Tíminn - 23.02.1975, Blaðsíða 28

Tíminn - 23.02.1975, Blaðsíða 28
28 TÍMINN Sunnudagur 23. febrúar 1975 Bátar og ferjur úti á fljótinu. Oft hvolfir þessum farkostum eöa þeir sökkva meö öilum, sem á þeim eru. ÞAR ER LÍKNIN MEST Míí;........ mmimmm^mmmm.......w ¦ - '5*>, , .- . * mm ¦'¦ m Ím0$m§- mmmmmmm. ':/¦.•; ¦¦'¦¦¦¦ ¦>-mý^.0'^0M^M^^^^<'«^,., Fjórir ungir betlarar, sem eru i svo góðum holdum, aö þeir teljast sennilega til yfirstéttarinnar I Dacca. MARGIR trúa þvf, ao það sé áfangi á leið til sælunnar að deyja við Ganges. Milljónir pilagrlma streyma ár hvert að fljótinu til þess að lauga sig f vatni þess, sem þeir halda, að veiti þeim blessun. t gömlu Dacca er þó engin sæla að lifa eða deyja á bökkum þessa mogula fljóts. Hin eina ltkn, sem börnum þessarar örsnauðu, hryllilegu borgar getur veitzt, er að velta sér fyrst út af og geispa golunni. MeBfram Ganges eru gamlar hallir frá fyrri dögum. Eftir frelsisstriðið, sem háð var árið 1971, hafa þessar hallir allar stað- ið auðar með gnæfandi turna og gapandi glugga. En við múrana og hliðin hafa hópar flóttamanna búizt um i rifnum og óhreinum tjöldum. Allt morar af fólki, tötrughypjum, sem minna á ið- andi maðkakös. Og hér er mannslifið lika viðmóta hátt virt og lif maðksins. Dauðinn er daglegur gestur með- al þessa vesæla fólks, en ekki sér þó högg á vatni, þvi að alltaf eru nýir einstaklingar að klekjast út til þess eymdarlifs, sem þarna er lifað. Þótt likburður sé daglegur þáttur i lifi fólksins er jafnótt fyllt i skörðin. tJti á Ganges draugast áfram dökkar ferjur. Borðstokkarnir eru svo lágir, að i nokkurri f jar- lægð, er svo að sjá, að fólkið, sem á þeim er, gangi á gulu vatninu. En þegar þær koma nær, sést borðstokkur, sem nær örfáa sentimetra yfir vatnið. Ef þær koma þá nær. Þessar ferjur eru margar báglega úr garði gerðar, fúnar og lekar, og það ber við, að þær sökkva úti á fljótinu. Og þá er ekki að sökum að spyrja: Enginn er syndur. En það vekur litla at- hygli, þótt ein og ein ferja farist. Fólk er hið eina, sem nóg er af i Dacca. Þrátt fyrir allan armóð, geta þeir, sem nógu útsjónarsamir eru, grætt i Dacca. Meðal þeirra eru töfralyf jasalarnir. Á sjúkdómum er ekkert lát, og venjuleg lyf eru af skornum skammti og enn meiri hörgull á fólki, seni getur lagt á ráðin um það, hvernig þau skuli notuð. Þess vegna er lika góður markað- ur fyrir töfralyf og skottulæknar liklegir til þess að koma ár sinni vel fyrir borð. Þessir náungar koma á torgin með vagna hlaðna lifselixir sinum og hátalara, sem búnir eru rafhlöðum, handa kjaftaskinum, sem hefur það híutverk að skruma af sölu- varningum og ljúga fólkið fullt. Venjulega er aðeins tvennt á boðstólum — einn allsherjarlækn- isdómur, sem er jafngóður við öllu, hvort sem það eru augnsjúk-

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.