Morgunblaðið - 29.03.2007, Blaðsíða 22

ferðalög
22 FIMMTUDAGUR 29. MARS 2007 MORGUNBLAÐIÐ
Góð gisting í Kaupmannahöfn
Hótel í miðbænum. Snyrtileg herbergi. 295 danskar kr.
fyrir manninn í 2ja manna herb. með wc og sturtu.
Tökum einnig á móti hópum.
Løven Hotel, Vesterbrogade 30, DK-1620 Cph. V.
Sími +45 33 79 67 20.
www.loeven.dk • loeven_bb@hotmail.com
Viltu mangó, banana, eðakókoshnetu, eða mákannski frekar bjóða þérananas?“ spyr hún og horf-
ir niður fyrir sig, rétt eins og hún
væri að spyrja sandinn undir fótum
sér. Þetta er Christine Samini, sem
hefur ekkert heimilisfang frekar en
aðrir í hennar stöðu. Hún hefur hins-
vegar aðgang að pósthólfi 10555 í
Bamburi í Kenía. Pósthólfið er alltaf
tómt, en Christine kýs samt að halda
því, kraftaverkið gæti gerst: að póst-
ur biði hennar. Bamburi-ströndin í
Kenía er ákaflega falleg, hún liggur
að heitu Indlandshafinu og fíngerður,
hvítur sandurinn er mjúkur undir fót.
Hótel, sem flest eru í mjög háum
gæðaflokki, hafa verið reist meðfram
strandlengjunni, en inn á milli eru
einbýlishús, í eigu kenískra auðkýf-
inga og háttsettra stjórnmálamanna.
Fjölmargir Evrópubúar leita þarna
skjóls, ekki síst að vetrarlagi, enda er
óviðjafnanlegt að vakna við sólarupp-
rás eldsnemma á morgnana um há-
vetur.
Um Keníabúa má segja að almennt
séu þeir í hópi brosmildasta, þjón-
ustuliprasta og indælasta fólks sem
fyrirfinnst á jörðinni. Þeir virðast
njóta þess að þjóna og geðjast erlend-
um ferðamönnum. Umburðarlyndi
þeirra er ótakmarkað og öllum virðist
þeim umhugað að ferðamennirnir
hafi það sem allra best.
Þekkja fótboltakappann
Talsvert meira er af kenískum
sölumönnum á Bamburi-ströndinni
en evrópskum ferðamönnum. Ástæð-
an er sú að sölumennirnir eru svo
ágengir að margir ferðamenn forðast
ströndina eins og heitan eldinn. Þeir
halda sig við sundlaugarnar í gróð-
ursælum hótelgörðunum og voga sér
varla út í ylvolgt Indlandshafið af ótta
við að lenda í klóm sölumanna á leið-
inni.
„Guðjohnsen var hjá Chelsea og er
nú hjá Barcelona. Hann er góður,“
segja þeir allir, sölumennirnir á
ströndinni þegar þeir frétta að komn-
ir séu ferðamenn frá Íslandi. „Ég
man eftir hóp af Íslendingum sem var
hér fyrir um tíu árum,“ segir Geffroy,
einn af þeim reyndustu á ströndinni.
„Það er gott fólk, Íslendingar, sem
reyndist okkur strandfólkinu vel. Við
hugsum alltaf fallega til Íslands og
vildum gjarnan að þið kæmuð oftar
en á tíu ára fresti,“ segir hann og
laumar að okkur bæklingi um safarí-
ferðir á góðum kjörum.
Undir vegg situr dapurlegur
náungi sem segist ekki vilja eltast við
ferðamenn af jafn mikilli hörku og
hinir. Hann segist heldur ekki vilja
kærustu eða eiginkonu. „Ég á nóg
með sjálfan mig. Ef ég færi að kvæn-
ast myndi ég eingöngu auka á
áhyggjur mínar og vandræði, sem
eru næg fyrir.“ Hann japlar á gras-
stráum sem hann segir að seðji sár- asta hungrið og rói magann. „Grasið
kostar 2 krónur pokinn og endist all-
an daginn ef ég drekk vatn með því.
Það kemur í veg fyrir magakrampa
og vatnið kemur í veg fyrir að tómur
maginn skreppi saman.“ – Viltu ekki
bita af mangó? – spyr ég miður mín
yfir því að hitta í fyrsta sinn á ævinni
mann sem hefur ekki borðað matar-
bita í tvo sólarhringa, bara gras. „Nei
takk, “ segir hann, „ég hef það
ágætt“. Stolt Keníamanna er með
ólíkindum.
