Morgunblaðið - 10.05.2005, Qupperneq 29

MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 10. MAÍ 2005 29
MINNINGAR
inni. Eitthvað fannst þér skrítið við
þá fyrst og vildir helst ekki koma of
nálægt þeim en forvitnin var alltaf
sterk í þér og fljótlega varst þú kom-
inn með hendurnar á kaf í fötuna til
þess að hjálpa þeim aftur ofaní vatn-
ið. Þú varst alltaf mikill dýravinur og
áttir margar góðar stundir fyrir
norðan á Bakka í sveitinni, þrátt fyr-
ir heimþrá öðru hvoru þá leið þér
alltaf mjög vel i kringum dýrin og
hugsaðir alltaf vel um hann Breka
okkar.
Ég gleymi ekki hvað þú varst
montinn þegar ég tók hjálpardekkin
af hjólinu þínu uppi á Selbraut hjá
afa og ömmu og þú hjólaðir þar um á
stéttinni með glottið sem ég þekki
svo vel. Einnig eru margar minning-
ar frá ísbúðinni hjá þeim í vestur-
bænum þar sem við sátum oft systk-
inin og borðuðum ís og afi lagði fyrir
okkur gátur og sagði brandara. Ég
veit að í dag sitjið þið nafnarnir sam-
an og hafið auga með okkur hinum.
Tíminn er svo fljótur að líða og áð-
ur en ég vissi af varstu orðinn stærri
en ég. Það var alltaf stutt í stríðnina
hjá þér og þú varst ekki lengi að nota
tækifærið og klappa mér á kollinn og
sagðir „hvað segir litli bróðir“ með
glottið góða.
Það var líka mikið keppnisskap í
þér og þau voru mörg kvöldin sem
við sátum saman og kepptumst í
ýmsum playstation-leikjum og þó að
ég hafði flutt út þá var það ekki til að
stoppa keppnina heldur spiluðum við
sömu leikina og svo hringdir þú yfir
til að kanna hvort þú værir ekki
örugglega kominn lengra en ég í
leiknum.
Þú fórst svo þínar eigin leiðir í
gegnum unglingsárin og áttir góða
vini og marga kunningja og ég
reyndi að hjálpa þér og leiðbeina eft-
ir bestu getu að leysa lífsins þrautir
og þær sem við gátum ekki leyst
lærðum við báðir af. Það var alltaf
svo gott að tala við þig, því að þú
varst alltaf einlægur og hlustaðir
vel. Þó svo að þú hefðir kannski
ákveðna skoðun varstu alltaf tilbú-
inn að sjá hina hliðina líka. Elsku
bróðir minn, ég sakna þín svo gríð-
arlega mikið og ég vil þakka þér fyr-
ir samfylgdina i gegnum lífið. Ég
vildi óska þess að við hefðum fengið
lengri tíma saman en ég veit að þú
munt ganga með mér og munt ávallt
lifa áfram í hjarta mínu.
Ég er stoltur af því að vera bróðir
þinn. Síðustu vikurnar a spítalanum
voru mjög erfiðar en þú barðist vel á
móti og ég er þakklátur fyrir að hafa
getað haldið í hönd þína til hinstu
stundar.
Guð veri með þér elsku bróðir.
Brynjar Örn Sveinjónsson.
Elsku frændi minn, ég get bara
ekki skilið hvernig þetta líf þarf að
láta stundum. Ég átti eftir að ræða
svo margt við þig, við áttum eftir að
gera svo margt, hlusta á svo margt,
en alltaf hélt ég að ég ætti allan
heimsins tíma. En tíminn er allt í
einu búinn og frændi farinn. Fyrstu
minningarnar mínar um þig eru frá
því að ég hélt til í Reykjavíkinni hjá
þér, Brynjari og mömmu ykkar part
úr vetri. Þá varst þú skemmtilegur
pjakkur, sveitalubbi af lífi og sál eins
og ég. Varst í sveit fyrir norðan á
sumrin, og við gátum verið enda-
laust hallærisleg saman. Talandi um
hunda sem kunnu fótbolta, kindur
sem stálust í túnið og fleira sem laut
að málefnum landbúnaðarins og aðr-
ir í kringum okkur kunnu lítil skil á.
