tom Stoppard sem óneitanlega er ein- hver mestur hagleiksmaöur i leik- ritagerð hin siðari ár, þótt sjaldan sé hann mjög innblásinn. En sýningin er ágætlega skemmtileg og snotur — og líka stutt, enda varla stætt á að bjóða upp á langlokur á hörðum bekkjunum í Tjarnarbíói. Fös. & sun. kl. 21. Björgvin og Kristján horfa í dulda heima. Vit> MÆLUM ME£> Að forsetinn húðskammi þjóðina fyrir að böðlast á móðurmálinu rétt eins og Karl Bretaprins gerði við sína þjóð. Hún (þjóð- in) hefði gott af því. Að fólk bjóði heim í mat fólki sem það þekkir lítið eða jafnvel sáralítið það er ekki svo áhættusamt og getur verið afar hughreystandi mitt í kreppunni og bölsýninni. •:<s» Að fólk aki eða gangi eitt- hvert kvöldið niður að Tjörn og skoði ijósasjéið í Ráðhúsinu það er dálítið flott, alveg burt- séð frá öllum milljörðunum. Að sjónvarpið hætti að sýna afburðaefni síðdegis á sunnudögum en draslefni á kvðldin það er móðgun við alla sem vilja gera eitthvað uppbyggilegt á sunnudögum að einmitt þá séu sýndir þættir eins og Kontrapunktur og I.ífið á jörð- inni. INNI *VLX Að vera giaður. Sjáið bara hverníg Sykurmolarnir hegða sér í auglýsingaherferðinni fyr- ir nýju plötuna. Þeir brosa út að eyrum framan í allt og alla. Meira að segja Þór Eldon brosir og verður gjörsamlega óþekkj- anlegur fyrir vikið. Fyrir svona fimm árum var þetta fólk og vinir þess i hljómsveitinni Kukl (kallar ekki beinlínis fram bros) og var fúlt og gekk i svörtum fötum. Það er líka allt í lagi að vera svolítið skrítinn, slíkt við- mót getur meira að segja aflað mönnum virðingar, glaður og skrítinn. Klæða sig öðruvísi, til- einka sér furðulegt göngulag, vera pínulítið rangeygður, hafa sérviskuleg áhugamál, svara út í hött; bara ekki vera steyptur í sama mót og allir hinir, það til- heyrði uppatímanum. En um- fram allt — smælið framan í kreppuna. ÚTI Lambakjöt (og kjöt yfirleitt). Ekki af stjórnmálalegum ástæð- um og ekki af þjóðhagslegum. Ekki heldur vegna þess að Samstarfshópur um sölu lamba- kjöts sé hallærislegur, heldur vegna lopapeysubragðsins sem frægur útlendur rithöfundur kvartaði einu sinni yfir í ís- landsheimsókn. Ólíkt eldri kyn- slóðum hafa ungir íslendingar núorðið svo næma bragðlauka að þeir fá ekki afborið þennan frumstæða keim af feitum lopa. Þeirra matur er pizzur og pöst- ur sem er kjörfæði Vesturlanda á tíma siðsiðmenningar. Ef hringt yrði í öll íslensk heimili um kvöldmatarleytið kæmi í ljós að langsamlega flestir væru að borða pasta. Það er svo einn af leyndardómum lífs- ins að stærsta sláturhús á land- inu, SS, skuli flytja inn Bar- illa-pasta, sem er besta pastað í kjörbúðunum.

x

Pressan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Pressan
https://timarit.is/publication/298

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.