Selur ávexti alla daga
Christine selur ávexti á ströndinni.
Hún vaknar skömmu fyrir kl. 6 á
hverjum morgni, hitar vatn í te fyrir
sjálfa sig og 12 ára dóttur sína og
skiptir á milli þeirra brauðskorpu
sem þær mýkja upp í volgu tevatninu.
Kofinn þeirra er úr mold og taði.
„Maðurinn minn fór í sjóinn fyrir 10
árum,“ útskýrir hún. „Og þá var elsta
barnið mitt 14 ára og hið yngsta 2 ára.
Mér fannst vont að sjá aldrei líkið,
eins og ekkjurnar sem missa menn-
ina úr eyðni og malaríu. Þær fá að sjá
líkin. Það er óþægilegt þegar sjórinn
tekur menn og lætur þá hverfa al-
gjörlega.“
Þegar dóttirin er lögð af stað í skól-
ann, fer Christine í smárútu í klukku-
tímaferð á markað til að kaupa ávexti.
Annan klukkutíma tekur síðan fyrir
hana að komast á ströndina þar sem
hún hefur ávaxtavagninn sinn sjö
daga vikunnar. „Ef ég sel fyrir 500
krónur er ég í góðum málum þann
daginn,“ segir hún glaðbeitt. „Þrjú
elstu börnin mín eru flutt að heiman,
en mig langar til að 12 ára dóttir mín,
sem býr með mér, geti menntað sig
og þurfi ekki að fara í vændi eins og
margar jafnöldrur hennar. Ef guð
lofar tekst mér að koma henni til
mennta.“
Guð og ferðamenn
Þeir eru fleiri sem treysta á guð á
Bamburi-ströndinni, eða öllu heldur á
ferðamenn og peningana þeirra. „Við
erum ólík,“ útskýrir Geffroy, einn
hinna reyndustu. „Við borgum yf-
irvöldum fyrir aðstöðu á ströndinni
og við reynum að ná eins miklum pen-
ingum af ferðamönnunum og við get-
um fyrstu dagana eftir að þeir koma.
Þegar þeir hafa verið hér um tíma, er
erfiðara að eiga við þá viðskipti. Þá
vilja þeir greiða sama verð og inn-
fæddir í þorpunum í kringum okkur,
sem er miklu lægra en strandverðið.
Sumir hverfa af ströndinni í nokkra
daga eftir að hafa þénað vel, þeir vilja
njóta peninganna sem þeir hafa aflað
og fara í frí. Aðrir eru metnaðarfyllri,
horfa lengra fram í tímann og halda
áfram harkinu. Ég er í þeirra hópi.
Voruð þið ekki annars búin að ákveða
að fara með mér í safarí-ferð?“
Sá reyndasti Geffreoy skipuleggur
safari-ferðir fyrir ferðamenn og nýt-
ur virðingar á ströndinni, enda
þekktur fyrir að standa við gefin lof-
orð. Óhætt er að mæla með ferðum
hans, en nauðsyn er að ræða kaup
og kjör áður en haldið er af stað.
Ljósmynd/ Brynja Thomer
Sölumennska Sumir ferðamenn voga sér varla út í sjó af ótta við að lenda í klóm ágengra sölumanna á ströndinni.
Þetta er hinsvegar vænsta fólk, sem sjálfsagt er að beina viðskiptum sínum til.
Ferskir ávextir Christina selur ljúffenga ávexti og þá sjaldan að hún nær
að þéna 500 krónur yfir daginn, er hún kátust allra.
Skapa sér atvinnu Ungir menn reyna fyrir sér með ýmsum hætti. Þessi pilt-
ur bauðst t.d. til að sýna ferðamönnum lífríki sjávar gegn vægri þóknun.
Fólkið á ströndinni
Í Kenía hefur fjöldi fólks viðurværi af sölu á vörum og þjónustu fyrir ferðamenn. Brynja Tomer var í vetrarfríi
í Bamburi og spjallaði við fólk á ströndinni, sem er í sjöunda himni ef það þénar 500 krónur á dag.
http://www.travelnotes.org/
Africa/kenya.htm
http://travel.yahoo.com/p-
travelguide-501931-kenya_intro-
duction-i
http://www.shoortravel.com/
mombasa.html
„Mig langar til að 12
ára dóttir mín, sem býr
með mér, geti menntað
sig og þurfi ekki að fara
í vændi eins og margar
jafnöldrur hennar.“