Ég man ekki lengur hvað ég kallaði
þig, elsku frændi minn, sennilega
skítapjakk eða eitthvað álíka sætt,
en ég ætla alltaf að muna gælunafnið
þitt á mér. „Halló sauður,“ sagðirðu
glottandi, og það var söngur í eyrum
einmana sveitamanns í borginni. Ég
hitti þig sjaldan frá fermingunni
þinni og þar til fyrir tæpum tveimur
árum, þá var pjakkurinn stálpaður
unglingur, og svo nærri því fulltíða
karlmaður.
En það var stutt í sveitapjakkinn,
það sá ég í haust þegar þú og
mamma þín komuð í réttirnar. Það
var ekki merkilegur gæðingur sem
þú fékkst til afnota, hann Meistari
gamli sem er svo hastur að það tekur
út yfir allt velsæmi. En þú brostir
bara og klappaðir þeim gamla. Ég
þekkti þig bara ekki nærri nóg, ég
vissi ekki fyrr en of seint að þú hélst
upp á Nirvana. Ég vildi svo óska að
við hefðum fengið annað tækifæri til
að vera hallærisleg saman, syngja
„Come as you are“ á þriðja glasi í
réttunum, og skála fyrir Kurt Coba-
in. Ég fékk í haust að heyra disk með
hljómsveitinni sem þú varst í og eins
og ég sagði þér þá: „Bassinn er alltaf
mesti töffarinn.“ Þannig ert þú í
minningunni, „mesti töffarinn“ með
svarta hárið og gullkrossinn um
hálsinn, tónlistarsnillingurinn, dýra-
vinurinn, sveitapjakkurinn.
Frændi minn. Hvíldu í friði.
Þín frænka
Heiða Guðný Ásgeirsdóttir.
Elsku Steini.
Við vorum góðir vinir þegar við
vorum yngri og þú varst oft í pössun
hjá okkur. Þegar ég hugsa til baka
man ég eftir mörgum góðum stund-
um sem kalla fram bros hjá mér. Þar
sem ég var aðeins eldri þá vildi ég oft
hafa vit fyrir þér og fannst þú oft
mikill kjáni. Mér þótti þó alltaf mjög
vænt um þig og gaman var að fá að
hafa svona lítinn „bróður“ inni á
heimilinu öðru hvoru. Eftir að við
urðum eldri minnkaði sambandið og
þykir mér leiðinlegt að sambandið
hafi ekki verið meira núna síðustu
ár. Ég er þó þakklát fyrir þann tíma
sem við áttum saman og á ég margar
góðar minningar um þig sem ég
gleymi aldrei.
Elsku Kolla, Aníta og Brynjar,
hugur minn er hjá ykkur á þessum
erfiðu tímamótum.
Þín frænka
Bergdís Björk.
Elsku Steini.
Mig langaði til að kveðja þig með
örfáum orðum. Þegar þú varst yngri
þá dvaldir þú mikið hjá okkur á Sól-
heimum. Það er óhætt að segja að
það var alltaf líf og fjör þar sem þú
varst og oft mikill hamagangur. Þar
sem ég var svolítið eldri en þú, var
ég stundum að reyna að siða þig að-
eins til, en því er ekki að neita að
þegar þú sást ekki til þá gat maður
oft ekki annað en brosað af vitleys-
unni í þér. Núna ertu farinn til nýrra
heimkynna þar sem afi hefur beðið
þín með útbreiddan faðminn. Ég
efast ekki um að þar líði þér vel.
Elsku Kolla, Aníta og Brynjar, ég
bið Guð um að styðja ykkur í þessari
miklu sorg.
Þín frænka
Berglind Bára.
Ég kveð þig Steini frændi. Ég á
margar yndislegar minningar um
þig en þær eru best geymdar í mínu
hjarta. Við eigum eftir að hittast ein-
hvern tímann þarna hinum megin.
Þá skulum við tala um þær og hlæja
saman. Mínar helstu minningar eru
frá Kýpur þegar ég heimsótti þig,
Brynjar bróður þinn og mömmu
þína, þú varst svo stríðinn en á
skemmtilegan hátt og brostir alltaf
af því sem þú gerðir. Það þótti öllum
vænt um þig sem ég þekki, þú varst
svo einlægur strákur og skemmti-
legur. Þú varst alltaf kurteis við mig
og yndislegt að vera með þér. Ég
veit að það er tekið vel á móti þér
þarna hinum megin. Afi þinn hann
nafni þinn á eftir að hugsa vel um þig
þar og margir fleiri sem þekktu þig.
Ég á eftir að sakna þín og ég gleymi
þér ekki, Steini minn. Ég kveð þig
núna. Guð blessi þig.
Ásgeir Steindórsson
(Addi frændi).
Elsku Alli minn, ég trúi ekki að þú
sért farinn. Ég var svo viss um að þú
myndir vakna og hringja í mig og allt
yrði í lagi. Þegar ég fékk fréttirnar,
að þú værir farinn, brotnaði ég niður
og fannst eins og tíminn stoppaði.
Síðast þegar ég heyrði í þér, fyrir
mánuði, ætluðum við að hittast en ég
var upptekinn. Mér finnst rosalega
sárt að hafa ekki fengið að kveðja
þig en ég veit að þú vakir yfir mér.
Þú varst minn besti vinur í mörg ár
og ég gleymi aldrei öllum góðu
stundunum okkar saman. Ég mun
aldrei gleyma þér og þú verður
ávallt í hjarta mínu. Ég votta Kollu
og fjölskyldu mína dýpstu samúð.
Elsku vinur minn, ég vona að þér líði
betur núna og ég veit að Guð geymir
þig.
Þinn vinur að eilífu
Svavar Þór.
Elsku Alli minn. Hversu sárt það
er að sjá þig fara svo snemma. Þú
áttir allt lífið eftir. Ég vildi óska þess
að þetta hefði ekki farið svona.
Við áttum svo margar góðar
stundir þegar við ræddum saman líf-
ið og tilveruna og hvert við vildum
stefna í lífinu, hvað við vildum vera.
Hversu yndislegur strákur þú varst
alltaf, elsku Alli minn.
Ég á engin orð til að lýsa því
hversu mikið og sárt ég mun sakna
þín. Það er eins og það hafi verið í
gær þegar við hittumst og töluðum
um allt milli himins og jarðar, allt
sem strákar eins og við tölum um.
Þú varst alltaf litli saklausi strák-
urinn sem alla langaði að koma vel
fram við og öllum þótti vænt um.
Auðvitað eins og hjá öllum þá komu
upp erfiðleikar í vináttu okkar sem
við komumst samt alltaf í gegnum.
Vináttan styrktist alltaf um helming
eftir að greitt var úr þeim. Ég mun
alltaf muna eftir þér, elsku Alli minn,
allt bröltið sem við áttum í saman, öll
strákapörin og allt það sem gerði
okkur að vinum.
Leiðir okkar skildi oft, en við hitt-
umst alltaf aftur, og vorum alltaf
jafn góðir vinir. Þannig eru líka
bestu vinirnir. Vini sem eru alltaf er
jafn gott að hitta, sama hversu langt
er síðan maður sá þá síðast.
En núna skilur leiðir. Ég er full-
viss um að þú ert á betri stað en áður
og fylgist með og hlúir að okkur á
erfiðum tímum. Þú stendur við hlið
allra þeirra sem þótti vænt um þig
og styrkir okkur. Guð sé með þér,
elsku Alli minn, ég mun aldrei
gleyma þér og mun alltaf sakna þín
og þykja jafn vænt um þig – svo
lengi sem ég lifi. Hvíldu í friði, elsku
vinur minn.
Guð gefi mér æðruleysi til að sætta mig við
það sem ég fæ ekki breytt,
kjark til að breyta því sem ég get breytt,
og vit til að greina þar á milli.
(Æðruleysisbænin.)
Kristján Haraldsson.
Kæri vinur.
Nú er komið að kveðjustund.
Margt höfum við brallað í gegnum
árin og átt góðan tíma saman. Mús-
íkin átti hug okkar allan, þú á bassa,
en ég að tromma. Við vorum einmitt
að tala um það í janúar, eftir að
pabbi minn dó, að fara að læra eitt-
hvað saman í haust.
En nú ert þú líka farinn svo ég er
frekar tómur í huganum núna. Ég
vona að þú sért kominn á góðan stað
og afi þinn hafi tekið vel á móti þér,
ég er viss um að pabbi hefur verið
þar líka.
Þú varst sannur vinur og studdir
mig mikið þegar ég missti pabba. Ég
sakna þín, en við hittumst síðar.
Þinn vinur
Gísli Finnsson.
Elsku ástin mín.
Þegar við hittumst átt-
um við bæði í erfiðleik-
um en urðum strax
ástfangin. Okkar
framtíðarsýn var að búa saman og
giftast eftir tvö ár en Guð hefur
ætlað þér önnur verk á himnum.
Ég kem til með að sakna návistar
þinnar vegna þess þú varst alltaf
svo hress og í góðu skapi. Þú hafðir
mjög stórt hjarta og það var svo
auðvelt að umgangast þig. Þú varst
alltaf svo hrifin af englum og nú
ertu og verður minn engill að eilífu.
Ég veit að Guð tók vel á móti þér og
þér mun líða vel í Paradís. Hvíl þú í
friði, elsku ástin mín.
Ástarkveðja.
Dialo Ousmann.
Elsku Gunna mín, ekki óraði mig
fyrir því að þegar við hittumst síð-
ast að það væri í síðasta sinn – að
ég mundi aldrei hitta þig aftur, en
við kvöddumst innilega. Þú varst
svo stolt af börnunum þínum og það
var gaman að koma til þín í búðina
sem sonur þinn átti og hlakkaðir
mikið til þegar hann var að stækka
við sig búðina 9. apríl. Við flissuðum
og hlógum mikið, þegar ég var að
skoða jakka, þú í þínum ljósbleika
jakka eins og unglingstelpa og ég
fékk mér ljósbláan. Við töluðum um
að við værum eins Steini og Olli,
stór og smá eins og þeir. Þú talaðir
mikið um hann Dialo (unnustann
þinn) og hlakkaðir mikið til að fá
hann í júní, sagðir að þið ætluðuð að
GUÐRÚN
SIGURBJÖRG
SIGURÐARDÓTTIR
✝ Guðrún Sigur-björg Sigurðar-
dóttir fæddist í
Reykjavík 22. nóv-
ember 1952. Hún lést
af slysförum 26. apríl
síðastliðinn og var
útför hennar gerð
frá safnaðarheim-
ilinu í Sandgerði 3.
maí.
ferðast, en það gerðuð
þið líka þegar hann
kom síðast. Þér fannst
erfitt hvað hann var
langt í burtu, en ég
sagði að ástin yrði
bara sterkari og þér
fannst eins og þú vær-
ir orðin unglingur aft-
ur.
Leiðir okkar skildu í
nokkurn tíma vegna
aðstæðna hjá okkur.
Þótt þú værir kát og
hress var innri sárs-
auki sem fylgdi þér,
það vantaði þennan
innri frið. Þitt líf var ekki alltaf
dans á rósum. Þegar þessi sjúk-
dómur tekur völdin getur það skað-
að mann, en þú hélst í vonina. Þú
varst svo glöð að sjá börnin fara út í
lífið með gott veganesti, sem þú
hafðir haft áhyggjur af að yrði ekki
vegna þeirra aðstæðna sem voru,
þegar þú varst að ala þau upp, en
þú mátt vera stolt af þeim sem ég
veit að þú ert.
Ég sendi börnum, barnabörnum,
móður, systkinum og unnusta inni-
lega samúðarkveðju. Megi Guð
styrkja þau í hinni miklu sorg
þeirra. Minning um góða móður,
ömmu, dóttur, systur og unnustu
mun lifa.
Það vita fáir, vinur minn,
hve vel þú afbarst sjúkdóm
þinn.
Þú lést sem allt þér líki í hag,
þú lifðir sérhvern glaðan dag.
Þann elskar Guð, sem ungur deyr,
og andar Drottins mildi þeyr.
Sem vanga hans og vermir hlýtt,
uns vaknar aftur lífið nýtt.
Það huggun er og harmabót
að hvert sem liggja vegamót,
við sjáumst aftur seinna þar,
í sæluríki unaðar.
(Aðalst. Aðalst.)
Ólöf Jónsdóttir.
Morgunblaðið birtir minningar-
greinar alla útgáfudagana.
Skilafrestur Ef birta á minning-
argrein á útfarardegi verður hún
að berast fyrir hádegi tveimur
virkum dögum fyrr (á föstudegi ef
útför er á mánudegi eða þriðju-
degi). Ef útför hefur farið fram
eða grein berst ekki innan hins til-
tekna skilafrests er ekki unnt að
lofa ákveðnum birtingardegi. Þar
sem pláss er takmarkað getur
birting dregist, enda þótt grein
berist áður en skilafrestur rennur
út.
Undirskrift Minningargreinahöf-
undar eru beðnir að hafa skírnar-
nöfn sín en ekki stuttnefni undir
greinunum.
Myndir Ef mynd hefur birst í til-
kynningu er hún sjálfkrafa notuð
með minningargrein nema beðið
sé um annað. Ef nota á nýja mynd
er ráðlegt að senda hana á
myndamóttöku: pix@mbl.is og
láta umsjónarmenn minningar-
greina vita.
Minningar-
greinar
Hjartans þakkir til allra þeirra, sem sýndu okkur
samúð og hlýhug við andlát og útför elskulegrar
móður okkar, tengdamóður, ömmu og lang-
ömmu,
HALLDÓRU AUÐAR JÓNSDÓTTUR,
Hrafnistu,
Hafnarfirði.
Sérstakar þakkir til starfsfólks hjúkrunardeildar
4B, Hrafnistu Hafnarfirði, fyrir góða umönnun.
Ingibjörg Árnadóttir, Snorri Kjartansson,
Árni Árnason, Svava Níelsdóttir,
Helgi Árnason, Ingibjörg Sigvaldadóttir,
Anna Þóra Árnadóttir, Jón Már Jónsson,
Vilhjálmur Árnason,
barnabörn og barnabarnabörn.
Við þökkum öllu því yndislega vinafólki, sem
studdi okkur með nærveru sinni við útför eig-
inkonu minnar, móður okkar, tengdamóður,
ömmu og systur,
JÓDÍSAR A. SIGURÐARDÓTTUR,
Spóarima 27,
Selfossi.
Sérstakar þakkir til þeirra, sem linuðu þjáning-
ar hennar og þeirra fjölmörgu, sem lögðu hönd á plóginn til að gera
kveðjustundina jafn eftirminnilega og hún var.
Eysteinn Ó. Jónasson,
Axel Örn Cortes, Arndís Einarsdóttir,
Sigurður Jónas Eysteinsson, Kristján Hannesson,
Arnrún Ósk Eysteinsdóttir, Halldór Snær Bjarnason,
Einar Marlin, Védís Drótt, Áslaug Hlökk,
Eysteinn Aron,
Anna María Elísabet, Hulda María
og þeirra fjölskyldur.